Een van harte door mij ondersteunde oproep van dr. Edith de Leeuw:

Een lieve actie bereikte me via mijn nichtje en haar middelbare schoolvriendinnen.
Als oude cynicus roep ik dat het natuurlijk niet helpt, maar het geeft wel hoop, en heel misschien kan dit type bewustzijn nog net het tij keren en zorgen voor een goede wereld voor de volgende generatie dus:
doe straks op donderdag 1 februari, even de lichten uit.

Groet, Edith
En Fay Lovsky sluit zich hierbij aan;
En Jan de Hont ook;


Maak het donker in het donker, lieve mensen!


Op 1 februari doen we ALLE LICHTEN UIT van 19u55 tot 20.00u !

ACTIE tegen de klimaatsverandering.
Neem op 1 februari 2007 deel aan de grootste mobilisatie van de
burgers tegen de klimaatsverandering !
L'Alliance pour la Planète (groepering van milieuverenigingen) doet
een oproep tot al de burgers :

Gun de planeet 5 minuten rust!
Iedereen wordt verzocht alle lichten te doven op 1 februari a.s., van
19u55 tot 20.00u.
Het gaat er niet om enkel die dag gedurende 5 minuten energie te
besparen, maar wel om de aandacht van de burgers, de media en
tevens de politieke besluitvormers te vestigen op de
energieverspilling en op de noodzaak om dringend iets te ondernemen!

Gedurende 5 minuutjes zal de planeet kunnen uitrusten : dat duurt
echt niet lang en het kost niets. En het zal de politici en
kandidaten voor de parlementaire verkiezingen van juni 2007
duidelijk maken dat de klimaatverandering een onderwerp uitmaakt
dat weegt in het politieke debat.

En waarom op 1 februari 2007?
Omdat die dag in Parijs het nieuwe rapport van de klimatologische
experten van de Verenigde Naties uitkomt. En dat gebeurt bij onze
buren! Wij kunnen dus onmogelijk deze kans laten
voorbijgaan en moeten bijgevolg de schijnwerpers richten op de
dringende aard van 's werelds klimatologische situatie. Als we
allen deelnemen zal deze actie werkelijk een mediatieke én
politieke invloed hebben, en dit enkele maanden vóór de (Belgische)
verkiezingen !


Laat dit bericht zoveel mogelijk circuleren, stuur het zoveel
mogelijk door, ook naar lokale politici; vermeld het in
Newsletters, op je Internetsite of blog ..
_________________________________________________________________

Mag ik in de rubriek Hannekes zwakke plekken even 3 namen doorspelen?
Ze kwamen vanavond, dinsdag, alledrie langs bij de publieke omroep.
Het zijn mannen, maar dat heeft met mijn zwakke plekken te maken.
Hier komen ze:

Zoek er niks achter, ik ben een oude vrouw.





Ach, zoek er eigenlijk maar wel iets achter.

In het kader van Internationale Vrouwendag

VROUWEN EN ASIEL

IS ALLES NU GEREGELD?
Vrouwen Tegen Uitzetting organiseert een middag over het Generaal Pardon, het Asielbeleid en de IND (parlementaire enquête of weg ermee)

Zaterdag 10 maart 2007 14.00 -17.00 uur

In de Balie, Leidseplein, Amsterdam. Entree €10,-

Uitgebreid programma volgt.
Zet de datum vast in je agenda en stuur deze aankondiging door aan je netwerk.
Voor meer informatie: Myra ter Meulen, 0653761842
Mieke Maassen,O627066663
Marjan Sax,020 6241051

Deze grappen zijn voor alle vrouwen die ervaring hebben met het borstkankeronderzoek.
Goed dat het er is, maar lekker is anders.
Mijn vriendin Olga in Canada moest haar tieten net in het kopieerapparaat leggen en fotografeerde in de wachtkamer van de mammografieboutiek (in Toronto) de volgende cartoons.

Tot mijn verbazing krijg ik ineens mailtjes waarin mensen TELEURGESTELD zijn dat ik iets voor omroep Max ga doen. Waarom eigenlijk?
Ik ga acht afleveringen presenteren van een erg leuk BBC-format (zoals dat heet), acht weken lang zie je hoe elke keer een andere bekende Nederlander (ja, dat is onvermijdelijk...) geportretteerd wordt door drie professionele portretschilders. Het model ziet niet wat de schilders doen, de schilders werken twee weken aan hun doek en na twee weken vindt de onthulling plaats. Het model mag het portret dat zij/hij het mooist vindt houden, de andere twee worden geveild voor een goed doel. Het programma gaat 35 minuten duren, er wordt gepraat met het model, met de schilders, er wordt in beeld gebracht hoe het schilderproces gaat, het was bij de BBC erg leuk en succesvol. Wie weet gaat het hier ook aanslaan. Het wordt uitgezonden in juni en juli.
Zo, dat was een tip van de Maxsluier en ik verheug me erop.

Ger-Jan Dröge, dat vind ik nou een geweldig leuke man. Slim, geestig, interessant (hij heeft een passie voor en grote kennis van de Eerste Wereldoorlog, wist u dat?)
Eigenlijk kan hij bij mij geen kwaad doen.
Of toch, heel af en toe, heel soms, heel even?

