Bij de idiote ideeën in Amsterdam staat het plan om auto's daterend van voor '92 uit de stad te weren toch wel bovenaan met stip! De lieve tweedehandsen, de mooie oldies, de zeldzame snoeken... die mogen natuurlijk de stad nooit uit. Vanwege de luchtvervuiling! Alsof dat iets zal helpen!
Groen links had mijn sympathie wel, maar als ze zo doorgaan krijgen ze mijn stem niet.

dank je Kwasiba

of zelfs na de valreep...
Ten eerste: kijk vanavond, donderdagavond 28 februari, beslist naar de documentaire STRANDED (Nederland 2, 22.50 uur) of neem hem op. Het overlevingsverhaal uit 1972 van het Uruguayaanse rugbyteam dat zich na een vliegtuigcrash in de Andes in leven wist te houden. Hoe? Dat vertelt de documentaire, door de overlevenden van nu grondig te interviewen en door archiefbeelden. Prachtige film, ik heb hem op het IDFA al gezien (waar hij als beste film is bekroond overigens).

En dan: gisteravond maakte ik me woedend op Reinout Oerlemans die zat te schateren om de shockdoc over een zwaar obese vrouw die zich liet opereren. De vrouw is overigens na de operatie overleden, maar gelàchen dat Reinout, die de film had geproduceerd, had! En hij had nog vijf van die gevallen voor nog meer grif verkoopbare programma's... Matthijs van Nieuwkerk gniffelde gezellig mee om deze zwaar gehandicapte vrouw, die als kermisattractie tentoongesteld werd.
Nou, ik zag dat, schaamde me plaatsvervangend dood, maar wist niet hoe dit onder woorden te brengen.
Daar hebben we gelukkig De tv van Willemijn voor. Kijk er weer even naar als je dat niet al standaard doet!

Dit vond ik een mooie Bril, op dinsdag, omdat ik zowel over de smurfen als over de Ben-campagne aan het nadenken was voor mijn blog. Hoefde dus niet meer.



en komend uit het zwembad, deze foto ziend, dacht ik Dat zouden méér mensen moeten doen!



..en verder ben ik van mening dat het Parool tot elke prijs Henk Spaan binnenboord moet houden!!
Nou ja, tot elke prijs.... in elk geval voor de redelijke prijs die Henk vraagt. Dat heet fatsoen, Hoge Dames en Heren van het moderne Parool, en verstandig beleid. Jullie lezers zijn trouwer dan jullie zelf.

Goed dat No country for old men , geregisseerd door de gebroeders Coen, 4 Oscars (o.a. voor Beste Film) gewonnen heeft.
En dat de griezel, JAVIER BARDEM, die de seriemoordenaar in de film speelt een Oscar voor beste mannelijke bijrol kreeg.
En nog ongelooflijker dat diezelfde JAVIER BARDEM in de film Mar Ardentro, die dit weekend werd uitgezonden, de niet onaantrekkelijke, sympathieke, verlamde man speelde die vecht om zelfmoord te mogen plegen.
Ik heb beide films toevallig in een paar dagen tijds gezien en had helemaal nooit gemerkt dat deze acteur beide rollen speelde. Werd ik vanavond door mijn alleswetende vriendin I.H. op gewezen...

Deze advertentie zag ik vanochtend in de Volkskrant (de enige rubriek in de krant die ik nooit kan missen, de overlijdensadvertenties). Tobias Prenen was de vrolijke talentvolle cellist die door een hersenbloeding invalide is geworden en over wie een prachtige documentaire gemaakt is vorig jaar, door Mercedes Stalenhoef (zag ik in de advertentie later), verscheidene malen uitgezonden.
Ik heb hem niet gekend, maar toch ook weer wel een beetje, door die indrukwekkende film.
Hij was, ondanks zijn grote invaliditeit en hulpbehoevendheid, heel erg leuk en een aantrekkelijk mens.
Ik vond het verdrietig dat hij gestorven is, alhoewel het voor hemzelf waarschijnlijk wel beter is zo.
Genoeg geleden, genoeg verdragen.

Frans Bromet (& dochters) heeft weer een hartverscheurend onderwerp bij de kop: na verbouwingen en faillissementen zijn het nu kinderen van de rekening. Vanavond, maandag 25 februari, zag ik deel 2 van het 2-luik over de jongetjes Abe en Jelle die gemangeld worden tussen (slecht) gescheiden ouders met nieuwe partners. De jongens, 8 en 12 jaar oud, kunnen niet zonder elkaar, maar worden op de meest wrede, egoïstische, onfatsoenlijke manier tegen elkaar uitgespeeld door de ouders, die er niet in slagen hun eigen kleine belangen opzij te zetten voor de grote belangen van de kinderen. Aangrijpend om te zien hoe de kinderen als stuiterballen heen en weer geslingerd worden in voor hen onbegrijpelijke kwesties. Wat een nare bagage voor de toekomst voor de jongens, die part noch deel laat staan schuld hebben aan de mislukte relatie tussen de ouders. Bromet op zijn best.

