Hotel Modern is een klein theatergezelschap, dat voorstellingen maakt over grote onderwerpen met kleine middelen. Poppetjes, krulpeterselie, tuinaarde, vuur, zeepsop, muziek en geluiden en, niet te vergeten, wonderbaarlijke techniek in de vorm van mini-cameraatjes en een groot scherp. Jaren geleden was ik al diep geroerd door hun voorstelling Kamp (Lager), waar je met je ene blik jonge actrices en een acteur zag spelen met poppetjes en spulletjes, en tegelijk via het grote scherm en de camera's de verschrikkingen van Auschwitz mee beleefde. Het was onthutsend mooi.
Nu zag ik de voorstelling De Grote Oorlog (The Great War), over de eerste Wereldoorlog. Zelfde sensatie: je ziet minispelen en je beleeft de smerigste aller oorlogen: de Eerste Wereldoorlog. In anderhalf uur krijg je het ontstaan en het vieze verloop, de gewonden, de dood, het einde mee. Wat een voorstelling! Jullie moeten, als je dat wilt natuurlijk, proberen ergens nog iets van De Grote Oorlog te zien. Ga naar www.hotelmodern.nl en vind uit waar ze in je buurt spelen. Het is een internationaal vermaard gezelschap, dus misschien moet je ervoor naar Istanbul, of Toronto, of New York. Maar het kan ook zomaar in Rotterdam of Leeuwarden gebeuren. Doen!

Uit de Grote Oorlog:


Uit Kamp:

Er was onlangs een film in de bioscoop: The devil wears Prada.
Ik geloof (van horen zeggen) dat de titel beter was dan de film: de titel is prachtig.
Ik denk nu steeds De duivel is een man met een zachte g en geblondeerd haar.
De duivel is de politiek binnengeslopen op kousenvoeten, wie had dat gedacht ooit, toen hij in de VVD-fractie aanschoof?
De vuilpraat die er nu uitkomt drijft mij tot grote drift.
Het gelul over twijfelachtige loyaliteit, dubbele paspoorten, tsunami van moslims.
Ik heb het al eens eerder gezegd: zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten.
Wie op het idiote idee komt dat mensen met wortels elders, daaraan gekoppeld het rijke bezit van twee paspoorten en een betrouwbare carrière in hun nieuwe vaderland problemen hebben met hun loyaliteit, deugt zelf niet. We zijn niet in oorlog, we zijn niet bezet, hoezo problemen met loyaliteit?
Griezelpraat.
Gisteren was er ook al zo'n onfris gedoe over het eventuele ereburgerschap van Anne Frank in de Verenigde Staten.
Anne Frank was (evenals tal van immigranten voor de oorlog) statenloos, omdat Nederland ook toen bekrompen, hardvochtig en dodelijk formalistisch was ten opzichte van mensen die van elders kwamen en hier hun leven trachtten te redden.
In dit land waar TOEN relatief de meeste joden zijn weggevoerd om vermoord te worden, mede omdat de keurige Nederlanders voor het grootste deel dit lieten gebeuren, heerst NU precies dezelfde mentaliteit.
Zelfs het zogenaamde keurige Nederlands Instituut voor Oorlogs Documentatie (NIOD) blaast nu schijnheilig mee over het "Nederlanderschap" van Anne Frank en het "opportunisme" van Amerika om nu Anne Frank te eren.
Ik kots van dit land, waarin Wilders inmiddels misschien meer steun heeft dan bij de laatste verkiezingen.
Wat is er toch mis hier, één van de welvarendste en "gelukkigste" landen ter wereld?

Bas Heijne, by far onze helderste en slimst denkende columnist op dit moment (al jaren trouwens), liet jl. zaterdag zijn licht schijnen over Bram Moszkowicz, zoals elke zaterdag in NRC/Handelsblad (Opinie & Debat).
Ik kon het niet laten deze column te posten.