Ik las mijn lijfblad, MAJESTEIT, een must voor elke poezenliefhebber - behoorlijk stompzinnig magazine, maar als je van poezen houdt verlies je al je kritische vermogens. Er stond deze maand een interview met Gert-Jan Dröge in. Natuurlijk was alle gebabbel over circus en zijn poezen en de liefde daarvoor ok. Maar er stond ook een regeltje politiek in. Hij heeft Partij voor de Dieren gestemd (so far so good), voordien D66 (hmm), maar "de laatste jaren gaf ik de voorkeur aan de VVD, maar als je ziet hoe Rita Verdonk haar partijgenoot Ayaan Hirsi Ali heeft behandeld... no way dat ik nog op de VVD kan stemmen."
OK, elke afvallige VVD-er is er één en Verdonk heeft zich volkomen vergrepen aan de zaaj-Ayaan H.A., geen twijfel. Maar is het niet veel en veel erger hoe ze met haar beleid stelselmatig de asielzoekers ons kille mistige land wil uitpesten? Of WOU, want godzijdank hoepelt ze voorlopig even op! Ayaan zit hoog en droog in New York. Dat kunnen heel veel uitgeprocedeerde asielzoekers niet zeggen (zie postje hieronder).
Gaat het een beetje, meneer D.?

dag Hanneke,

vorige week dinsdagavond om 18.15 zijn politie-agenten de Rotterdamse kerk "Assembleia de Deus" aan de Rochussenstraat binnengevallen. Er kwamen op dat moment mensen uit allerlei windrichtingen samen voor een kerkdienst. De agenten doorzochten het hele gebouw en arresteerden drie kerkgangers, alle uit Brazilië. Hun papieren zouden niet in orde zijn geweest. Eén van hen, Ana, heeft tot donderdagmiddag vastgezeten in het politiebureau aan het Marconiplein. Hoewel haar damestijd zich aandiende, kreeg zij niets voor de persoonlijke hygiëne. Ook de verdere verzorging was benedenmaats. Ze is die middag naar Zestienhoven gebracht en vrijdag de 19e is zij uitgezet. Verdonk mag dan weg zijn, haar geest is duidelijk nog aanwezig: niets is heilig, niets telt. Ik zou wel alle ramen willen opengooien en willen schreeuwen: dit gebeurt in ONS LAND! Ook maar doen dan, op 1 februari?
groet

sybrand

In het kader van de "makkelijke acties" post ik de volgende oproep, met daarbij een sterk ach-tja-baat-het-niet-het-schaadt-ook-niet-maar-helpen-zal-het-niet-gevoel.


Op 1 februari doen we ALLE LICHTEN UIT van 19u55 tot 20.00u

ACTIE tegen de klimaatsverandering.

Neem op 1 februari 2007 deel aan de grootste mobilisatie van de burgers tegen de klimaatsverandering.
L'Alliance pour la Planète (groepering van milieuverenigingen) doet een oproep tot al de burgers :

Gun de planeet 5 minuten rust!
Iedereen wordt verzocht alle lichten te doven op 1 februari as, van 19u55 tot 20.00u.
Het gaat er niet om enkel die dag gedurende 5 minuten energie te besparen.
Wel om de aandacht van de burgers, de media, de politieke besluitvormers te vestigen op de energieverspilling en op de noodzaak om dringend iets te ondernemen!
Gedurende 5 minuutjes zal de planeet kunnen uitrusten.
Dat duurt echt niet lang en kost niets. En het zal de politici en kandidaten voor verkiezingen duidelijk maken dat de klimaatverandering een onderwerp is dat weegt in het politieke debat.

Waarom op 1 februari 2007?
Dan komt in Parijs het nieuwe rapport van de klimatologische experts van de Verenigde Naties uit.
Wij kunnen dus onmogelijk deze kans laten voorbijgaan en moeten de schijnwerpers richten op de dringende aard van 's werelds klimatologische situatie.
Als we allen deelnemen zal deze actie werkelijk een mediatieke én politieke invloed hebben, ook op komende verkiezingen!

Laat dit bericht zoveel mogelijk circuleren, stuur het zoveel mogelijk door, ook naar lokale politici................

Bovendien heb ik begrepen dat het klimaat sowieso verandert. Na de ijstijd van vele duizenden jaren geleden zitten we nu in de top van hoogzomer, en fietsen we weer langzaam naar een nieuwe ijstijd toe, ook weer over 10.000 jaar ofzo. Dat hou je niet tegen, dat zijn de cycli van de aarde. Wel kunnen we ons beter beschermen voor en wapenen tegen de gevolgen van de opwarming van de aarde. Dus inderdaad zuiniger, behoedzamer, liefdevoller omgaan met onze voedster.

Vanavond zag ik, bij Pauw en Witteman, een gesprek met mevrouw Frieda Menco-Brommet, naar aanleiding van het verschijnen van het boek Frieda, Verhaal van een Gelijmd Leven, opgeschreven door journalist/schrijver/eindredacteur Andere Tijden Ad van Liempt. Vast een mooi boek, mooie vrouw, goede journalist. Het smartelijke, al vaak maar nooit genoeg vertelde verhaal van joods zijn, onderduiken, deportatie, concentratiekampen, verlies, dood, overleven (alleen moeder en dochter Menco).
Ik moet altijd, zonder dat ik dat kan tegenhouden, huilen om deze verhalen. Geen weerstand tegen. Maar vooral het verhaal van de onderduik van Frieda en haar familie bracht me buiten mezelf, terwijl ik ook dergelijke verhalen vaker heb gehoord, maar telkens weer ontstellen ze me. De mensen die onderduikers nemen, vervolgens steeds meer geld van ze eisen (afpersen heet dat), ze uithongeren (echt, letterlijk) en ze uiteindelijk, natuurlijk ook voor geld, uitleveren aan de SD zodat ze berooid en uitgehongerd gedeporteerd konden worden. Dit gebeurde vaker, al waren de meeste onderduikgevers heldhaftig en gewetensvol, zoals mijn lieve schatten in Rijnsburg.
Maar in mijn boze geestesoog zie ik oude mensen, of hun kinderen, opsnijden over hoe goed ze waren in de oorlog, over de onderduikers die ze hadden, "met alle risico's van dien uiteraard...."
Ik wil hier niet te lang aan denken, het maakte me ziek van woede.
Hieronder post ik een ouder interview met Frieda Menco, met dank aan Spits. (lees meer)

