Zoals elk jaar kom ik pas op het idee wensen te sturen als mijn schuldgevoel even hoog is als de stapel prachtige wenskaarten. Ik doe het gewoon nooit, het zit niet in mijn systeem.
Ik post er een paar die ik uitzonderlijk vond en doe er een paar wensen bij.

Eddy Posthuma de Boer, prachtig fotograaf, fotografeerde op een paar plekken op de wereld herders met schapen en (vaak) honden erbij. Mooi idee, mooi uitgevoerd in een klein fotoboekje. Henrieëtte en Eddy, bedankt dat ik bij jullie relaties mocht horen!





Godelieve Smelt schildert schitterend, en maakt elk jaar een beeldschone wenskaart.



En nog een keer: de Kerstwens van Karin van Elderen en Bobby



Het ultieme Kerstkind 2007 zag ik, heel toevallig, bij Elly's (= Zuiderveld...) Wiebelwagen van de EO. Oordeel zelf!

(met dank aan De TV van Willemijn. Ga er vooral heen, ze steekt in een magnifieke vorm these days!)
En dan: namens Piet en Rebbelien Groenteman wens ik u natuurlijk een geweldig 2008, alleen: knal niet te hard, ze worden er bang van (8e generatie oorlogsgetraumatiseerden).





Goed uiteinde, goed en gezond 2008, tot na 6 januari.

Deze mail kreeg ik van Bert de Bruin

Geachte mevrouw Groenteman,

Ik kon niet zo 1-2-3 een rekeningnummer vinden voor de Maryam actie, en
ik heb geen tijd om te zoeken. Kunt u het misschien even noemen? Ik zou
een kleine - meer symbolische dan werkelijk betekenisvolle, mijn
middelenzijn ook maar beperkt - bijdrage willen leveren aan de opbouw
van Afghanistan. Dit lijkt me een meer zinvolle bijdrage dan een
kerstgroet aan de soldaten in Uruzgan via de website van de Telegraaf,
hoezeer ik het werk van de Nederlandse soldaten daar ( en elders: ook
voor de kust van Libanon, eigenlijk hier vlakbij ) ook waardeer.
Christelijke lezers zouden misschien overgehaald kunnen worden geld te
storten door hen erop te wijzen dat ze rond de kerst in feite een
naamgenote van de moeder van Jezus van Nazareth kunnen helpen een dak
boven haar hoofd te krijgen, beter dan wat voor stal of herberg dan ook.

Met een vriendelijke groet vanuit een koud maar redelijk zonnig Heilig
Land,

Bert de Bruin
Dutchblog Israel ( http://yonathanbert.blogspot.com )

..en precies tegelijk kreeg ik met de post dit Kerstbericht van Maryams Nijmeegse thuisfront.




Maryam is het meisje met de kuilen in haar wangen!!!

Weten jullie nog dat ik een tijdje geleden aandacht vroeg voor Maryam, een 16-jarig Afghaans meisje dat met haar familie - net te vroeg - werd uitgezet door mevrouw Verdonk en nu, in het koude Kabul, heimwee heeft naar Nijmegen en haar vriendinnen. Die houden contact met haar, evenals hun ouders. En het gaat niet erg goed met Maryam: ze hebben geen behoorlijk dak boven hun hoofd in het kapotte Kabul en zwerven langs familieleden. Maar het is ijzig koud daar en ze hebben geld nodig. Niet alleen voor boeken en leermiddelen (dat krijgen ze al van de Nederlanders), maar ook voor een huis. € 20.000 zou genoeg zijn. Ze wil leren, ze wil het allerliefst na haar vwo terug naar Nederland om hier te studeren en het is zo'n meisje dat je meteen in je hart sluit als je haar ziet. Ik had het al toen ik jaren geleden op de televisie de acties van de vriendinnen en vrienden zag.
Je kan even naar de site gaan waar je wordt bijgepraat over Maryam.
Je moet toch IETS met de Kerst???

ontroert dat niet?
het roodborstje
dat tegen het eind van het jaar
even komt langswippen?
na al die jaren
waarin te veel vreemde vogels
verschrikt zijn weggevlogen
weggelogen
terwijl het schrikdraad
toenam
de heggesluiter
flirtend met de tijdgeest
voor eeuwig denkt ie
mooi niet waar
beschikt het roodborstje
dat tegen het eind van het jaar
neerstrijkt op de tafel buiten
in de tuin
voor het raam


