Janne van der Sterren mailde me een beschouwing van Willem van der Does, klinisch psycholoog. Deze column stond in het Leids Universiteitsblad MARE.
Het loon van de angst
Als Nederland mee had mogen stemmen, zou Obama hier 90% hebben gehaald. Toch leidt de PVV in de peilingen. Op grond van een inhoudelijke vergelijking is dat onbegrijpelijk. Een psychologische verklaring.
Verreweg de meeste mensen verwerpen discriminatie - ook PVV-stemmers, zo blijkt uit enquêtes. Dat minderheden toch discriminatie ondervinden komt doordat er ook impliciete opvattingen bestaan. Een impliciete opvatting kan blijken uit gedrag op onbewaakte momenten, of worden gemeten in het psychologisch laboratorium. Bijvoorbeeld, een proefpersoon ziet op een beeldscherm gezichten voorbijkomen, afgewisseld met woorden. De taak is om te reageren op elk negatief woord. Hoe sterker het impliciete racisme, hoe sneller de reactie op negatieve woorden waaraan een niet-westers gezicht voorafging – in de hersenen is dan namelijk een ‘negatief netwerk’ geactiveerd. Veel mensen die niet racistisch willen zijn, laten toch een reactietijdversnelling zien. Complexe problemen kunnen ambivalente gevoelens oproepen, die niet altijd bewust zijn. En wat dan in het stemhokje, zullen expliciete, rationele (‘racisme is slecht’) of impliciete, emotionele opvattingen (‘moslims zijn gevaarlijk’) prevaleren? Als niet sterk geappelleerd wordt aan expliciete opvattingen bepalen impliciete opvattingen het gedrag.
Wilders’ generalisaties over de islam versterken op angst gebaseerde impliciete opvattingen. Wie dat wil bestrijden kan die opvattingen beter niet verketteren – ze zijn immers gerelateerd aan reële problemen. Dit is wat politici ook ruimschoots doen: problemen benoemen. Daarbij wordt racisme afgekeurd, maar indirecte racistische insinuaties blijven geregeld onbelicht en onweersproken. Het gevaar daarvan is dat deze insinuaties bij wijze van spreken onder de radar van de ratio door in het ‘emotionele brein’ kunnen landen en stemgedrag beïnvloeden. (uit The Political Brain, van D. Westen)
ik val, na een lange avond werken buitenshuis, in een stukje De Wereld Draait Door. Gast aan tafel mevrouw Sylvia Willink. Beau van Erven Dorens sidekick. Op de reservebank Roel Pieper, Willem van Hanegem. Het onderwerp is kennelijk schilderijen van naakten. Er komt een afbeelding van een naakte man door Marlene Dumas. De man, van achteren afgebeeld, bukt, witte billen, het scrotum, gebogen rug.
Nou ben ik toevallig een groot bewonderaarster van Marlene Dumas. Ik heb een paar drukken van haar werk, een paar posters ook, en ik geniet daar buitensporig van. Ik kan niet uitleggen waarom, maar ik vind het wondermooi. En dan wordt het me koud om 't hart als ik de vulgaire beschouwingen van Roel Pieper, Willem van Hanegem en Beau van Erven Dorens hoor. Ze hebben niks met de billen van Dumas, wie dat mooi vindt heeft iets aan z'n ogen, en ga zo maar door.
Gek, dat zoiets gewoon pijn doet.
maar het werd allemaal weer goed gemaakt door de lullige anti-fotografie van de onnavolgbaar geestige Willem van Hanegem. Die mag met grote regelmaat zijn kiekjes komen laten bewonderen. Willem, wat is dit? Dit is een boom...Nou, zo'n gesprek krijg je met Marlene Dumas never nooit!
Mensen, goed nieuws: Hotel Modern speelt nog een extra week Garnalen Verhalen in Amsterdam. Van 9 tot en met 13 juni, Frascati. Meesterlijke voorstelling!
EEN VOORSTELLING OVER DE FASCINERENDE PLAAG DIE ZICHZELF MENSHEID NOEMT
KOMT EN ZIET HOE GARNALEN MENSEN SPELEN!