En dit mailtje kreeg ik ook:
vaste lezer maar zelden schrijver naar je blog-werk. Maar nu maar even wel vanwege een mooie filmavond. Je had het moeten zien: de eerste VPRO-dag op het IFFR hier in Rotterdam. En zelfs nog voor de festivalpremiere van dit weekend van de "Stasi-film" Das Leben der Anderen zat hij al in het VPRO-previewprogramma. De Stasi-historie geromantiseerd naar echte mensen met echte levens. Wat een spannende, gruwelijke, integere en ontroerende film. En wat een mooie slotzin. Alleen al daarvoor: Gaat dat zien! Francois

Ik zag vanavond een voorpremière van de voorstelling HET VERSCHIL. Wonderlijk mooi en wonderlijk en mooi. Jenny Arean, Wende Snijders, Ali Cifteci, Raoul Heertje of Jan-Jaap van der Wal, Manoushka Zeegelaar Breeveld, drie klassemuzikanten, een collage van teksten, heel veel liedjes, mooie muziek, scherpe teksten van Raoul Heertje. Ik kan eigenlijk niet goed onder woorden brengen wat het thema is van de voorstelling (van verhaal kun je nauwelijks spreken), maar het gaat over vroeger, over nu, over vergeten, over beschaving, over oorlog en over liefde. En over veel meer. De liedjes (meeste teksten Jurriaan van Dongen, sommige van Ivo de Wijs, George Groot e.a., muziek Rutger Laan). Als je van mooie muziek houdt, van sterke stemmen (Arean en Snijders!), als je niet alles wil begrijpen maar wel bereid bent om ontroerd te raken door wat je niet helemaal kan plaatsen, ga dan naar Het Verschil. Komt nog overal.

En de Vlaming Yves Petry won vanmiddag een nogal nieuwe literaire prijs, de BNG Nieuwe Literatuurprijs (€ 10.000,--). Het is een oeuvreprijs, de laatste roman heet De Achterblijver, ik heb het toevallig mogen lezen en ben het met de jury eens. Al had ik ook vrede gehad met de prijs voor de vier anderen (Hans den Hartog Jager (Maltus), Hiske Dibbets (De Gifmengsterd), Saskia de Coster (Eeuwige Roem) en David Nolens (Het Kind). Ik heb ze allemaal kort geïnterviewd ter gelegenheid van de prijsuitreiking en daardoor heb ik alle boeken gelezen. Een grote verrassing, want alle vijf de schrijvers hebben ambitieuze mooie romans geschreven, vol ideeën, prachtig van taal. Er is een nieuwe generatie jonge schrijvers (dezen mochten niet ouder zijn dan 40 om mee te dingen naar de prijs) opgestaan die ons weer eens jaren gaat vergasten op echte literatuur.

Ellen Frima stuurde me weer eens een behartenswaardig mailtje. Voor de volledigheid, met beelden, link naar haar site!
Lees mee:

Er is heel wat rumoer geweest rondom de uitslag van de IQ-test. Het ging er blijkbaar alleen om hoe BN’ ers scoorden. Zelfs de NRC besteedde aandacht aan leeghoofd Bonnie, het domme, blonde wijndoosje. Vorig jaar was de omgebouwde Kelly de oen van NL, maar dat is en blijft een vent. Bij mijn weten heeft er geen verbouwing in de bovenkamer plaats gehad.

De 21ste eeuw wordt het tijdperk van de vrouwelijke presidenten. In de V.S. en Frankrijk dingen resp. Hillary Clinton en Ségolène Royal mee naar het hoogste ambt. Trouwens Royal aan het roer van een republiek?? Enfin het is een trend die volgens mij doorzet. Natuurlijk blijven de mannen in de meerderheid, maar qua charisma waren vrouwelijke leiders als Golda Meir, Indira Gandhi en Margaret Thatcher niet te overtreffen. Nancy Pelosi, Speaker of the United States House of Representatives (vgl. voorzitter 2e kamer) heeft al voor een doorbraak gezorgd in het conservatieve Amerikaanse bestuurssysteem. Ik ben heel benieuwd of zij de weg genoeg heeft weten te effenen voor Billary. Dat zou echt een revolutie teweeg brengen.