Mensen denken wel eens dat het één en al glamour is bij de televisie of aanverwante aangelegenheden.
Ik geef jullie even een kijkje achter de schermen.
Plaatje 1 is Nicolette, eindredactrice van het nieuwe programma Sterren op het doek, waaraan ik mag meewerken. We hebben de eerste opnamedag achter de rug (heerlijke dag was het!), 3 portretschilders hebben een hoofdgast geportretteerd, zijn nu met de "opzetten" in hun ateliers aan het werk en over 14 dagen worden de portretten onthuld. Nicolettes dag eindigde met het rapen van de peuken die we hadden achtergelaten op straat bij de rookpauzes.



Plaatje 2 zijn Adriaan van Dis en ondergetekende. Ik had hem geïnterviewd in Groningen over zijn nieuwe boek De Wandelaar (prachtig boek, volgens mij zijn beste tot nu toe, AANRADER!). We reisden samen terug uit Groningen en dineerden, met nog twee reisgenoten, verrukkelijk in de trein met patat met satésaus.

door Karin van Elderen

klik op Nora

Erg veel lezers van mijn blog schrijven me dat ik het plaatje van mijzelf met de zak snoep moet weghalen. Ik zie er niet meer zo uit, ik ben wat dunner en dan klopt het plaatje niet meer.
Ik heb het al vaker gezegd: ik ben gehecht aan deze tekening. Ik zie hem graag (opdat wij niet vergeten) en in mijn binnenste klopt hij nog helemaal.
Nu is er een tentoonstelling van tekeningen van Paul van der Steen ("Steen"), o.a. die hij maakte bij de interviews van Cisca Dresselhuys in Opzij (Langs de feministische meetlat). In het Historisch Museum in Rotterdam.
En ruim honderd portretten die Steen maakte van beroemde Nederlandse mannen zijn aangekocht door de Stichting Atlas van Stolk.
Ik weet niet wat dat betekent, of er ooit een boek van komt ofzo, maar ik weet wel dat de mijne er niet bij zit, ik ben immers geen beroemde Nederlandse man.
Maar ik ben enorm trots op mijn tekening.
En ik vind dat hij niet onderdoet voor de exemplaren die ik uit het Parool knipte.
Alhoewel, die van Adriaan van Dis is wel heel erg supermooi.
Maar aan Adriaan kan ik in veel opzichten niet tippen.

Waar je het meest van houdt haat je ook het meest.
In zijn algemeenheid, in het bijzonder.
Ik heb dat met Amsterdam.
Wat een rare stad is dat toch.
Niet alleen dat je een fikse boete riskeert als je een croissantje in de metro eet, maar ook de volstrekt ondoorgrondelijke regels die per STADSDEEL verschillen.
Ik ben altijd tegen de de stadsdeelraden geweest. Met al die amateuristische bestuurtjes met eigen burgemeestertjes en wethoudertjes en reglementen. Natuurlijk is het makkelijk als je je paspoort kan laten vernieuwen, kan trouwen of andere diensten kan halen in je eigen buurt. Maar daar heb ik geen dure deelraad met bijbehorende gigagebouwen voor nodig.
Maar het ergste zijn de volstrekt verschillende wetten en regels per deelraad in een stad ter grootte van Madurodam (als je het via Google Earth bekijkt). En waarom die regels zo verschillen? Geen idee.
Voorbeeld: het parkeren. De uurtarieven verschillen al enorm, maar dat is nog wel te verklaren. Waar schaarste is is ook woekering.
Maar de parkeervergunningen, de verschillen per deelraadsgebied zijn onbegrijpelijk.
In Amsterdam-zuid, voor een deel een peperdure buurt, kost een parkeervergunning € 66,-- per half jaar. Als je aan de overkant van het water, in Centrum woont, kost een parkeervergunning € 157,50,-- per half jaar. Was tot voor kort al peperduur (€ 150,-- per half jaar), is ineens weer met € 7,50 verhoogd.
Waarom dit grote verschil? Waarom ineens weer een verhoging? Wie grijpt hier nou eigenlijk eens in?
Stomme stad!