Bezie de mens als vreemde diersoort! Zie hun geboorte, hun dood en hun verwoede gescharrel ertussenin!
Spaar ze allemaal: de autolasser, de hersenchirurg, de ter dood veroordeelde, de barende vrouw, het liefdespaar, de boekhouder, de kampeerder, de ruimtevaarder en ga zo maar door…
Ik wou al een tijdje schrijven over een sympathieke nieuwe site, een soort VPRO-tv-zoals-het-vroeger-was-en-zoals-het-weer-zou-moeten-zijn, misschien. Limboland tv. Nu schreef Hans Beerekamp in NRC een aardig stuk, dat ik hierbij overneem.
De linkse kerk mag dan een zelfingenomen kliek zijn die geen boodschap heeft aan wat er onder het volk lééft, maar als de berichtgeving van de afgelopen week vanuit het rechtse buurthuis enige indicatie is van wat we kunnen verwachten van het Wakker Nederland-journaal, ben ik straks de eerste die zijn paspoort inlevert en op zoek gaat naar een ander volk.
Meer dan 25 berichten (!) wijdde De Telegraaf aan de breuk tussen Jan en Yolanthe. Daarbij werd geen enkel genre geschuwd: een sfeerverslag over het ‘in shock verkerende’ Volendam, een onderzoeksreportage over de vraag of ‘Jan te braaf was voor sexy Yolanthe’, ja, zelfs een burgerpeiling over ‘wat er nu moet gebeuren met Jans Yolanthe-tattoo’. Speciaal bewaard voor de zondagkrant: een diepte-interview met de penis van de volkszanger.
‘Exclusief: Lange Jan spreekt!’
U vraagt, wij draaien. RTL, SBS, de Volkskrant, het NOS Journaal: allemaal doken ze op het nieuws als vliegen op een koeienvlaai. Alleen deze krant volstond met de mededeling dat aan de andere kant van het universum klaarblijkelijk de pleuris was uitgebroken, omdat twee pubers uit elkaar waren. Ziedaar het probleem: je kunt er zelfs niet niet over praten. Als Wilma Nanninga van de pagina Privé besloten heeft dat iets nieuws is, dan is het nieuws. Zelfs minister Bos moest er zijn ei over kwijt: „Ik ben blij dat Wesley Sneijder weer gescoord heeft”, zei hij. Leuk denigrerend woordgrapje, Wouter.
Vieze-premier.
Nu zult u zeggen: ‘Tja, hoort erbij. BN’ers hebben hun roem toch óók aan de roddelpers te danken?’ Ja, maar geldt dat ook andersom? Is Wilma Nanninga zélf ook vogelvrij, omdat zij haar roem aan haar roddelpers heeft te danken? Nee, want Wilma is geen BN’er: zij is een ‘verslaggever’ van BN’ers. Kijk maar op Wikipedia: als je daar haar naam intypt, staat er ‘Wilma Nanninga is journaliste’. Dat is op zich al een dijenkletser, maar als je dan op ‘journaliste’ klikt, staat er: ‘Een journalist verzamelt feiten over recente gebeurtenissen van algemeen belang.’ Hilarisch. En als je dan op ‘algemeen belang’ klikt, staat er: ‘Het algemeen belang is een term uit de politiek. De term is niet eenvoudig te definiëren […] maar duidt erop wat het volk – als het over allerlei zaken zou stemmen – kennelijk wil.’
Nee, we moeten dit niet als een advertentie zien voor de Nederlandse Energie Maatschappij. We moeten dit zien als een objectief overzicht van de diverse tarieven van diverse energiemaatschappijen. Waar TOEVALLIG de N.E.M. als beste uit komt. Maar daar was het Maurice de Hond helemaal niet om te doen, hij leent alleen zijn gezicht om ons te wijzen op de noodzaak van VERGELIJKEND ONDERZOEK. Dat hij zelf is overgestapt op de N.E.M. doet er niks toe....Ik hoorde Maurice dit alles uitkramen op de radio, als antwoord op de vraag waarom hij, opiniepeiler, onderzoeker, gewoon reclame maakte voor een energieleverancier.