Vijf kwartier kijken, luisteren, beetje lachen, beetje huilen, veel genieten van trompettist André Heuvelman (Rotterdams Filharmonisch Orkest, Nederlands Blazers Ensemble, solo) die, geregisseerd en verbeeld door Cherry Duyns, praat, blaast, zingt over zijn levenspassie: de trompet, de muziek. Nog maar een paar voorstellingen. Schitterend! www.wind-kracht.nl

van vandaag.

Bijvoorbeeld: ziet u iets op René Frogers bovenlip?

Ja, dat is een soort niet-doorzettende snor. Daarmee ondersteunt René een actie tegen kanker. Niet op zijn bovenlip, maar in het algemeen. Iets met sponsoren van de snor. Hij kon het niet heel goed uitleggen in Goedemorgen Nederland, maar toch: goeie actie van René!

En dan: Samen met Dré in concert? Maar Dré is toch dood? Zijn as zweeft toch allang in het heelal?

Ja en nee. Sommige zielen krijgen geen rust zolang B-sterren en Roxanne en kleine Dré (wil comedy-acteur worden...) nog één graantje van het lijk kunnen meepikken.

En goed nieuws voor kale poezen: er is een nieuwe poezenpruik!!


en nog even een nadruppel van de hype: het litteken van de zakenman Patrick heet een Smiley. Die krijg je van je collega-drugshandelaren als je met de politie "gebabbbeld" hebt. Caribische folklore.

is dit gezellig nieuws of niet?

Minister Rouvout van Jeugd en Gezin vraagt zich af of Nederland niet kinderrijker moet worden. Om de bevolking op peil te houden, zouden vrouwen gemiddeld 2,1 kind moeten krijgen. Nu is dat nog 1,7. Volgens Rouvoet kunnen we daardoor in de problemen komen, omdat de kosten van de vergrijzing te hoog worden.
Minister Rouvout heeft zelf vijf kinderen. Hij heeft die natuurlijk gemaakt voor zijn eigen oudedagsvoorziening.
Goed idee.nl.
Dat moeten we van Rouvoet allemaal doen, als het 'technisch' kan. Vijf hoeft niet, we hoeven gemiddeld maar 2.1 kind te produceren. Zodat de collectieve oude dag veilig gesteld is.
Mooie christelijke opdracht voor die 2.1 kinderen. Je wordt op de wereld gezet als toekomstige bron van inkomsten. Niet omdat je helemaal zelf mag uitzoeken wat je op deze wereld wilt gaan doen.
Laat ik nou altijd gedacht hebben dat we dat onze kinderen moeten meegeven.

Het leek wel een thema-avond, maandagavond.
Thema: KINDEREN VAN DE REKENING.
Eerst zag ik Spoorloos, alleen maar kvdr's.
Toen zag ik Gedeelde kinderen (een Frans Bromet-produktie dus u kunt zich de toon voorstellen): 2 jongetjes die heen en weer gebounced werden tussen nieuwe gezinnen van hun gescheiden ouders.
En tot slot: bij Pauw en Witteman 3 mooie sterke Afghaanse meiden, bijna 18 jaar oud, wier vaders veronderstelde oorlogsmisdadigers zijn (in Afghanistan dus). Na 10 jaar zwerven langs asielzoekerscentra, bijna klaar op de middelbare scholen, nooit een verblijfsvergunning gekregen, dreigen ze teruggestuurd te worden, tegen hun wil, naar Afghanistan. Ze hebben geen rechtspositie, vage beschuldigingen tegen de vaders, maar willen ook zonder hun ouders hier blijven en verder leren.
Kinderen die een rekening moeten betalen voor .... tja, voor wat eigenlijk.
Tranen. Tuiten.

No country for old men door de Coen Brothers.
MUST SEE!
Oerspannend, schitterend van tekst en taal, extreem grotesk.
Geen woorden voor, gaan.
kreeg net een mailtje (ik had Coen fout geschreven, bedankt Cherie) dat O Brother where are thou? vele malen beter was. Vond ik niet, wel beter, maar vele malen... nee. Allebei meesterwerken. Net als Fargo trouwens en The man who wasn't there overigens. Net als alle films van de gebroeders Coen tot nu toe. Is mijn mening.

Ik kreeg een lieve mail van een jonge columniste, die ontzettend graag wat lezers wil voor haar website. Die maakt ze trouwens met een paar jonge collega's. Ik vond het mailtje, waarin ik een 'toffe dame' genoemd werd zó ontwapenend, dat ik meteen naar haar site ging. Grappige columns van typische dertigers, nog niet zo goed als Aaf Brandt Corstius in NRC/Next, maar wel op weg. Probeer de site www.columnistisch.nl eens.