Wat zag ik vannacht (in de herhaling) een geweldig leuk (natuurlijk turbo-kort) gesprek tussen Matthijs van Nieuwkerk en regisseur Rudolf Spoor over de legendarische maanlanding van Neil Armstrong (Apollo II, VS) op 20 juli 1969. Hij, Rudolf Spoor, die als finale van zijn grootse loopbaan het huwelijk van Maxima en Willem-Alexander regisseerde, had als première van deze loopbaan de maanlanding te doen. Hij had, omdat er geen actuele beelden van de landing waren, een kleine Apollo nageknutseld, met fake-rook en een zandbak filmde hij een fake-maanlanding in de studio bij de geluiden vanuit NASA, het publiekje in de studio zat vol spanning te kijken en applaudisseerde enthousiast toen het ding rokend op het zand (zeg maar de maan) landde.
Ik werd die avond, voorafgaande aan de landing, 30 jaar. We hadden vrienden en vriendinnen op bezoek, in onze slaapkamer stond een kleine zwart-wit televisie en ik herinner me dat we tot diep in de nacht (3 uur was de landing) ademloos naar de eerste man op de maan, Neil Armstrong dus, hebben zitten kijken.
Tijdens het feestelijke Matthijs-gesprek dacht ik aan die club vrienden op ons bed en aan die kleine zwart-wit-televisie en aan ons gejuich toen dat dingetje van Rudolf Spoor in het zandbakje landde.

Anneke Klein schreef:

Ik ben blij met je reactie op het programma de Staat van Verwarring. Precies mijn idee. Wat is in vredesnaam kwaliteit? En wat is nu precies het belang van kijkcijfers als het om de publieke omroep gaat? Wordt waardering nooit gemeten? Ik ben een vaste kijker van de Staat van Verwarring, en niet eens een jongere (als je 43 bent schijn je dat niet meer te zijn) Het lijkt vaak melig, maar het is echt regelmatig briljant. Veel taalgrappen, het oprekken van de werkelijkheid en soms interviews van grote schoonheid. Dat kunnen deze jongens erg goed. En eindelijk niet alleen maar bekende Nederlanders, maar gewone mensen met een verhaal. Het uitzendtijdstip nu is voor mij echt te laat, maar ik kijk gewoon via internet. (dat schijnen die zogenaamde jongeren ook veel te doen, wordt dat meegeteld?)

Vandaag had ik zo'n drukke dag dat ik geen krant had kunnen lezen en pas na middernacht de televisie kon aanzetten (wat ik als junk toch altijd even doe....). Wat, wie schetste mijn verbazing dat ik om half 2 (!) De Staat van Verwarring zag, de wat melige maar toch grappige talkshow van twee rare jongens die hun gasten stelselmatig verwarren. Het VPRO-programma, dat al erg laat, namelijk rond middernacht geprogrammeerd stond, scoorde laag, maar wel hoog bij de doelgroep: jongeren. Ik dacht Leuk, ze herhalen het, net zoals ze Pauw en Witteman vlak na de 1e uitzending ook herhalen.
Maar nee. Ik sloeg de krant op en las dat het programma zo weinig kijkers trok dat het pas na enen 's nachts wordt uitgezonden. Dat heeft een Hilversumse nepgod, ook wel netmanager genoemd, beslist.
Wat een Wijs Salomons Oordeel: een programma trekt weinig kijkers (moet soms kunnen bij de publieke omroep vind ik) dus verplaatsen we het naar middenin de nacht, zodat er NIEMAND meer naar kijkt, zeker de jonge doelgroep niet, want je mag toch hopen dat die 's ochtends naar hun school of werk of andere bezigheden moeten.
Dit is Hilversum ten voeten uit. De volgende beslissing kan ik voorspellen: De Staat van Verwarring scoort zo laag dat het wordt geschrapt.

Kika Nieuwenhuis schreef me:
Gezien uw interesse in écht goede tv-series bij deze een tip. (wellicht overbodig maar ik las er nog niks over op uw weblog..)
Afgelopen vrijdag is de NCRV begonnen met de herhaling van een van Nederlands beste en mooiste tv-series ooit. Zwarte Sneeuw, met Tamar van den Dop in de hoofdrol.
Dus, als u nog een uurtje over heeft op de vrijdagavond dan raad ik u en al uw tv-serie-vrienden aan om vrijdagavond om 23.00 (nederland 2) voor de buis te gaan zitten.
Práchtige serie!

DE grote eerste rol van de topvrouw Tamar van den Dop, h.g.

kan iemand van mijn vele lezeressen en/of lezers me vertellen hoe ik muzieknummers uit iTunes op mijn weblog kan plaatsen? Ik probeer het met www.odeo.com, kom een eind, maar nèt niet tot de finale: dat het mooie nummer waar ik iedereen van wil laten meegenieten op mijn blog krijg.
Help!

Hanneke

Voor Kobus en Olivia, die net zes zijn geworden.


Voor alle kinderen van zes.
Voor hun oma's, opa's, ouders, vrienden, familie.

I When I was one
I had just begun
When I was two
I was almost new
When I was three I was hardly me,
When I was four I was not much more,
When I was five I was just alive.
But now I'm six, I'm as clever as clever and I think
I'll be six now for ever and ever.


(uit: When we were six, A.A. Milne)

foto Han Nefkens

Zou het weeralarm goed zijn voor de formatiebesprekingen?
Ik denk het wel.
Die fractievoorzitters en Wijffels zitten met normaal weer ook maar met hun dorre zelf te vergaderen, misschien wel verlangend naar moeder de vrouw en Sesamstraat met de kinderen. Terwijl ze nu behaaglijk binnen zitten, de christenen en de christen-socialist met hun helpers, en niet weg kúnnen al zouden ze willen. Buiten waait de wind om het marinecomplex en binnen staat de kachel op 4. Misschien stemt het bulderende geweld van storm en regen de mannen wel mild, misschien voelen ze zich wel klein (wat ze uiteindelijk ook zijn, net als wij allemaal), misschien zijn al die sneuë journalisten ook weggewaaid, misschien geven ze elkaar wel wat toe: de hypotheekrente voor het stamcelonderzoek, het generaal pardon voor de kinderopvang, en laten we eens gek doen: we geven de kunsten een extra centje, omdat het zo waait buiten!