Door drukte heb ik even niet gereageerd op het rumoer vanuit politiek Den Haag over de dubbele paspoorten, bijvoorbeeld de Marokkaanse en de Nederlandse nationaliteit die je allebei kan hebben. Sterker nog: het Marokkaanse paspoort raak je niet kwijt. De hetze werd zo sterk dat Aboutaleb zelfs moest beloven onder de Nederlandse zoden gelegd te willen worden als de tijd dáár is.
Tegen iedereen die zich zorgen maakt over de loyaliteit aan Nederland (alsof het oorlog is) door mensen die een dubbele nationaliteit hebben zou ik willen zeggen: Zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten.
Goed oud Nederlands gezegde.
Zolang we niet in oorlog zijn (met Marokko of met welke staat ook) kunnen we ervan uitgaan dat iedereen handelt vanuit een goed geweten, hoeveel paspoorten je ook hebt. Ik heb daar persoonlijk geen twijfel over. Zelfs als Aboutaleb in de grond van zijn grootouders begraven wil worden t.z.t. vertrouw ik hem nog ten volle een belangrijke functie in ons politieke bestel toe. En dat geldt voor alle Nederlanders die in het gelukkige bezit zijn van 2 paspoorten. En wie daar drukte over maakt, die wantrouw ik.

Lang heb ik het tegengehouden, het digitale tv-kastje van UPC.
Het werd gratis thuis bezorgd. Teruggestuurd.
Het lag op het postkantoor. Niet meegenomen.
De ervaringen van mensen in mijn omgeving waren niet onverdeeld positief. Het ding deed het niet, je andere apparaten er omheen deden het niet, je had geen of verkrummeld beeld. Kinderschoenen dus.
Tot de geluiden veranderden bij mijn vrienden.
Er waren documentaires. Kunstprogramma's. Live beelden uit de Tweede Kamer. Oude geschiedenisseries. Herhalingen van nieuwe programma's.
Enfin, om een lang verhaal kort te maken: ik ben digitaal aangekoppeld.
En leuk dat ik het vind!
Bijvoorbeeld: prachtige documentaire gezien van Cherry Duyns (met Jeroen Brouwers). Interviews van Ischa Meijer (b.v. met Annemarie Grewel, prof. De Levita). De Bezetting (wat een tut-serie), oud interview met Van Agt, Uren van de Wolf, zelfs een oud stuk Plantage zag ik voorbij komen, evenals Zeeman met Boeken, Kunstmest, documentaire over Tsypkin van Saskia van Schaik.
Het is voor mij (maar dat is voor iedereen verschillend) enerzijds volop genieten van heel veel mooie programma's van ooit, anderzijds verdriet omdat je alles kan herhalen, maar er ook nieuwe prachtprogramma's gemaakt moeten worden. En dat wordt toch steeds schaarser.
Digitale televisie is leuk, maar een beetje behelpen is het wel.

Wat is hij boos, Bram Mosckowicz! Iedereen heeft daarvan kunnen meegenieten. Gelukkig is elke rel reden genoeg voor de NOS om live uit te zenden!
Een vlijmscherp, geëmotioneerd betoog over wat hem de afgelopen dagen, maanden, jaren is overkomen als voormalig advocaat van Willem Endstra, later van Willem Holleeder (zou er iets zijn met de naam Willem?), nu ex-advocaat van voornoemde Holleeder. Ik kijk er met ogen op steeltjes naar, weet niet wat ik precies van moet vinden, denk wel dat Moszkowicz altijd op een schreef balanceert en er soms overheen gaat (al is het maar dansend met cliënt Bouterse!).
Mijn bemoeienis met Mosckowicz was de laatste weken groot, want voor het nieuwe Max-programma dat ik mag gaan presenteren (Sterren op het doek, Bekende Nederlanders worden geportretteerd door drie portretschilders) heb ik me ingeleefd in deze wonderlijke, spannende, interessante, momenteel omstreden man.
Vandaag, maandag 19 februari, zouden we de eerste opname voor de achtdelige reeks gaan opnamen, met Bram Mosckowicz. Helaas kwam er roet in het Sterreneten, hij had andere zorgen dan Hoe kan ik 5 uur poseren voor portretschilders en een prettig gesprek voeren intussen. Dat gging en gaat dus niet door.
In plaats daarvan keek ik naar de verhitte persconferentie die hij vanmiddag gaf.
Beetje overslaande stem, hevig geëmotioneerd, als een vlijmscherpe advocaat zijn eigen zaak verdedigend, natuurlijk gekleurd naar zichzelf toe, maar de tijd en rechters zullen uitwijzen waar zijn gelijk ligt.
Ik vind het hoe dan ook jammer om hem niet poserend te ontmoeten, niet het resultaat van de schilders te zien over twee weken en ik vind het ook jammer dat jullie het programma met Bram Mosckowizc in juli of augustus niet bij Max zullen kunnen zien. Wel met acht andere interessante BN-ers, en 24 portretschilders.
Vanaf eind juni, twee maanden lang, om half 9 op Nederland 2. STERREN OP HET DOEK.