Wat een treurigheid, daar bij Ajax. Al sinds de club de Arena heeft betrokken hangt de geur van fout boven het gras. Niet alleen de mat wou maar niet aanslaan, de hele sfeer was en is er onheilspellend. Ik ga af en toe, als supporter-van-huis-uit, met vrienden mee naar een wedstrijd. Het blijft een sensatie, het groen, het rood, het wit, het blank, het bruin, in het echt. De davidssterren zijn verdwenen, maar de sfeer wil toch maar niet komen. Dat komt, weten we nu, en voelden we allemaal allang aan ons water, door de amateurzakenmannetjes die Ajax zo nodig aan miljoenen en van goede spelers af hielpen. OK, daarover is genoeg gezegd. Als Jaakke & trawanten nou eens ophoepelen, als Van Basten zijn eigen vriendjes mee mag nemen, als die beursnotering ongedaan gemaakt zou kunnen worden, als er weer eens een selectie met talent, hart en ziel zou kunnen komen....
Mijn idee zou zijn: laat een verstandige, zakelijke, van voetbal en voetballers houdende vrouw het zaakje daar eens doorlichten en runnen. Al die mannen terug in hun hokken, een goeie dame op kop... Dan komt de sfeer vanzelf weer in de Arena. Maar bij alle namen en namennoemers hebben de mannen toch het hoogste woord. Niks geleerd, niks gedaan. We beginnen weer van vorenafaan.



(met dank aan De tv van Willemijn)

door Karin van Elderen & Bob

Van Henk van Gelder, theatercriticus/-recensent van NRC/Handelsblad, kreeg ik een column die hij ooit schreef over Jan de Cler. Ik post hem helemaal hieronder, ik vond het een mooi stuk. En wie de melodie van Hup Holland Hup nog kent, mag meezingen.