Bonnie St. Claire blijkt volgens de BNN IQ-test (voor wat het waard is) een IQ van 52 te hebben.
Daarmee scoort ze nog lager dan Kelly (77), wat al bijna niet voor mogelijk werd gehouden.
Bonnies partner-in-drinking Viola Holt hing iets boven Bon met IQ 89.
Verbaast me allemaal niks.
En het verbaast me ook niet dat Esmaa El Alariachi (de oudste meid van Halal) het hoogste scoorde van de bekende Nederlanders: 123!

..is echt TE saai voor deze tijd. Ik heb een tijdje gedacht dat het jammer was dat hij geen premier meer was, maar nu ik hem iets hoor uitleggen (bij Pauw en Witteman, die ook wegzakken in slaap en eerbied) over de randstedelijke structuur of zoiets, word ik, als ik niet oppas, bijna blij met de dwaze JPB. Met dank aan Kok!

Wil ik dit allemaal weten?
Suzanne, 12 jaar oud, uit Tweede Exloërmond, is een gruwelijke dood gestorven.
Verkracht, overreden.
Dat heeft de vermoedelijke dader bekend.
Tot in afgrijselijke details krijgen we te horen, te lezen, te zien hoe en waar ze verkracht is en hoe ze daarna is vermoord.
Krant, radio, televisie, zelfs als je het niet wilt weten komt het wel ergens per ongeluk bij je binnen.
Wil ik dit allemaal horen? Nee!
Wat moet ik met die details. Welk doel wordt gediend met deze onkiese informatie?
Ik ben journaliste, maar ik kan niet bedenken wat de functie is van de bekendmaking van deze pijnlijke bijzonderheden.
Ik denk aan de ouders, de familie, de vriendinnen en vrienden van Suzanne.
Ook zij kunnen onverhoeds de radio aanzetten. Of een krant opslaan. Of het journaal zien. En meemaken dat heel Nederland van alles hoort over Suzannes laatste uur.
Alleen om hen al zou ik justitie en media willen vragen al die details voor zich te houden.

Mijn trouwe mailster Ellen Frima stuurde me deze hartekreet, die ik geheel en al en totaal onderschrijf. Lees en huiver. Wat moeten we doen???
Als je wilt reageren, doe dat dan vooral ook bij de Humanistische Omroep zelf, niet zozeer bij mij, al zal ik reacties zeker plaatsen.

Sinds eind 2004 is de Humanistische Omroep bezig geweest middels drie onafhankelijke onderzoeksbureaus aan te tonen dat er in Nederland meer dan 500.000 humanisten zijn. Dat was nodig om in aanmerking te komen voor de door het Commissariaat voor de Media (CvdM) ingestelde grootteklasse B voor 39F-omroepen*. Het CvdM meende dat deze uitkomsten niet gegrond waren en deelde de Humanistische Omroep in bij de laagste categorie (C). Ook het recent verschenen rapport van de WRR toont aan dat 12% van de Nederlanders humanist is. Deze cijfers maakten op de Raad van State kennelijk geen indruk. Vandaag werd bekend dat de Raad van State het CvdM in het gelijk stelt.
Gevolg: de Humanistische Omroep gaat terug van 40 uur televisie naar 25 uur per jaar; de radio van 130 naar 74 uur per jaar. Een en ander betekent ontslag van medewerkers en verlies van expertise.

Van dit soort berichten word ik heel verdrietig. De achterban van de Humanisten is veel groter dan bekend: ikzelf schaar mij er ook onder maar ben niet meegeteld. Moet ik mij dan voor alles laten registreren? Desmet Live bijvoorbeeld is één van mijn favoriete programma`s, te beluisteren op radio 5 (voorheen 747). Nu de radiozendtijd gehalveerd wordt moet de dinsdaguitzending eraan geloven en blijft alleen de vrijdag over. Ik ben uiteindelijk toch content met de nieuwe zenderindeling op de televisie waar ik in eerste instantie, toen de plannen bekend werden gemaakt, een hard hoofd in had. Dat een kleine, kwalitatief hoogstaande omroep de nek wordt omgedraaid vind ik heel triest. De Mol met zijn overdadige geldbuidel brengt de grootste shithoop die er bestaat op de buis en gaat rustig door met uitbreiden naar een tweede net, dat waarschijnlijk Twintig zal gaan heten. Mijn roep zal niet gehoord worden: de HO is inderdaad aan de Goden overgeleverd.