Sneu. Dat je zo moet draaien omdat je kennelijk die ton nodig hebt die je heb gebeurd voor deze reclame. Terwijl wij allemaal best snappen dat je dat geld hard nodig hebt. Om de boete voor je klusjesmanactiviteiten te betalen. Om weer een nieuwe baby te bekostigen. Dat je daarom met je hoofd in oranje advertenties in de kranten staat. En op de televisie quasi nonchalant voor de N.E.M. paradeert.
Lees altijd met veel plezier de stukjes op uw weblog. Het verbaast me dat u zich met het bericht over Sonja Bakker verlaagt tot het niveau van de roddelbladen. Ik had dat niet van u verwacht.
Ik kijk ook heel graag naar totaal triviale programma's en koop de Story ook wel eens...Meer geheimen heb ik niet. HG
Vanavond luisterde ik een gesprek af in een café. Het ging over Sonja Bakker. Die het zou houden met Rik Felderhof. Huh? Schijt aan Sonja met de Hoed van Felderhof? En meneer Sonja Bakker dan, die vanuit die bollenschuur het hele Bakkerbedrijf runt? Is die aan de kant gezet door zijn Lot uit de Loterij?
Ik kan het bijna niet geloven. Dit hoort in de categorie horrorhuwelijken als: Bert van der Veer vs Judith Osborne; Nina Brink vs Pieter Storms en Adam Curry vs Mickey Hoogendijk.
De avondzon op de Herengracht zou zelfs de grootste cynicus mild stemmen. Mij zeker. Een eenzame fietser kwam me tegemoet. Lange gestalte, hoge schouders, het hoofd er scheef op. Goeie degelijke fiets. De fietser had geen haast maar trapte gestaag door. Geen slappe fietser.
Ach ja, ben je minister-president geweest, hebt wind gevangen als commissaris bij ING (jaarvergoeding € 75000,-- of zoiets) en hebt daar iets te vroeg ingestemd met te hoge salarissen. Niet zo mooi voor een sociaal-democraat en oud-vakbonder. Maar je bent wel Baron van het failliete Land van Ooit en je fietst toch maar lekker in de vroege avondzon op de Herengracht.
de voorstelling van Mug met de Gouden Tand, waarin ik nu al vanaf begin oktober met ontzaglijk veel plezier speel, met de acteurs Marcel Musters en Beppe Costa, loopt ten einde. Nog een paar dagen (tot en met 29 mei 2009 in Frascati in Amsterdam) en ieder van ons gaat weer zijns/haars weegs. Wat heb ik ervan genoten! Spelen in Bellevue, in diverse theaters in het land en nu, als toetje, in Frascati. Altijd volle zalen, altijd een glimmend publiek.
Het stuk gaat over 3 oudere artiesten (beetje losers eigenlijk wel), die auditie doen voor een onzichtbare, wrede, jury. Of voor de rol van hun leven. Of voor hun leven. Het stuk is geschreven door Joan Nederlof, geregisseerd door Lineke Rijxman en de mix van deze dames met ons drieën is, zeg ik in alle bescheidenheid, erg geslaagd te noemen.
Hieronder 2 filmpjes, vlak voor één van de laatste voorstellingen gemaakt. Te zien zijn Beppe en Marcel, ik bediende mijn nieuwste speeltje: de Flip (een soort digitaal cameraatje).
Marcel danst altijd vlak voor de voorstelling op dit liedje Buenanotte Fiorellina(eigenlijk met mij, maar ik Flipte nu) van Francesco de Gregori.
En Beppe Costa zingt één van zijn beeldschone, licht-melancholieke, autobiografische, geestige liedjes
en ik? Ik doe aardig mee gezien mijn beperkte acteervermogens
Ik herinnerde me ineens een liedje van een klein jongetje dat improviseerde, begeleid door zijn vader. Ik weet niet meer wie het jongetje is, maar wel dat het liedje heel erg past bij de dag van vandaag.