Met een blocnote op schoot coupletten maken
Door
Henk van Gelder
Onthand stond Serge-Henri Valcke in de De Lairessestraat in Amsterdam. Hier woonde jarenlang dokter De Cler, die hij had leren kennen als keuringsarts. Af en toe moest de acteur medisch worden gekeurd, voor zijn optreden in Baantjer bijvoorbeeld, of voor een rol in een buitenlandse film. Tijdens die 'heel prettige' bezoeken had Valcke allengs ontdekt dat de arts een buitengewoon veelzijdig mens was: een getalenteerd tekenaar, schilder en in de jaren vijftig ook een zeer bekend tekstschrijver en liedjeszanger. Een man over wie hij eigenlijk wel een documentaire zou willen maken.
Maar vervolgens verstreken er enkele jaren totdat Valcke de tijd vond weer eens bij de dokter langs te gaan. 'Ik belde aan, maar er deed niemand open. Twee buren wisten ook van niets. Pas de derde wist nog dat daar twee oude mensen hadden gewoond, maar niet waar ze gebleven waren. Ik was hem kwijt'
Eén lied van Jan de Cler wordt dezer dagen weer alom gezongen. Hoewel de coupletten doorgaans geactualiseerd zijn, heeft het refrein standgehouden. Hup Holland Hup is misschien wel de grootste klassieker in de Nederlandse voetballiederengeschiedenis. Hij schreef het in 1947, samen met zijn toenmalige KRO-collega Dico van der Meer, met een specifiek doel. Als de KRO het radioverslag van een voetbalwedstrijd van het Nederlands elftal verzorgde - die taak werd bij toerbeurt verricht door de KRO en de AVRO - werd de reportage tijdens de rust en meteen na afloop afgewisseld met muziek en zang in de studio te Hilversum. Met een grote blocnote op schoot beluisterde De Cler het wedstrijdverslag van reporter Leo Pagano, schreef haastig mee, zette alles op rijm en zong een paar minuten later zijn eigen samenvatting.
Het vaste refrein werd ten gehore gebracht door de radiozanger Henk Dorel. De tijdloze coupletten (zie hiernaast) werden alleen voor een plaatopname geschreven; tijdens de uitzendingen gingen ze over de zojuist gespeelde interland.
In het pré-televisietijdperk vormde dit gezongen wedstrijdverslag een van de belangrijkste attracties van de radio. 'Ik weet overigens niks van voetballen af', zei De Cler, ietwat koket, in 1958 in de Telegraaf. 'Ik ken niet eens de spelregels. Maar ik doe het al jaren. Toen ik bij de radio kwam, merkten ze dat ik snel kon werken. En dan krijg je zulke klusjes.'
Zijn populariteit leidde er tevens toe, dat alle kranten in 1964 melding maakten van een opmerkelijke wending in zijn loopbaan. Naast zijn drukke radiopraktijk - hij schreef en regisseerde honderden amusementsprogramma's - bleek De Cler ook nog een medicijnenstudie te hebben gevolgd. 'Een jeugdideaal', zei hij. En nu hij was afgestudeerd, nam hij afscheid van de omroep en vestigde zich als arts.
Bijna dertig jaar later begon Valcke, die als Vlaming onbekend was met 's mans radioverleden aan de documentaire die hij wilde maken. Hij filmde een interview, waarin De Cler honderduit vertelde: 'Hij vertelde heel trots, en zelfs met mooie, natte ogen, hoe bekend hij vroeger was. Een brief die gericht was aan Jan de Cler, Holland, kwam gewoon áán. Hij genoot nog met volle teugen van zijn Oranjeroem. Maar daarna ontbrak me de tijd om er verder aan te werken. En toen kon ik hem dus niet meer vinden.'
Eind april kreeg Valcke de kans in het tv-programma De wereld draait door een oproep te doen: kon iemand hem vertellen waar Jan de Cler was gebleven? Een paar dagen later verscheen op de website van Hanneke Groenteman, die een stukje aan de zoektocht had gewijd, een mailtje van een lezer die het antwoord op de vraag meende te kennen: 'Jan de Cler is enkele jaren geleden overleden in Spanje.'
Serge-Henri Valcke weet intussen echter wel beter. Via enkele familieleden heeft hij het contact met zijn vroegere keuringsarts kunnen herstellen. De inmiddels 91-jarige De Cler blijkt al enkele jaren in een verzorgingstehuis te wonen. 'Hij heeft betere tijden gekend dan nu, laat ik het zo zeggen. Om verder in details te treden, vind ik niet kies.'
Ook op de vraag of die documentaire ooit nog gemaakt zal worden, moet de acteur het antwoord schuldig blijven. 'Dat zou nog veel werk kosten,' zegt hij. 'En ik weet natuurlijk helemaal niet of daar nog interesse voor bestaat.'
Hup Holland hup
Hup Holland hup
Laat de leeuw niet in zijn hempie staan
Hup Holland hup
Trek het beestje geen pantoffels aan
Hup Holland hup
Laat je uit het veld niet slaan
Want de leeuw op voetbalschoenen
Durft de hele wereld aan
Als ons Oranje-team zich meet met één een of ander land
Dan vult het legioen het stadion tot aan de rand
Dan wegen wij de kansen af en gokken met elkaar
En geven wijs en eigen wijs ons voetbalcommentaar
Zo wachten wij gespannen af tot dat de fluiter fluit
En rolt de bal, dan zingen wij met donderend geluid
(refrein)
Maar niet alleen bij voetbal klinkt 't oude Holland hup
Bij elke sport zingt iedereen dit liedje voor zijn club
Geestdriftig voor prestaties van 't allerhoogst niveau
Zegt Wim tot Piet: 'We zitten goed, het gaat vandaag weer zó'
Als Holland weer voorop gaat en de tegenstander sneeft
Dan zingt weer Jan Publiek zo lang hij lucht en adem heeft
(refrein)
Maar hebben wij de nederlaag kordaat geïncasseerd
Dan is er wel een vader die zijn zoon dit liedje leert
Want strakjes gaan wij allen weer van nieuwe moed bezield
En zingen wij weer net zo lang totdat de vijand knielt
Want goed beschouwd is zingen op zichzelf een mooie sport
Komaan, wij doen 't nog een keer en niemand komt te kort
(refrein)
Jan de Cler & Dico van der Meer
Prima als je mijn stukje over Jan de Cler op je blog wilt zetten. Ik herinner me nog dat de muziekleraar op mijn hbs (te Enkhuizen), die af en toe meezong in radio-uitzendingen van De Cler, op een dag in de klas vertelde dat de man arts was geworden - en dat zijn oude radiocollega's hem een dure fles wijn hadden gegeven met op het etiket: 'Drie maal daags 1 eetlepel'. Ach, die zoete humor van begin jaren zestig...
Henk van Gelder

Wat drukken sommige mensen zich toch bloemrijk uit! Ik neem aan dat dit een pleidooi vóór Peter de Vries (ik hou op met die R) is, maar helemaal zeker weet ik het niet.
realname: maria
email: stop@ssodierenleed.nl
message: Mevrouw groentekut,mag jou overkomen wat de ouders van Naterly hebben moeten mee maken.En jij vetklep want na je maag verkleining blijf je een vet lelijk wijf.En mogen ze je de volgende keer weer te pakken krijgen hoop ik dat ze jou net zo met een pistool op je kop zetten en dan perongeluk poefpoef.Ik hoop dat heertjes bij jou in de auto zit(gezellig samen naar sjoel)Poef Poef neem hem ook mee.De ene wil geld winnen de ander wil slank zijn en ik wil dat jullie op de verkeerde plek op het verkeerde moment en dan heb ik een party.Zo nou ben ik van mijn woede af en jij blijft VET VET VET VET

Het is zaterdag 16 februari. Ik heb van vroeg tot laat in een muzikale euforie geleefd. Want: als lief kado kreeg ik 4 zelf samengestelde cd's met honderd liedjes van Harry Bannink! Het is ongelooflijk dat van de 3500 door Bannink gecomponeerde liedjes dit kleine plukje van honderd me zo intens gelukkig kan maken. Ik zou iedereen met het muzikale hart op de goede plaats deze cd's gunnen, maar helaas zijn ze niet in de handel.
En vanavond, op het huwelijksfeest van 2 vrienden, hoorde ik een speciaal voor hen geschreven liedje, een ode aan de liefde, op film gezongen door Rob de Nijs. Truusje Melissen en Louis ter Burg (maken alle muziek bij de documentaires van Michiel van Erp, de VARA-jingle, de Klapclips en nog veel ander moois) schreven de tekst en de muziek van dit lied en ik weet zeker dat als Rob de Nijs het op een cd zet, het een hit wordt. Wat let je Rob????