dick boer

Tja, u heeft er in grote getale op aangedrongen dat ik niet zo lang mag wegblijven van mijn blog, want dat niet past in de blog-etiquette. Ik moet dan zeggen waarin ik niets van me laat horen, anders gaat u steeds voor niks naar mijn site en dat is zonde van uw tijd en (kennelijk) van uw goede humeur.
Maar weet u wat het was: ik heb een tijdje gebivakkeerd in een lappenmand.
Zowel geestelijk als lichamelijk was het niks gedaan de afgelopen maand.
Enerzijds relationele malheur, anderzijds een overbodige operatie (ogen) die niet helemaal verliep zoals ik had verwacht, zodat ik nu al 2 weken slecht zie en nauwelijks kan lezen. En het leek mij voor alle partijen het beste om heel stilletjes in mijn lappenmand te blijven, want echt te genieten was/ben ik ook niet.
Nu trekt het hele boeltje een beetje bij, voel ik me ook een beetje opgejaagd door al die ongeruste en bozige mailtjes en zit ik met een vergrootglas in de aanslag weer achter de computer.
En achter de idiote pakken papier die de bezorgers van de Kerstkranten in mijn bus hebben gepropt.
Een oeverloze hoeveelheid interviews die ik met dat vergrootglas niet ga doorploegen. Ik heb, zoals elk jaar, wel wat beters te doen met Kerst: de serie 24 deel 6 bekijken en (hopenlijk) de serie Big Love deel 2.
Ik moet na de Kerst nog de films Atonement en Elisabeth zien. De film 4 maanden, 3 weken heb ik al gezien en is een absolute voltreffer van pracht en ontroering. Gaat dat zien!
Van 27 december tot en met 5 januari ga ik naar Sevilla, tot dan en daarna zal ik van me laten horen.
Ik heb fantastische kerstwensen ontvangen (doe daar zelf niet aan), mijn favoriet post ik hieronder.
Dag allemaal, goede Kerst, ik ben er weer!


Getekend door Karin van Elderen

Vandaag hoorde ik alweer zuinige reacties op het initiatief om een beweging te starten tegen de riekende wind die uit Geert Wilders en de zijnen opstijgt. Geen aandacht geven, teveel eer, werkt juist contraproductief, je moet eerst weten of iets effect heeft, liever doodzwijgen....
Ik ben blij met de oproep van Doekle Terpstra om te laten weten dat je het Wildersgeluid (en aanverwante artikelen) niet pikt, dat tegenover zijn grote bek ook een ander geluid te horen kan zijn. En misschien heeft het allemaal niet het gedroomde effect, soms moet je iets doen omdat je het niet kan/wilt laten. Ik ben voor de beweging die voortvloeit uit Terpstra's stuk in Trouw van jl. vrijdag.
Vanavond in P & W mocht Doekle Terpstra zijn idee verdedigen. Tegen Herman van Veen en Harry van Bommel (SP). De eerste had geen verstand van politiek, zei hij, en dat bewees hij ter plekke, op de bekende zalvende Van Veen-toon. En de laatste zat weer met een populistisch brok in zijn keel te betogen dat de "mensen die op Wilders stemden (...), in de oude wijken..blabla" hier niets aan hadden, aan zo'n initiatief. Dat hij ertegen was.
De burgerlijk-gehoorzame parlementariër TEN TOP. Volksvertegenwoordiger namens de SOCIALISTISCHE PARTIJ! Altijd pronkend met de buitenparlementaire acties uit hun eigen verleden.
Alsof je buiten de Kamerstolp als burger je verontrusting over een bepaald klimaat in je land niet mag uiten. Omdat je gewoon je stem wilt laten horen. En je die stem niet voldoende uit de Kamer hoort, omdat iedereen toch beducht is voor hard terugpraten tegen Wilders c.s.
Begrijpelijk misschien, de omzichtigheid jegens de PVV, maar daar hoeven wij ons in de frisse buitenlucht toch niet door te laten afremmen? Effect of niet, je zou je doodschamen als je niks deed.

De lieve Jan Rot wordt vijftig en dat is voor iemand aan wie de jeugd voor eeuwig lijkt te kleven opmerkelijk.
En hij gaat dat danook op bijzondere wijze vieren: zondagavond a.s., in theater Carré. Met een keur van vrienden/gasten, die allemaal zijn prachtige vertalingen van het Grote Repertoire ten gehore gaan brengen. Ik ga er zeker heen, ik wek u ook daartoe op.
zie hieronder:

Zo 9 december Carré, Amsterdam: WEG MET DE JEUGD!