Ik wel, alhoewel dit egeltje een beetje lijkt op het ieniemimimuisje dat vanochtend moest dienen als speelgoed voor mijn poezen. Ik ben het huis uitgevlucht (namelijk hysterisch bang voor muizen, zelfs mini, zelfs dood) en heb 2 gigabouwvakkers in mijn straat gevraagd of ze het muisje wilden verwijderen. "Bent u bang voor muizen," vroeg ik ze. Ze keken me met lichte verbijstering aan. "Nee mevrouw, helemaal niet." En toen pakte de ene Held met zijn grote werkhandschoenen dat arme kleine dode muisje bij zijn arme kleine dode staartje en zei "Waar had u het gehad willen hebben, mevrouw?" Het is uiteindelijk voer voor de vissen in de gracht (ik woon goddank in de g.gordel) geworden en ik heb de Mannen overladen met aanbiedingen van drank.
ter nagedachtenis van de vorig jaar (10 juni 2008) overleden schrijver Adriaan Jaeggi (45) hadden zijn vrienden en uitgeverij (Nieuw Amsterdam) een prachtige avond georganiseerd. Er werd uit het grote, indrukwekkende en feestelijke oeuvre (nagelaten) voorgelezen, er werd muziek gemaakt - hij was ook een gepassioneerde muzikant - er was vrolijkheid met een ondertoon van verdriet en godverdomme wat jammer dat hij er zelf niet bij is.
Twee boeken met nagelaten proza en poëzie zijn uitgekomen bij Nieuw Amsterdam, samengesteld door Sabine (vrouw), Jasper Henderson (redacteur/vriend) en vormgegeven door Volken Beck (vriend/grafisch vormgever).
Juweeltjes, van binnen en van buiten.
Een van de bijdragen aan de Adriaan-avond kwam van kookprof Johannes van Dam. Hij las een voorbeeld voor van de Volkskeuken, de kookrubriek in de Volkskrant, waar Adriaan Jaeggi aan meewerkte. Politiek correct koken was een hele serie, Johannes van Dam las er één voor. Kijk mee.
Ik kreeg vragen over dit filmpje. Nou, er is eigenlijk geen antwoord. Ik heb sinds kort een apparaatje te leen, dat een FLIP heet. Een piepklein cameraatje (ziet eruit als een mobieltje) waarmee je kan filmen en die filmpjes kan ik dan op het blog van Vrouw & Paard (VARA, die mij de Flip ook heeft geleend) laten zetten. Als proefje maakte ik een filmpje van een reli-straatzangeres en als proefje heb ik het op mijn blog gezet. Zomaar. Voor de lol.
Loeki Z. mailde me: Aan de linkerkant van de bladzij van de kieswijzer zie je staan dat de PVV niet mee heeft willen doen. Ik vond het overigens een inhoudsloze domme test, heel raar in vergelijking met de eerdere kieswijzers, die over inhoud en programma gingen, in plaats van over het vc en de persoonlijke status van de kandidaten.
Op de kieswijzer (voor de Europese verkiezingen) van de NOS moet je, om te beginnen, invullen welke partijen voor jou 'van toepassing' zijn. Vraag: is de PVV misschien ondergebracht bij Solidara, of bij Newropeans, of bij Libertas, of bij de Partij voor de Europese politiek?
Het kan toch niet zo zijn dat de PVV niet eens genoemd wordt door de NOS?
Dan is het cordon sanitaire toch ineens van kracht geworden.
Ik maak me al een tijdje een beetje druk over het gevaar dat Neelie Kroes, onze nationale trots in Europa, wellicht niet herverkiesbaar zal zijn als Eurocommissaris, omdat ze van de VVD is (oppositie) en CDA en PvdA haar kandidatuur mogelijk moeten maken, als regeringspartijen. En misschien hun eigen partijbelangen wel boven de onomstreden en opvallende kwaliteiten van Kroes, de beste Eurocommissaris, zullen stellen. John Jansen van Galen schreef hierover zijn column in het Parool van zaterdag 16 mei.
Jeroen Pauw: "Zitten we daarop te wachten, op vrouwen die iets vinden?"