Een hele tijd geleden schreef ik een stukje over de oude arts/entertainer Jan de Cler. Hij zong in mijn jeugd in KRO's zaterdagavondprogramma NEGEN HEIT DE KLOK (radio) een razend populair lied, elke week. Later kwam ik hem tegen aan het ziekbed van mijn moeder, hij was toen huisarts. Aardige man, vol flauwe grappen, maar toegewijd. En voor ons gezin, al was hij niet van de VARA, toch een BN-er, een Held.
Nu kreeg ik een mail van Jan Fillekers. Programmamaker bij de NCRV-televisie, vroeger van Farce Majeure, het cabaretterige broertje van Van Kooten en de Bie, kraamkamers van Jiskefet. Hij is op zoek naar Jan de Cler en vroeg of ik een spoor van hem had. Of van de dochter van Jan de Cler. Hij schreef:
Beste Hanneke,
(...) Jan de Cler heb ik trouwens leren kennen
toen ik in de jaren zestig van de vorige eeuw op de NRU-kleinkunstcursus zat (o.a. met Wim de Bie, Celia Nufaar, Cees van Oyen). Hij was als docent afgevaardigd door de KRO. (...) Overigens een
aparte man. Bram (= Alexander, hg) Pola die met hem met een programma op tournee is geweest, vertelde
dat Jan tussen de scènes door en in de pauze zich aan zijn medisch studie wijdde. In de tijd dat hij met Jules de Corte werkte heeft hij zich het brailleschrift eigen gemaakt.
Nadat hij ook nog zijn vliegbrevet haalde, zeiden ze in Hilversum: nou kan-ie ook nog blind vliegen.

Vriendelijke groet,
Jan

Nou, in het kader van mijn eigen Spoorloos-rubriek, vraag ik iedereen: is er een spoor van Jan de Cler of familieleden van hem bij jullie bekend? Mail me (of bel de politie in uw woon- of verblijfplaats).

Wat zal er toch in je omgaan als je op een waterkoude zaterdagavond in februari met eieren gaat gooien naar een 100-plusser die coûte que coûte nog een keer in zijn oude vaderland operettedeunen wil komen zingen? Natuurlijk, die man was behoorlijk fout in de oorlog, d.w.z., heeft gewoon doorgezongen, ook voor de nazi's, en dat tekent de oppervlakkige apolitieke opportunist die hij was en is. Enigszins vergelijkbaar overigens met al die Nederlanders die in de oorlog, begunstigd door de bezetter, hun dingetjes door bleven doen terwijl ons land gezuiverd werd van vreemde smetten.
Wellicht waren de eiergooiers ontzettend goed in de oorlog, maar ik zou die overjarige schertsfiguur lekker in zijn sop laten gaar koken en van de eieren een goeie uitsmijter maken.

Uit de dagelijkse rubriek VRIJPLAATS in de Volkskrant, door Willemijn Francissen:

Diana schreef dit: Dag Hanneke (..),
Goed nieuws: in april zal bij uitgeverij Rubinstein een dvdbox verschijnen met een selectie van de beste gesprekken uit 'Hier is...Adriaan van Dis'.
Hartelijke groet,
Diana Tromp
Cultura

Omdat ik zo geniet van Van Dis in Afrika en er nog niet toe was gekomen dat te melden (na de Peter R.-hype is dit echt een weldaad voor mijn ziel), post ik een mailtje van Ineke, omdat ik het daarmee eens ben.
Het is inderdaad verheugend dat de serie van Wim Kayzer op dvd staat.
Wat ik ook graag op dvd zou zien zijn de gesprekken van Adriaan van Dis, maar misschien zijn die wel te lang geleden. De afgelopen week kwam op de tv een flits langs van zijn gesprek met Pointl. Dat raakte mij diep en ik bedacht dat ik die gesprekken wel allemaal weer zou willen zien.
Ik geniet momenteel met volle teugen van Van Dis in Afrika op nederland 2. Van mij mag hij hiermee doorgaan. Elke zondagavond. Heerlijk!!! En wat een prettige man die Adriaan van Dis. Met vriendelijke groet, Ineke.
Overigens, Ineke, worden veel gesprekken van Adriaan van Dis herhaald op Cultura (ook via internet te zien).
hg

Meta de Vries was op zondagochtend nog niet uitgeSTERd, of ik sprong in de auto om kunst te gaan zuigen in eigen land. Zo kwam ik in Assen, in het Drents Museum, voor het eerst in hun geschiedenis waarschijnlijk lange rijen voor de poort, maar....het was het waard. Het TERRACOTTA LEGER VAN XI'AN, schatten van de eerste keizers van China. Eeuwenoud, nog helemaal prachtig, gaat dat zien. Maar doe het op een rustige dag (geen zonnige zondag), tussen nu en 31 augustus. Je kan doorstomen naar het Groninger Museum, waar antieke bronzen uit het Shanghai Museum te zien zijn.