Hetty schreef:
Zou je nog wel je hondje Takkie mogen noemen? je poes Minoes, je spin Sebastiaan? Worden we nu beboet voor het roepen:"niet met de deuren slaan!".
Als we schipbeuk lijden moeten we in nu stilte zwaaien met onze onderbroek en hemd? moet de hasselbramenjam van de schappen? Moeten alle kluizelaars verbannen en de heen en weerwolven uit de vaart genomen? Mag je je kind ook geen Johanna Krakebeen meer noemen? en mag je niet meer op excursie naar het graf van de Koningin van Lombardije?

Wat een stelletje Miesmuizers zeg!!

Jammer dat dat geen boek van Annie Schmidt was.
Want het is een passende titel voor de erven van Annie M.G. Schmidt, die nu geld gaan vragen aan alle instellingen die een titel uit het werk van Annie voeren. Dus krijgen peuterspeelzalen, kleuterscholen, boekenclubjes, speelplaatsjes, winkeltjes die Pippeloentje, Jip en Janneke of Abeltje heten een rekening gepresenteerd. Die kan oplopen tot meerdere honderden euro's.
Ongelooflijk!
Die erven hoeven alleen maar de steeds groter wordende stromen geld die dankzij de geniale moeder/oma naar ze toekomen in hun beursjes op te vangen. Films, tv-series, boeken, DVD's, produkten, het is een commerciële goudmijn die maar niet uitgeput raakt. Het is ze van harte gegund, Annie zou ervan genieten.
Dat mijn kleinkinderen het werk van Annie (en Fiep Westendorp) net zo goed kennen als hun ouders en hun grootouders is uniek en fantastisch.
Maar de inhaligheid van de erven met het sturen van rekeningen naar peuterspeelzalen Pippeloentje en kleuterscholen Jip en Janneke is stuitend.
Op gevaar af dat ik ook een rekening gepresenteerd krijg van de erven Annie of Fiep, post ik hierbij ook nog een plaatje van een Jip en Janneke-boek.
En ik ga er niet voor betalen. Lekker puh!

Dat was een enerverende trip naar Berlijn. Had ik toch van oudsher een hoge emotionele drempel opgeworpen tegen alles wat met Duitsland en vertier te maken had, nu ik me eenmaal heb overgegeven aan Berlijn ben ik verkocht. Diep onder de indruk van de stad, de schoonheid van de architectuur (oud, maar vooral de nieuwe), geroerd door de geschiedenis die als zuurstof in de stad hangt, zowel de WO II-geschiedenis als de Koude Oorlogsgeschiedenis, de val van de Muur. Wij woonden in een appartement in Prenzlauerberg, v/h Oost-Berlijn, nu één van de hipste wijken van de stad. Waar je, door alle oppimping heen, toch nog helemaal voelt hoe het geweest is voor '89, de val van de Muur.
Mooiste ervaring? Ligt voor de hand: het Joods Museum van de Israëliër Daniel Liebeskind. Ik kan het niet beschrijven, maar op ongelooflijke wijze heeft hij een gebouw ontworpen dat gevoelens bij je oproept die horen bij een Joods Museum. Er is natuurlijk ook het indrukwekkende herdenkingsmonument, midden in de stad, bestaande uit eindeloze rijen grijze zuilen, verschillende hoogte, voerend naar een diep koud donker, met in de verte het licht van het dagelijks leven. Prachtig.