Hanneke Groenteman: "Ja Pauw, wij willen onze veren ook wel eens opsteken!"
En je kan tieten hebben èn een mening. En dat kan nog wel eens een interessant programma opleveren, zoals vanavond weer bleek. Leuk om naar te luisteren en naar te kijken.
over al dan geen alcohol op schoolfeesten. Ik ben zelf een non-alcoholist (door een genetisch constructiefoutje verdraag/lust ik geen alcohol) dus ik heb makkelijk praten. Maar hoezo, discussie over alcohol op schoolfeestjes? Natuurlijk niet. Laat ze hun promillage elders opschroeven (daar mogen anderen dan weer stokken voor steken), maar het is toch zot dat op schoolfeesten 65 % van de kinderen zich bezat? Roken mag nergens meer, niet voor groten en niet voor kleintjes, waarom kan dat beleid dan niet voortgezet worden met de minstens even schadelijke drug alcohol bij scholieren? Hoe moeilijk kan het zijn om drank te schrappen uit school-activiteiten. Jammer dat ik me nu in een coalitie bevind met SGP, CDA en Christen-Unie (alhoewel ook de PvdA voor een verbod is), maar nood breekt wet, weg met alcohol, te beginnen op schoolfeesten.
Dit is een brandbrief van mijn vrienden Peter (van der Vost) en Sander (Schreurs) en hun adorabele zoontje Levi.
Hallo!
Wij hebben jullie hulp nodig!
Iedereen die ons kent weet dat wij nu al meer dan een jaar heel erg gelukkig zijn met Levi! Ik kan geloof ik wel zeggen dat iedereen ontzettend met ons heeft meegeleefd tijdens de hele adoptieprocedure en nog steeds!
De procedure die wij gevolgd hebben (deelbemiddeling) hebben wij als erg mooi, open en duidelijk ervaren. De bevestiging daarvan kun je zien doordat wij contact hebben met de moeder van Levi.
Nu wil minister Hirsch Ballin deze vorm van adoptie (deelbemiddeling) afschaffen. Hij blijft onder invloed staan van de stichtingen hier in Nederland die deze vorm van adoptie neerzetten als onbetrouwbaar, malafide en dus als kinderhandel en zeker niet in het belang van het kind!
Er wordt dus beweerd dat hoe wij Levi in ons gezin hebben opgenomen een foute manier is!
Zoals de meesten van jullie weten is deze vorm van adoptie juist de meest open en meest gecontroleerde manier van adopteren. De VS controleren nog strenger dan Nederland, zelfs na de adoptie werden we bezocht door de kinderbescherming die moest controleren hoe het met ons ging. Dit is een eis vanuit de Amerikaanse wetgeving en niet de Nederlandse.
Door deelbemiddeling te verbieden wordt er in feite gezegd dat wij Levi op een foute manier hebben gekregen.
Door deelbemiddeling te verbieden maak je het voor veel mensen onmogelijk om een gezin te stichten. (zowieso paren van gelijk geslacht)
Door deelbemiddeling te verbieden ontneem je de rechten van de biologische ouders die bewust een keuze maken voor een bepaald gezin.
Door deelbemiddeling te verbieden ontneem je kinderen de kans op een goed begin in een liefdevolle gezin.
Door deelbemiddeling te verbieden zullen Peter en ik geen kinderen meer kunnen adopteren zoals we Levi hebben geadopteerd. etc.
Afgelopen jaar zijn Peter en ik in de tweede kamer geweest waar wij gehoord zijn door de commissie van Justitie die over dit onderwerp gaat. Peter is al regelmatig in de media geweest om over dit onderwerp te praten. We zijn langs kamerleden geweest om uitleg te geven over dit onderwerp. En nu lopen we vast. Op 11 juni is er een debat in de tweede kamer over dit onderwerp. Er is al contact met kamerleden die achter ons staan. Er is een advocaat ingeschakeld om aan te tonen dat de interpretatie van Hirsch Ballin niet correct is. Paul de Leeuw komt binnenkort met een uitzending over dit onderwerp.