Hebben wij niet gedaan, want wij wilden naar Zwolle, naar De Fundatie, waar een overzichtstentoonstelling te zien is van de schilderijen van Jeroen Krabbé. Ik dacht dat ik het werk kende (met eigen ogen veel gezien, de kalenders, afbeeldingen...), maar wat we hier bij elkaar zagen was overdonderend en schitterend. Behalve dat ik soms diep ontroerd was, kwam ik er in elk geval met een heel goed humeur uit.
Ook de omweg dubbel en dwars waard.

En als je dan thuis wilt uitblazen en vanuit je luie stoel kan je nog altijd naar het Hella Haasse Museum. Online, maar hardstikke leuk ook.


Gaat dat zien, zegt het voort!

Dit mag niet onvermeld blijven, ik had namelijk gemopperd op de VPRO dat er geen dvd's van Wim Kayzers programma's waren. Dit mailtje kreeg ik:

Dag Hanneke,

In augustus schreef je op je log dat je Wim Kayzer mist, en je vroeg je af of de VPRO al zijn programma's op dvd heeft uitgegeven.
Eind vorig jaar hebben wij de 27-delige serie Van de schoonheid en de troost in een prachtige box uitgebracht. zie http://www.vpro.nl/winkel
groet,
VPRO Uitgeverij

Lieve mensen, ik heb (maar) twee neven. Jan en Keez Groenteman.
Beide talentvolle en succesvolle muzikanten. De één pianist, componist (Jan, componeerde BIJVOORBEELD Blijf, voor Paul de Leeuw). De ander slagwerker, componist. De laatste schreef me dit bericht, en als Trotse Tante geef ik dit maar al te graag aan jullie door. Bovendien: als je een heerlijk feest wil hebben, vraag dan De Biet. Voor ouwe lullen met jonge harten en jonge lullen met jonge harten.
Beste Vrinden en Familie,

Zit je toch voor de buis donderdag? Kijk dan naar De Wereld Draait Door! Daar speel ik namelijk met mijn sixties-bandje 'De Biet'. Heb je er dan nog niet genoeg van, blijf dan zitten en kijk naar 'Made in the Sixties' op dezelfde zender. Heb je er dan nogsteeds niet genoeg van..?! Luister dan vrijdag tussen vijf en zeven naar 'Knooppunt Kranenbarg' op radio 2 voor De Biet met Peter Koelewijn, Elly en Rikkert en Armand. Leuk? Leuk! Groetjes Keez

Tom Cheney, The New Yorker, 2002

http://www.youtube.com/watch?v=Qum7prooSxk&eurl

Even een tipje tussendoor: vanavond, maandag 4 februari, zendt Canvas deel 1 van een mooie documentaire uit: The Champagne Spy. Ik heb hem al op het IDFA gezien en hij is de moeite van het kijken waard. Een zoon die uitzoekt wat zijn vader, spion voor Israël in Duitsland, eigenlijk voor leven had nadat hij uit zijn zoons leven verdwenen was. Heel spannend.