Jan Rot, 'zanger en vertaler van meesterwerken' viert a.s. zondag zijn 50e verjaardag met 30 topgasten, die allemaal één of twee vertalingen komen zingen

Huub van der Lubbe zingt Sinatra, Rob de Nijs Aznavour. Margriet Eshuijs brengt Vrij perceel (house for sale), Guus Meeuwis De laatste trein naar Tilburg (midnight train to georgia) en Daniël Boissevain Klote met kerstmis (lonely this christmas). Jacques Herb doet Oma in coma (only the lonely), en Anneke Grönloh November, een gedicht van Bloem op muziek. Met Fay Lovsky zingt Jan Counting sheep, met Rick de Leeuw Op een mooie Pinksterdag. Antonie Kamerling beweent Ankie (Angie), Ernst Daniël Smid wordt Petrus uit de Mattheuspassie. Met Marjolein Meijers (An + Jan) volgt een teder Stille Nacht, Isa Hoes en Maja zingen Rot-klassiekers. Astrid Nijgh wordt Lola, Bill van Dijk Bruce Springsteen. Hans Zilver doet nog één keer Plank over zeven sloten (Bridge over troubkled water), Marc Pantus komt Mahler zingen, Chabot, Bril en Giphart brengen Jans monstergedicht Bombarie en Joop (Visser) & Jessica zingen als cadeau Monniken. De burgemeester van Ossendrecht komt ook.

RESERVEREN VOOR DEZE GEWELDIGE AVOND KAN via UITBUREAU of Bespreekbureau Carré.
Het bespreekbureau is dagelijks telefonisch bereikbaar van 09.00 uur 's ochtends tot 21.00 uur 's avonds
U kunt bellen naar 0900-25 25 255 (40 cpm).

Buiten stormde en regende het, binnen, in de Mozes en Aäronkerk in Amsterdam hebben we een soort punt gezet achter de spraakmakende actie 26.000 gezichten, de strijd om uitgeprocedeerde asielzoekers die al onder de oude wet in Nederland waren, een verblijfsvergunning te doen geven. Voor het overgrote deel is dat gelukt, mede door de publieke opinie die steeds meer druk op de politiek gezet heeft om de asielzoekers en hun kinderen die hier zo graag wilden blijven een veilige toekomst hier te geven. En een niet geringe bijdrage is geleverd door de 99 filmpjes van anderhalve minuut die gemaakt zijn door documentairemakers. En die zijn uitgezonden door de publieke omroep, waarvoor hulde. Er waren vanmiddag mooie woorden, blije gezichten, heerlijke uitgeprocedeerde hapjes en warme muziek.
Maar ook: tranen.



Bijvoorbeeld om het verhaal van Maryam, het 16-jarige meisje uit Afghanistan dat hier al jaren woonde met moeder Layla en twee jongere kinderen. Maryam zat in groep 8 in Nijmegen, had een stoet vriendinnen en vriendjes, was (is) zeer geliefd. Toen ze weg moesten (nog onder Verdonk, voor het generaal pardon!!) zijn bittere tranen gehuild, is gedemonstreerd in Nijmegen door de school en de ouders. Maar ze moest weg, drie dagen na de demonstratie zijn ze uitgezet.
Haar vriendinnetje Veerle heeft nog altijd contact met haar. Maryam heeft een mobieltje waarop ze af en toe bereikbaar is of kan bellen. Het gezin heeft geen fatsoenlijk huis in Kabul, er is geen verwarming, geen electriciteit, ze kan niet computeren of op internet, ze zijn arm en verkleumd. De ouders van Maryams vriendinnen en vrienden hebben ervoor gezorgd dat er elke maand geld is voor een studiefonds, ze heeft een laptop (maar geen stroom) en krijgt extra lessen, want gewoon naar school gaan kan ze niet. Ze wil dolgraag verder studeren, spreekt nog heel goed Nederlands en de Nederlanders willen het liefst dat ze hier komt studeren. Maar eerst moet er een huis voor haar komen in Kabul. Voor € 16.000,-- zou de familie een huis met een dak en verwarming en water kunnen kopen in Kabul. Dat is ook geconstateerd door iemand die uit Nijmegen naar Kabul is gegaan vorige maand en de procedure heeft gecontroleerd. Er is echt maar $ 20.000 nodig voor een huis voor Maryam.
Ik ga me daarvoor inspannen (vandaar dit stuk), ik vraag jullie om te kijken op Maryams vriendensite en na te gaan of jullie iets kunnen missen voor EEN HUIS VOOR MARYAM.
Alle grote problemen lossen we niet op, maar één probleem voor één klein meisje misschien wel....
Ik hou jullie op de hoogte.

Wat is het toch heerlijk als een programma weer eens heel erg slaagt in zijn bedoelingen.
Want: DRAADSTAAL, door Jeroen van Koningsbrugge en Dennis v.d. Ven, wil leuk zijn.
En.... het ìs ook leuk!
Vrijdagavond, 23.10 uur, Nederland 3.