En nu onze vraag.
Teken alsjeblieft de petitie. Wij hebben jullie handtekening nodig.
Ga naar
www.deelbemiddelingmoetblijven.nl Niet alleen om Peter en mijzelf de mogelijkheid te geven om evt. nog een kind te kunnen adopteren, maar ook om deze onrechtvaardige en oneerlijke beslissing tegen te gaan!
Wat leuk, dat je met een redelijk normaal programma, met alle kinderziektes en grote mensenbeloftes erin, zoveel commentaar kan losmaken. Vijf vrouwen praten over de zaken die hen die week hebben bezig gehouden. Niks bijzonders, mannen doen niet anders. De eerste 2 uitzendingen waren helemaal niet slecht, vond ik, een stijgende lijn van kwaliteit, dus dat belooft wel wat. Als je de eerstelingen van alle grapjassen en commentatoren zou zien/lezen, zou je je krom lachen.
Aardig commentaar kwam van Catherine Keyl en dat vind ik uitgesproken tof en bemoedigend.
Even leentjebuur spelen bij de TV van Willemijn (meesteres in vlijmscherpe tv-commentaren, maak haar pagina toch ook je startpagina!) over de discussie rond het boek Alleen maar nette mensen van Robert Vuijsje.
tegenover irma accord bij ‘pauw&witteman’(vara) blijkt dat robert vuijsje inderdaad niet van alle zwarte vrouwen opgewonden wordt. ook niet van woede. en dat was een beetje sneu voor irma.
* Bewondering. Wat een prachtig portret/profiel van Renate Rubinstein heb ik vanavond gezien (Human, N 2, 22.50 uur). Dat zou nog 'es een goeie voor Vrouw & Paard geweest zijn, scherpzinnig en vaak onuitstaanbaar.
* Afkeer. Wat is Arie Boomsma toch een kwal. Vanochtend hoorde ik hem weer met dat slijm in zijn stem bij De Ochtenden. Na 2 maanden zonder Boomsma kwijlt hij nu zijn kunstjes weer bij de EO. Iemand die zich door zijn homofobe bazen laat schorsen en dan niet met een grote opgestoken vinger zijn heil ergens anders gaat zoeken, boezemt mij afkeer in. Gristelijke opportunist.
*irritatie over het gezijk over het honorarium van Matthijs van Nieuwkerk, Paul & Witteman en een paar andere presentatoren. Wel eens van marktwaarde gehoord? Ook in de publieke sector, ja. Daar hebben we ook met kijkcijfers, dus STER-inkomsten te maken. Dankzij de politiek, die nu zo'n hoge hoed opzet over de Balkenendenorm. (Wij van Vrouw & Paard zijn overigens best wel jaloers op die bedragen hoor, maar we kennen onze plaats op het schellinkje...)
* hoop dat het politieke polderland Nederland toestaat dat Neelie Kroes nog een termijn Eurocommissaris mag zijn. Wat is die vrouw goed en wat gun ik het Europa en haarzelf en ons allemaal dat het CDA (bijvoorbeeld) niet ineens op het idee komt dat er nu toch een CDA-er of -ster op die stoel moet zitten. 't Zou fijn zijn voor INTEL en al die andere deugnieten, want reken maar dat zij een pain in the ass is voor de graaiers van deze wereld.
tja, dit kan ik niet over mijn kant laten gaan, natuurlijk. In het flitsende De Wereld Draait Door vroeg Matthijs van Nieuwkerk, in gesprek met Catherine Keyl, zich af wat de meerwaarde zou zijn van alleen vrouwen die praten over wat hen bezig houdt. Hij vond het tot nu toe niet veel soeps, zo te horen. Catherine: geef ze een kans, niet meteen na 2 uitzendingen afserveren. "Jouw programma was ook niet meteen goed!" Matthijs, bescheiden als altijd, zei: Dat duurde 1 week.
OK, 1 week is 5 dagen. Dan hebben wij (van Vrouw & Paard dus) in elk geval nog minstens 3 x om er iets soeps van te maken.