René schreef: Moest bijna kotsen toen de viool muziek bij de huilende moeder werd gestart ! bah ! wanneer krijgen we live beelden vanuit een helicopter als Joram met een auto de snelweg opgaat ?!
En Hilde: Knap hoe je -weer eens- in een paar zinnen precies mijn eigen gemengde gevoelens weergeeft! Bij de moeder ben ik afgehaakt, daarvoor zweefde "Pieter Ar" al op de grens van het betamelijke met zijn suggestieve geknip en geplak maar dit diende geen enkel doel behalve sensatiezucht. Waarna ik hoorde hoe in Het Oog de hype door een paar verstandige mensen tot de juiste proporties werd terug gebracht, maar daar luisteren geen zeven miljoen mensen naar, helaas.
En Anila: YUK he , ik heb me kunnen beheersen in de wetenschap dat ik door de rest van NL wel op de hoogte gehouden zal worden. Die Joran .....dat is niet fris zoals die doet en reageert maar Peter R , die geniet op zijn manier hiervan .... Onze lieve Heer heeft rare kostgangers!
En deze nare, van ene Jeroen, post ik ook: Het zal je eigen dochter maar zijn, Hanneke. Dan ben je heel blij met wat Peter R. de Vries heeft gedaan. Je hebt daar meer aan dan wat politie & justitie de afgelopen jaren hebben gedaan.
Als alle criminelen eens op deze wijze zouden worden aangepakt gaat dit land er een stuk op vooruit. Aan de linkse 'geitenwollensokkenaanpak: kopjestheemetzedrinkenwantzehebbenvasteenslechtejeugdgehad' geneuzel hebben we geen reet!
En van Yvon: Niet gekeken naar Peter R. Gelukkig maar gezien de reacties op jouw site. Ik irriteer me mateloos aan deze man, wiens enige doel is het schaamteloosen smakeloos uitventen van zijn gigantische ego! Helaas lukt dit, gezien het groot aantal kijkers. Ik vind het walgelijk. Bedankt voor je stukje,daar knapt een mens van op!!
Sybrand: vanmorgen een uitgebreid verslag van Peter R. voorop de Volkskrant. Het verward mij. Ik vind het sensatiezucht. Het doet mij denken aan joelende menigten die roepen dat Barbertje moet hangen. Griezelig. Aan de andere kant: de ogenschijnlijke totale gewetensloosheid van Van der Sloot schokt mij nog dieper. Seks met een meisje dat je niet of nauwelijks kent is "not my cup of tea", tegelijk besef ik dat niet door iedereen dezelfde moraal wordt gedeeld. Dat is één. Wat ik wel met alle mensen dacht te delen is: je haalt hulp wanneer een ander in nood is. Nathalie Holloway trilde heel erg, begreep ik vanmorgen, en bewoog daarna niet meer. Ik dacht dat iedereen een arts zou gaan halen in een dergelijk geval. Niet dus. Er zijn mensen die zó aan hun eigen hachie denken dat ze "het lichaam" zo snel mogelijk willen laten verdwijnen. En daarna rustig gaan slapen. Door die innerlijke leegte ben ik méér geschokt, uiteindelijk, dan door de ranzigheid van De Vries. Van binnen roept het ook in mij: \"Achter slot en grendel met zo'n jongen en er nooit meer uit: hij is niet voor samenleven geschikt." Erg.

Even tussendoor mijn meninkje: ik vind dat Peter R. de Vries, zoals vaker, goed werk heeft verricht. Hij is vasthoudend, slim, kan methodes hanteren die politie en justitie niet mogen gebruiken. Alleen: hij is geen politie, hij is geen justitie, hij is MISDAADVERSLAGGEVER. Hij zoekt de grenzen van zijn vak op en overschrijdt die soms. Zoals gisteravond.
Begrijp me goed: ik vind Joran van der Sloot een nare, gewetenloze, psychopathische jongen, onvoorstelbaar onsympathiek en door zijn amoraliteit gevaarlijk. En ik had gewild dat de politie deze zaak had opgelost.
Maar ik schaam me plaatsvervangend bij als ik het volksgericht van Peter R. de Vries. Behalve knap rechercheren kan De Vries ook knap de media bespelen en zijn prestaties exploiteren. Kijkcijfers ten koste van alle fatsoen! Lees maar eens hoeveel tonnen er verdiend zijn aan deze nare zaak, winwinwin, behalve voor de moeder van Natalee.
Dat is trouwens de sfeer die rond deze hele zaak hangt in de media, of het nou de publieke of de commerciële zenders zijn. Scoren is het doel, de dood van Natalee Holloway het middel. HG
En Koen Smit: Hanneke, je HOEFT niet te kijken. In tegenstelling tot Peter, waar je niets mee te maken hoeft te hebben als je dat niet wilt, heeft het Nederlandse volk voor jou altijd moeten betalen.

Tot mijn schrik zie ik dat het oorspronkelijke stukje dat ik schreef, tijdens de uitzending van zondagavond nog, weg is. Heb ik zeker per ongeluk gedieliet. Hier volgt een afgeleide versie daarvan:
het ging erover dat het zo ranzig was allemaal, dat Peter R. de Vries wel speelde dat hij het grootste morele gelijk van de wereld had en aan ons voorlegde, maar dat hij puur ranzig bezig was. Als hij echt goeie bedoelingen had, zou hij al dit undercoverwerk en alle research als pakket aan het OM of de politie hebben afgeleverd en gezegd Dit heb ik gevonden, ga ermee aan de slag. Hadden wij niet allemaal, met peperdure reclameblokken erin, hoeven zien. Maar hij was alleen maar uit op kijkcijfers, over de rug van het dode meisje, de moeder van het dode meisje, zelfs van die verwarde, idiote Joran heen. Het voelde buitengewoon onaangenaam om op het dorpsplein te staan waar je ziet dat een openbare executie of een heksverbranding plaats vindt. Genant om bij te zijn, ik schaamde me dat ik zat te kijken en voelde me vies.
En wat ook naar was: IEDEREEN die je zag loog en/of speelde iets. Wie kon je nog geloven? Joran, die Patrick, Peter de Vries, je zat naar één grote valse onderbuik te kijken. Met als dieptepunt het gesprek met mevrouw Beth. Nieuw format: DE ONDERBUIK, een show van Peter R. de Vries.
Dit stond niet allemaal letterlijk in mijn stukje, maar de kern wel.