Take care,
Ellen

Beste Hanneke, 'Er is hoop' schreef je over de weblog van de 95-jarige Maria Amelía in Madrid. Maar vergeet onze hoop van eigen bodem niet. Oma's epiloog is de weblog van Maria Griepink-Berndsen. Met 85 jaar oud, is ze de oudste blogger van Nederland en ze schrijft haar berichten zelf op : Beste Hanneke, 'Er is hoop' schreef je over de weblog van de 95-jarige Maria Amelía in Madrid. Maar vergeet onze hoop van eigen bodem niet. Oma's epiloog is de weblog van Maria Griepink-Berndsen. Met 85 jaar oud, is ze de oudste blogger van Nederland en ze schrijft haar berichten zelf op http://www.oma.carota.net. Toen ik haar een e-mailtje stuurde om te vragen of ik haar in mijn boek over 'grootouders van nu' mocht noemen, kreeg ik binnen een uur antwoord.
groet, Annelize van Dijkhttp://www.oma.carota.net

soms ben ik zomaar ineens op niks af verbijsterd, nou nee, verbaasd, laat ik niet altijd zo overdrijven.
Dat overal op de wereld oorlogen woeden is erg genoeg.
Dat in Nederland een heuse sterren-op-ijs-oorlogje wordt uitgemolken, nou ja, we zijn een bespottelijk kleingeestig land tenslotte.
Maar dat ver van dit alles een stel halve zolen nog steeds in een zogenaamde gouden kooi zit te wachten tot alle anderen eruit getreiterd zijn, terwijl er nauwelijks nog mensen naar kijken, dat is toch wel heel bizar.
Ik zapte er per ongeluk langs vanavond, zag de twee zombies van het eerste uur nog vers en fruitig bij een koffie-apparaat hartstochtelijk staan roddelen over ... nou ja, kan mij het schelen. Ik hou op. Moet alle kranten nog lezen, of zal ik ze dit weekeind gewoon meteen in de oudekrantenbak gooien?

A SPANISH Teacher

was explaining to her class
that in Spanish, unlike English,
nouns are designated as either
masculine or feminine.

"House"
for instance,
is feminine:
"la casa."

"Pencil,"
however,
is masculine:
"el lapiz."

A student asked,
" What gender is 'computer' ?"

Instead of giving the answer,
the teacher split the class into two groups,
male and female,
and asked them to decide
for themselves whether
"computer"
should be
a masculine or a feminine noun.

Each group was asked
to give four reasons
for its recommendation.


The men's group decided that
"computer"
should definitely be
of the feminine gender
("la computadora"),
because:

1. No one but their creator
understands their internal logic;

2. The native language
they use to communicate
with other computers is
incomprehensible to everyone else;

3. Even the smallest mistakes
are stored in long term memory
for possible later retrieval; and

4. As soon as you make
a commitment to one,
you find yourself spending
half your paycheck
on accessories for it.

(THIS GETS BETTER!)

The women's group,
however, concluded
that computers should be Masculine
("el computador"),
because:

1. In order to do anything
with them,
you have to turn them on;

2. They have a lot of data
but still can't think for themselves;

3. They are supposed
to help you solve problems,
but half the time
they ARE the problem; and

4. As soon as you commit to one,
you realize that if you
had waited a little longer,
you could have gotten
a better model.

The women won.

Ik kreeg een mailtje van Inge Happé, boekhandelaar te Bloemendaal, mooie boekhandel overigens. Zij stuurde me een postje van Gerbrand Bakker, waar mijn naam in werd genoemd. Ik dacht Ik ken geen Gerbrand Bakker, tot ik naar zijn weblog ging. En toen ging me een licht op: Gerbrand Bakker heeft één van de mooiste boeken geschreven van het vorig jaar: Boven is het stil. Daar was ik erg van onder de indruk, alleen zijn naam is niet bij me blijven hangen. Ten onrechte, want het is een geweldig boek. En ik herinner me ineens opmerkelijke interviews (Simek, radio?) met Bakker.
Enfin, ik voelde me ineens heel erg vereerd met wat hij op zijn weblog schreef en heb ook nog met veel plezier zijn blog gelezen.
Overigens: hij vindt ik moet ophouden met schrijven en weer programma's moet gaan maken: schrijven doe ik al niet meer en programma's maken, tja, daar ga ik helaas niet over....

Weblog van Gerbrand Bakker
Een avondje vrij

Ik werd vanmiddag van alle kanten gebeld en gemaild: vanavond geen school, de beplantingsplannenman is ziek. Há, dacht ik, kan ik lekker naar de De Avond van de Grote Boekenquiz kijken. Je moet altijd alles positief zien, vind ik. Tjongejonge, wat een gebeuzel, getut en getreutel. Zit daar Maarten ’t Hart achter een klavecimbel, gaat die Goedkoop héél even met hem praten, terwijl je met die man drie uur achtereen kan praten en nog lachen ook. Arthur Japin zat acteur te spelen en het decor was van een allerafgrijselijkste soort: met palmen! Hoe is het mogelijk. Annejet van der Zijl en Jan Brokken werden niet eens voorgesteld. Ja, wat wil je: non-fictie. Hans Goedkoop noemde de laatste speler van het team lezers Jan Bakker, terwijl de jongen Johan heette. Als ík daar gestaan had, zou ik onmiddellijk zonder verdere uitleg het pand verlaten hebben, blij toe, wég van die palmen. Maar goed, dat is een persoonlijk dingetje, ik hou er niet van als mensen mij Gert-Jan of Gerard noemen, dan ben ik direct weg. (Oude buren – hartstikke leuke mensen, jammer dat ze weg zijn - stopten een uitnodiging in de bus voor een feestje. Erboven stond “Gerben”. Nou, mij zien ze daar dus niet. Of moet ik daar maar eens overheen stappen? Is het een niksigheidje, fout aangesproken of –geschreven worden?)
Abdelkader Benali won en redde de avond door direct iedereen te gaan zoenen, op eigen initiatief. Alleen Hans Goedkoop – die naar een Benali-zoen snákte, ik zag het – werd overgeslagen.
Maar hoe moet dat nu verder, boeken & tv? Wordt dat ooit nog wat? Ik wil Hanneke Groenteman terug, die moet stoppen met boeken schrijven. En Adriaan van Dis ook. Kappen met dat geschrijf. Interviewen! Praten! Ik wil zelfs de jaren ‘80 Boudewijn Büch terug, maar dat kan niet, want die is dood.