Bovendien: waarom zouden 5 vrouwen NIET in een panel met elkaar over van alles kunnen praten? Vragen wij ons bij Studio Voetbal, of bij Holland Sport, of bij Pauw & Witteman, of bij DWDD, of bij Dit was het Nieuws, of bij Knevel & vd Brink, of bij Kassa, of bij tal van andere programma's, ook af waarom nou per se MANNEN de boventoon, meestal de enige toon, voeren? Als het aardige programma's zijn niet. Soms wel. Maar het kan ook gewoon leuk zijn om 5 verstandige, slimme, pittige wezens met elkaar van gedachten te zien wisselen. En o ja, het zijn vrouwen. Why not?
Lekker weg in eigen land, dat moeten we doen dit jaar, toch? Ja, maar waarheen.
Laat ik er een Groot Dwingend Advies tegenaan gooien: ga eens naar een verrukkelijk hotel in...Dordrecht. Wat moet je in Dordrecht? Nou, om te beginnen naar Villa Augustus, het allerleukste hotel van Nederland (en daarbuiten denk ik), gebouwd en ingericht door het team dat ooit in Rotterdam Hotel New York bedacht (is nu van een hotelketen, stuk minder bijzonder). Dorine de Vos, kunstenaar, briljant smaakmaakster en bedenkster, met 2 compagnons, hebben nu van de oude waterfabriek aan het Wantij in Dordrecht een sprookjesachtig hotel gemaakt. (Moes-)tuinen, allemaal verschillende kamers, restaurant, bakkerij, winkel, je komt tijd tekort als je van alles wilt genieten. En als bonus blijkt Dordrecht een schattige stad te zijn.
De hele zomer zijn er activiteiten in Villa Augustus, maar ook zonder dat: het is puur genieten in dat hotel!
Woensdag 13 mei 2009, 22.54-23.34 uur op Nederland 2
Renate Rubinstein (1929-1990)
altijd heisa – altijd verliefd
door MAUD KEUS
Plotseling was het er – een verrassend boek waar niemand op had zitten wachten.
In mei 1991 verscheen Mijn beter ik, een jaar nadat de schrijfster ervan zelf was overleden.
In het boek beschrijft Renate haar 10 jaar lange, geheime verhouding met Carmiggelt (“de meest getrouwde man van Nederland”)
Deze affaire, die haar postuum veel extra vijanden opleverde, is de rode draad in dit Profiel over Renate Rubinstein, een vrouw die zich in alle oprechtheid vaak heeft afgevraagd hoe het toch komt dat ze altijd zoveel heisa veroorzaakte…
Die heisa begon al vanaf het moment dat ze redactrice werd bij het blad Propria Cures, een studentenweekblad dat er op gericht was rumoer te veroorzaken en waar ze ook haar eerste echtgenoot Aad Nuis ontmoette.
“En verliefd is ze een paar keer in haar leven diepgaand geweest en een beetje verliefd is ze eigenlijk altijd wel”, bekent ze in 1984 aan Adriaan van Dis.
Onder het pseudoniem Tamar schreef ze vanaf 1961 tot aan haar dood een wekelijks stuk in Vrij Nederland die haar de bijnaam “koningin van de column” opleverde.
30 jaar lang bracht zij geregeld veel pennen en tongen in beroering. Maar het ging dan wel over “de affaire” Weinreb, vrouwenemancipatie, China, het Midden Oosten, de bewapening, Willem Alexander, haar (tweede) huwelijk met Jaap van Heerden of haar slopende ziekte MS. Over katten en de natuur schreef ze ook vaak maar dan bleef het meestal wel rustig.
Gebruik makend van alle honing en azijn gebruikend die haar ter beschikking stonden, vervlocht zij in Mijn beter ik de onderwerpen liefde en ziekte. Gezien de reacties waren niet veel Nederlanders tegen zoveel eerlijkheid bestand. Het boek sloeg in als een bom.