reactie van Evelien: Ik ben het met je eens dat de vorm van Peter R. De Vries vreselijk snel gekozen is, maar hij heeft het wel weer voor elkaar. Net zoals bij de Puttense moordzaak, net zoals in Baarn. Ik ben ook geen fan van deze man, maar toch: petje af. Slaap lekker, Evelien
Dat vind ik ook wel, maar het is toch of je naar een vet uitgesmeerde executie zit te kijken. Peter R. doet zijn recherchewerk goed, maar moet het allemaal op de televisie, behalve als cynisch mega-amusement?
Met die moralistische praatjes erbij, vooral ook met de moeder, vond ik het bijna onverdraaglijk. Terwijl die Joran gewoon een nare etter is natuurlijk.
De tijd van de beulen die op de dorpspleinen hun werk doen ten overstaan van een kwijlende menigte is nog helemaal niet voorbij kennelijk. Integendeel. En het is genant als je vrijwillig in die menigte staat, zoals ikzelf.

Ik heb hier al vaker de loftrompet gestoken over een onbeschrijfelijke theatergroep die Hotel Modern heet. Hotel Modern is een theatercollectief dat in 1997 is opgericht en bestaat uit Arlène Hoornweg en Pauline Kalker, beiden afgestudeerd aan de Arnhemse Toneelschool en beeldend kunstenaar, maquettemaker en performer Herman Helle. Per project wordt er samengewerkt met andere kunstenaars, toneelspelers en componisten.
Ik had ooit KAMP van ze gezien (over Auschwitz) en De Grote Oorlog (over de eerste Wereldoorlog). Ze werken met maquettes, poppetjes, vingercamera's, muziek, geluiden, soms tekst, meestal niet, en wat ze ook doen, ze prikkelen de verbeelding op een manier die je als volwassene bijna nooit meemaakt. Ze "spelen" als kinderen met poppetjes, poppenhuizen (maquettes), spulletjes en projecteren hun verhalen via vingercameraatjes op schermen, zodat je je werkelijk in een concentratiekamp waant, of midden in de smerige WO I.
Vanavond zag ik ROCOCO, een ander uiterste dan de vorige voorstellingen. Twee "dansende beren" (de acteurs met berenkoppen op) onderzoeken de wereld zoals die zich op een onafzienbare vuilnisbelt voordoet. Het wordt een bijna abstract spel - geen woord wordt gesproken - met alles wat je je kan voorstellen op een vuilnishoop/rommelmarkt, vol lol en lust, ik vond het adembenemend. Ik kan niet uitleggen waarom precies, net als een mooi abstract schilderij zich niet laat verklaren.
De caissière in het theater (Frascati, Amsterdam) waarschuwde vrienden van mij die kaartjes kwamen halen: zou u het wel doen? Het is erg schokkend en veel mensen lopen weg.
Nou, wat een onzin. Het was niet schokkend. Dat er mensen weglopen, tja, het is inderdaad alleen maar geschikt voor je als je bereid bent je verbeelding de vrije loop te laten.
Ze spelen nog in het hele land, zoek maar bij www.hotelmodern.nl.



(dit is dus een heel klein poppetje met een heel klein piemeltje, maar daar kan Hotel Modern heel lekkere porno mee maken)

Anton Corbijn, de maestro-fotograaf die de Groten der Aarde (U 2, Miles Davis, Al Gore, Mandela, you name them....) heeft gefotografeerd, heeft de nieuwe staatsieportretten van de koningin gemaakt. En alom hoorde ik de recensies: behoudend, saai, gewoontjes.... Terwijl het volgens mij bijzondere, beetje ondoorgrondelijke, spannende foto's zijn van de vrouw die natuurlijk volgens een groot programma van eisen gefotografeerd moest worden. Het konden geen artistieke hoogstandjes worden, het is balanceren tussen staatsie en creatie. Ik vind dat Corbijn dat prachtig heeft gedaan, voor zover ik heb kunnen oordelen.
Overigens: mogen kunstwerken voortaan in hun eigen lay-out getoond worden op de televisie? Zowel Marte Röling (DWDD) als Anton Corbijn )P & W) waren zichtbaar ongelukkig dat hun werk bot was afgesneden ten behoeve van rode balken of logo's links en rechts.

Als er zondagavond tegen de 5 miljoen mensen naar Boer zoekt Vrouw kijken (Nederland 1), en nog eens 5 miljoen naar Peter R. de Vries' "onthullingen" over de moord op Natalee Holloway (ik zet mijn geld op Yoran van der S.) bij SBS 6, hoeveel blijven er dan nog over voor Van Dis in Afrika en In Europa op Nederland 2? Een klein handjevol verstokte kwaliteitskijkers denk ik.
Overigens was de uitzending van Pauw en Witteman ook een toonbeeld van praten met gasten met meel-in-de-mond, oftewel zwijgers. Peter R. de Vries kon niks zeggen, Ronald Plasterk is een politieke niets-zegger geworden, Anton Corbijn is zwijgzaam van nature en de oud-bokser Rudy Lubbers kletst maar zegt niks. Spannende televisie.