En op verschillende plekken in de stad word je herinnerd aan het zware schuldbeladen verleden.
Ik dacht ineens aan de hypocriete wij-zijn-goed-geweest-in-de-oorlog-houding in Nederland, waar een klein deel van het volk dapper vocht tegen de bezetter, maar waar het overgrote deel (begrijpelijk, maar toch..) zijn eigen hachje redde en de andere kant op keek, terwijl joden, homoseksuelen, verzetsmensen werden geëlimineerd om het netjes te zeggen. Die egocentrische opportunistische houding heeft na de oorlog welig voortgewoekerd, daar kunnen de overlevenden van getuigen. Wij zijn geen tolerant volk, wij zijn een opportunistisch volk vol eigen belang. Dat begon in '33, toen vluchtelingen voor Hitler ons land nauwelijks binnen kwamen, dat duurt voort tot vandaag de dag, zij het in listiger vorm.
Toen ik in het Joods Museum was werd ik ineens weer heel boos dat in Amsterdam, waar de meeste joden zijn weggevoerd van Europa, geen plek is waar de Nederlandse oorlogsgeschiedenis fatsoenlijk wordt geëxposeerd. In Parijs, in Washington, in Berlijn: prachtige musea. Hier: een klein zaaltje boven de Hollandse Schouwburg, een Joods Historisch Museum (is iets anders), een Anne Frankhuis (is iets anders), een Verzetsmuseum (is iets anders). Hoe is het toch godsmogelijk dat wij onszelf toch altijd maar wijsmaken dat wij tots mogen zijn op onszelf.
We moeten ons een potje schamen!

PS: o ja, we hebben wel iets heel moois. www.joodsmonument.nlDat is Internet, dat kost ons niks, dat confronteert niemand en neemt geen schaarse ruimte in.
Daar moeten we het voorlopig maar mee doen.

Hoi Hanneke,
Zijn er soms 2 uitzendingen geweest van P&W gisteravond?

In de uitzending die ik gezien heb keurde Jan Marijnissen de ingreep die Sugar Lee Hooper gehad heeft niet af. Hij had daar begrip voor en noemde dat een bijna medisch noodzakelijke ingreep.

Hij was wel tegen de trend om het lichaam te zien als een bouwdoos, die je naar believen anders in elkaar zet. Hij deed daar een aantal heldere uitspraken over, die me uit het hart gegrepen zijn. Maar ja, dat gebeurde in de uitzending die ik heb gezien :-)

groeten,
Karin

In deze zin heb ik een paar reacties gekregen. Misschien ben ik erg overgevoelig op dit onderwerp en heb bevooroordeeld gekeken. Maar ik blijf vinden dat Jan M. erg rigide denkt over dit soort dingen. Hij heeft veel meer verstand van verpleeghuizen, minimumlonen, uitkeringen, voedselbanken, vluchtelingen, allemaal belangrijker dingen die nog lang niet op de gewenste pootjes terecht zijn gekomen. Ik vind dat hij zich vooral bij die leest moet houden als socialistische schoenmaker.
H.