Herinneren jullie je Pim de la Parra nog?
Ik mag het wel hopen.
De energiekste, gedrevenste, vechtlustigste, inspirerendste filmmaker die Nederland ooit gehad heeft. Hij heeft prachtige films op zijn naam staan, maar vooral heeft hij de term Minimal Movie bedacht, de films die voor een paar stuiver gemaakt werden (omdat geen producent eraan wilde) en waaraan allerlei jonge filmers, acteurs, producers, cameralieden en wie niet al meewerkten, niks verdienden maar aan het werk waren, het vak konden leren.
Pim had een passie en een missie en Nederland was gewoon te bureaucratisch, te tuttig, te zuunig en te Nederlands voor hem. Hij ging terug naar huis, naar Suriname.
En wie schetst mijn blijde verbazing toen ik een tijdje geleden alweer allerlei persberichten in mijn mailbox vond: Pim de la Parra (sr. inmiddels) heeft met een compagnon een filmacademie van de grond gekregen. Waarschijnlijk met wat geld van de Surinaamse overheid, maar met vooral veel inzet en passie van voornoemde PdlP zelf. Er worden weer minimal movies gemaakt, de Surinaamse filmindustrie heeft weer een toekomst, want er zijn weer mensen die dat lastige vak van films maken kunnen leren in de praktijk. Er komen Nederlandse vrienden van Pim naar Suriname om wat van hun kennis over te dragen, maar vooral is die rare tengere garnaal, die geweldige Pim de la Parra, weer terug!
Ik post hieronder een paar van de persberichten. Ik word nu uitgenodigd voor een persconferentie in Paramaribo, of word op de hoogte gehouden van films van de SFA (Surinaamse Film Academie?) die morgen of overmorgen op de Surinaamse televisie worden uitgezonden.
Heerlijk! Ik hoef er niet heen, maar word er wel blij van. (lees meer)

MADRID - Bloggen is voor jong en oud. Dat bewijst een Spaanse vrouw van 95 jaar die inmiddels een grote schare fans heeft opgebouwd met haar weblog. De oma kreeg voor haar 95e verjaardag een blog waar ze nu bijna dagelijks berichten publiceert. Dat melden diverse Spaanse media.
Het weblog van Maria Amelía is bijzonder populair. In minder dan een maand heeft de pagina al meer dan 51.000 pageviews gegenereerd. Volgens de Spaanse media is de vrouw de oudste internetter van het land.
De vrouw geeft op haar weblog haar mening over onder meer politiek en de jeugd van tegenwoordig, maar ook vertelt ze persoonlijke verhalen. Ze dicteert de verhaaltjes en haar neefje schrijft het op.
In een interview vertelt Maria Amelía dat ze een jaar geleden het internet ontdekte. "Ik vind het geweldig wat je er allemaal kunt vinden. Je leest het nieuws en over de levens van mensen. Het is de beste uitvinding die ik in mijn leven heb gezien", aldus de Spaanse oma.

Sinds zaterdag 8 januari is de Cornelis Schuytstraat in Amsterdam zijn laatste 'normale' winkel kwijt.
Geen groot nieuws misschien, maar wel voor iedereen die hecht aan kwaliteit en dus behoefte heeft aan goede winkels met betrouwbare waar tegen normale prijzen.
Zo'n winkel was de groentewinkel Doodeman, de laatste in zijn soort in de buurt, en die is dicht, want John Doodeman heeft op zijn 43ste al een versleten rug en hij en zijn vrouw willen nog een paar jaar genieten van elkaar en hun opgroeiende kinderen. En geloof mij: een winkel hebben als die van Doodeman (en dat geldt voor veel middenstanders) is beulen, als je het goed doet. En dat deed John.

De Cornelis Schuytstraat is, voor wie niet bekend is in Amsterdam, een soort P.C. Hooftstraat, maar dan in overtreffende trap van erg. Ik heb jaren in de (Vondelpark-)buurt gewoond en de Schuytstraat was mijn heerlijke, gezellige winkelstraat. Ik ben er nu tien jaar weg en - er is geen oorzakelijk verband - de buurt, de duurste van Amsterdam, is afgezakt naar een mengelmoes van patjepeeërs, kantoren en leuke mensen die er heerlijk wonen en niet weg willen, maar zich steeds ongemakkelijker gaan voelen, vooral door de winkelstand. Want wie heeft er nou dagelijks peperdure kleren, onbetaalbare bloemen of exorbitant-exquise levensmiddelen nodig? Voor gewone winkeliers zijn de huren niet meer op te brengen, of die krijgen zulke gigabedragen als ze hun zaak verkopen, dat de verleiding te groot is.

John Doodeman was een supergroenteman. Gewone lekkere spullen (groenten, fruit, kant- en klaar eten, stoofpeertjes, appelmoes en salades e.v.a.) tegen normale prijzen. Het was een prachtwinkel, door de ouders van John begonnen, door John, zijn vrouw Karin en verschillende goede medewerkers voortgezet. Je kwam er altijd kennissen tegen, iedereen was vriendelijk tegen elkaar en bij het afrekenen kreeg je geen hartverzakking van schrik, zoals bij andere etenswinkels in de straat.
John is ermee opgehouden.