Aan de Dam in Amsterdam wordt gebouwd en op de schutting om het bouwwerkzaamheden heb ik afbeeldingen van schilderijen op gehangen van de Dam, maar dan van 1650 tot 1990.Ze hangen aaneensluitend van de Nieuwendijk, langs de Dam en tot het Damrak. Prachtige schilderijen uit het Amsterdams Historisch Museum, vergroot en geprint op folie, de toeristen vergapen zich nu al. Idee en realisatie: Peter Doeswijk
naar Martin Simek, via www.elsevier.nl/simek, want, zoals Simek weer na het interessante gesprek met Jeroen Smit (schrijver van o.a. De Bank, standaard-onthullingsboek over ABN/AMRO) zei: Wij blijven als u luistert.
Vorige week Kees van Kooten. Nog altijd te downloaden, of podcasten, of gewoon te beluisteren.
Ik woon in een buurt die ingeklemd is tussen bouwputten, die van de Noord/Zuidlijn en die van het Rijksmuseum. Gebeden zonder end, lijkt wel. En als je niet oppast word je er gedeprimeerd van, van de afbraak waar bijna geen opbouw in te onderscheiden is. Het allerverdrietigst kan je worden van de huisjes aan de Vijzelgracht, die tot voor kort als een rot gebit in de steigers gehouden werden. De kunstenaar Peter Doeswijk legt zich gewoon niet neer bij lelijkheid en grossiert in fantastische versieringen, zo langzamerhand door de hele stad. Schuttingen worden versierd met grote foto's van bijvoorbeeld winkels, of mensen die in de winkels werken, of brugleuningen, of bloemenweitjes, of zoenende monden. Kijk maar op zijn site wat hij allemaal al bedacht heeft.
Voor de blinde ramen van de huisjes aan de Vijzelgracht (instortend door de NZ-lijn) had hij een briljant idee. Beplak ze met grote foto's van oude meesters (en de sponningen) zodat de pijn van het zien wordt verzacht. Hij vroeg het Rijksmuseum of hij fotomateriaal van ze kon krijgen, maar dat vonden ze daar geen goed idee: liever geen connectie Rijksmuseum/Noord/Zuidlijn. Dat was niet goed voor de PR van het museum (dat immers ook al eeuwen een bouwput is). Peter Doeswijk is naar het Frans Halsmuseum in Haarlem gegaan en het Amsterdams Historisch en mocht een ruime keuze maken. Geen probleem!
Kijk hieronder naar het prachtige resultaat. Alles wat je ziet, behalve de houten stutten, is gefotografeerd. Ook de leuningen van de bruggen, daar zit gewoon een schutting achter. Eigenlijk ziet het er nu nog mooier uit dan vroeger, alleen, toen woonden er echte mensen in.
Altijd leuk om iemand die je als jongetje hebt gekend nu nationaal en vooral internationaal succesvol is met zijn band. Ik heb het over Tjeerd Bomhof en zijn band Voicst, vanavond op het paard gehesen bij De Wereld Draait Door. Werkt met de grote popartiesten en met zijn band Voicst. Hij was de laatste gast op de echte radio van Martin Simek. Tjeerd.
en lees ook haar leuke net uitgekomen boek TAAL IS ZEG MAAR ECHT MIJN DING.
Een boek als een heerlijke bak snoep, en dan over taal. Je kan er niet mee ophouden en krijgt er een geweldig goed humeur van. Net zo leuk als de titel is het hele boek.
Wees er snel bij, want het vliegt de winkel uit (en veel te langzaam er weer in, heb ik gemerkt, uitgeverij Contact, word wakker!!)
En toen mocht ik eindelijk naar huis, en toen keek ik, na me door de dronken massa gewurmd te hebben tegen middernacht in de achterbak van mijn auto, en toen hadden onverlaten op een onbewaakt moment mijn fijne Macbook gestolen. Om lekker Koninginnedag-after party te vieren. Daarom kon ik een paar dagen niet bloggen. Nu, op een nieuwe troostmachine, gelukkig weer wel.
En vanavond, woensdagavond 5 mei, bevrijd en wel, las ik een prachtige column van Elsbeth Etty in NRC Handelsblad. Via mijn fijne nieuwe apparaat.