Het moge bekend zijn dat mijn politieke voorkeur uitgaat naar links: PvdA, liever nog Groen Links en SP. En de Partij voor de dieren gun ik ook alle goeds.
Nu zag ik vanavond Jan Marijnissen bij Pauw & Witteman. En toen was ik toch weer heel blij dat ik op Groen Links gestemd heb. Want wat is Jan Marijnissen toch simplistisch en rechttoe rechtaan.
Het ging over cosmetische chirurgie vanavond, met een hoogleraar, en met Sugar Lee Hooper (meesterlijk mens!).
Jan Marijnissen was een orthodox tegenstander van elke cosmetische ingreep die ervoor diende het uiterlijk te verbeteren. Hij was ervan overtuigd dat iedereen die een probleem had met zijn/haar uiterlijk liever naar een psychiater moest dan naar een chirurg.
Sugar Lee Hooper vertelde (en liet zien) dat ze zich, na 70 kilo te zijn afgevallen, bevrijd had van een massa overtollig geworden huid en zei dat ze daar zielsgelukkig mee was.
Kon niet, volgens Marijnissen. Zat tussen de oren. Allemaal luxe, aangeprate onzin.
Ik kan uit ervaring meedelen dat je erg ongelukkig kan zijn over je uiterlijk, als dat niet klopt met hoe je jezelf het liefste ziet. Dat dat misschien wel tussen de oren zit, maar als je dat kan verhelpen door een ingreep van buitenaf kan je daar dan erg gelukkig van kan worden. Ook tussen je oren!
Ik heb mijn maag laten verkleinen. Ben daardoor drastisch afgevallen. Ik hoef gelukkig (nog) geen vellen te laten inkorten, maar als het zou moeten zou ik het METEEN doen. Als het niet voor me betaald zou worden zou ik ervoor sparen. Of een bank beroven.
Ik weet nu hoe licht je leven kan worden door zoiets eenvoudigs als een cosmetische ingreep. En hoe zwaar het kan zijn voor je het mes erin liet zetten.
Laat ze bij de SP hun socialistische vellen maar lekker laten bungelen, ik vind het een sympathieke politieke partij, maar het rigide en simplistische machogepraat van Jan M. beviel me helemaal niet.

Verder wil ik op deze plaats iedereen bedanken die me lieve en complimenteuze mails stuurt. Ik kan ze niet allemaal beantwoorden, maar lees ze allemaal en ben er erg blij mee.

Nu ga ik een weekje naar Berlijn en daar kan ik niet bloggen.

2-daagse CURSUS VOOR MANNEN

Alleen toegankelijk voor mannen!
Let op: vanwege de complexiteit en moeilijkheidsgraad van de lessen, zal
elke cursus maximaal 8 cursisten accepteren.
De cursus is verdeeld over 2 dagen en zal de volgende onderwerpen omvatten:

DAG 1

HOE GEEF IK DE PLANTEN WATER
Stappenplan en diavoorstelling

TOILETROLLEN- GROEIEN ZE ZELF WEER AAN?
Groepsdiscussie

VERSCHILLEN TUSSEN DE WASMAND EN DE VLOER
Oefenen met verschillende soorten
wasmanden (visualisatietraining)

IS HET GENETISCH GEZIEN MOGELIJK STIL TE ZITTEN ALS ZIJ FILEPARKEERT?
Rij-simulator

DE AFSTANDSBEDIENING
De afstandsbediening loslaten: telefonische hulplijn en diverse praatgroepen

HOE KAN JE DINGEN VINDEN
Training in het zoeken op de goede plek in plaats van schreeuwend het hele
huis overhoop te halen.
Open forum

DAG 2

LEGE MELKPAKKEN: KOELKAST OF PRULLENBAK?
Groepsdiscussie en rollenspel

BLOEMEN MEEBRENGEN VOOR HAAR IS NIET SCHADELIJK VOOR JE
PowerPoint presentatie

ECHTE MANNEN VRAGEN DE WEG ALS ZE VERDWAALD ZIJN
Waargebeurd verhaal van de man die het eens probeerde

DE VAAT/ SERVIESGOED: VLIEGEN ZE ZELF NAAR HET AANRECHT/ AFWASMACHINE?
Debat met enkele experts

BASISVERSCHILLEN TUSSEN JE MOEDER EN JE PARTNER
Praktijkles en rollenspel

HET IDEALE WINKELMAATJE ZIJN Ontspanningsoefeningen, medidatie en
ademhalingstechnieken

BELANGRIJKE DATA ONTHOUDEN & BELLEN ALS JE LATER THUIS KOMT
Neem agenda/ PDA mee naar de cursus

LOSLATEN: ERMEE LEREN LEVEN DAT JE TOCH NOOIT GELIJK HEBT
Persoonlijke begeleiding mogelijk

Stuur dit zo snel mogelijk door, des te sneller kunnen we starten!