(John geflankeerd door zijn medewerkers) (lees meer)

Dit is een bericht voor iedereen die mij gesommeerd heeft mijn vaste afbeelding met de zak Engelse drop te vervangen door een flatteuzer plaatje. Ik zie er namelijk nu anders uit en de zak Engelse drop zou me niet meer passen.
Ik zal jullie vertellen: ik ben daar nog niet aan toe.
Ik hou van die tekening (heb er ook voor betaald, dus wegdoen is ZONDE).
Ik heb geen leukere opening van mijn log.
Ik moet hevig studeren om het plaatje te wijzigen.
En ik voel me nog altijd horen bij de mensen die er zo gezellig uitzien met een zak snoep.

Nou, dat werd nog een heel gedoetje, met die inbraken in de Watergraafsmeer, waar mijn vriendin, één van de gedupeerden van een inbraak tussen Kerst en Oud en Nieuw me over vertelde.
Allereerst had ik in mijn stukje, een foutje gemaakt (ik had geschreven dat de politie NIET kwam op het tweede telefoontje van mijn vriendin, maar die kwam WEL, heel snel, kon alleen niks doen). Foutje, sorry.
De Volkskrant, hierop geattendeerd door ene JPG, die mijn weblog kennelijk leest, wilde over de golf inbraken in die buurt, een stuk schrijven. Alleen: de officiële politiewoordvoerder ontkende dat er veel meer inbraken waren dan normaal. (tussen haakjes: JPG wou wel een 'lullig stukje' schrijven over mijn foutje op het weblog, maar dat heeft hij op advies van een wijzere collega toch maar niet gedaan. Te klein nieuws voor een grote landelijke krant, lijkt mij).
Alleen: mijn vriendin, die verscheidene malen een mevrouw van het politiebureau aan de telefoon had, kreeg te horen dat het "kolkend druk" was met aangiftes van inbraken de afgelopen dagen, "was u maar de enige die aangifte deed, maar we kunnen maar op 10 % van de aangiftes ingaan, meer kunnen we niet aan."
Wat is het nou: "ietsje drukker dan normaal" (officieel commentaar politiewoordvoerder) of "kolkend druk", de dame die alle telefoontjes op het buurt-politiebureau binnen krijgt??????
JPG, ga dáár lekker achteraan.

Natuurlijk, ik was mijn politiek-correcte sausje even helemaal vergeten toen ik het stukje schreef over de inbraken in Amsterdam-Watergraafsmeer! En natuurlijk kwamen daar een paar reacties op, in de zin van:
message: Ik word toch zo moe, dat mensen altijd maar als een
automatisme Marokkanen de schuld van alle slechte dingen geven. Het
kunnen toch ook Algerijnen zijn of voor mijn part Egyptenaren?!? Het
lijkt me sterk dat het meteen duidelijk is bij een blik uit het raam
dat het om Marokkanen gaat. Het lijkt wel alsof we niets hebben geleerd
van de geschiedenis. Ik zeg toch ook niet dat alle socialisten
nationaal-socialisten zijn?

Naschrift van mij: de jongens waren duidelijk gezien en gehoord door de buren en men wist heel goed dat het jongetjes van Marokkaanse afkomst waren, maar het is natuurlijk een slordige en bevooroordeelde manier van opschrijven.
Schreef meneer Koen Smit weer:
ik wil wel aan mijn betoog toevoegen, dat als het al
jongeren zijn met Marokkaanse voorouders, dat zij zelf (en waarschijnlijk
ook hun ouders) hoogstwaarschijnlijk gewoon Nederlanders zijn, in het bezit
van een Nederlands paspoort.

Ooit de documentairereeks 7Up van Michael Apted gezien? De Engelse regisseur die een stel heel verschillende kinderen vanaf hun 7e jaar elke 7 jaar volgde?
Nee? Heel erg jammer.
Maar vanavond, donderdagavond, 4 januari, om 23 uur op Ned. 2, kunt u een stukje schade inhalen: dan vertoont de VPRO 49UP, met dezelfde hoofdpersonen, op hun 49ste. Ze kijken terug op de opnames, we zien oude beelden, het is geweldig! Het is deel 1, volgende week deel 2. Het is laat, maar neem het anders even op, echt de moeite waard.

Mijn vriendin woont op één van de mooiste plekken in Amsterdam, in de Watergraafsmeer, een stille straat aan een dijk, een oase van rust in de stad.
Maar ook een oase voor inbrekers en dieven tegenwoordig. Al jaren wordt de buurt, evenals andere wat stillere plekken in de mooie Watergraafsmeer, geterroriseerd door kleine bendes die te belazerd zijn om te werken en dus de boel vernielen bij anderen, auto's rammen of stelen en meer van dat soort werk.
Eind van het jaar was het (weer eens) zover bij mijn vriendin. Ze was zelf even met vakantie, maar haar buren merkten dat er onraad was in haar (goed afgesloten) huis. Belden de politie. Geen gehoor. Nog eens bellen. Wel gehoor, ze kwamen ook, binnen 6 minuten, maar konden niks doen, geen daders. De jongens, 5 piepjonge Marokkanen (13 tot 18 jaar ongeveer, duidelijk gezien door de gealarmeerde buren) voelden zich gehinderd in hun arbeid, vernielden links en rechts het huis en de huisraad, maar konden geen beduidende buit meenemen. Papieren, sieraden, dat werk. Ze hadden al wel tv, computer etc. klaargezet in de gang. Verwensingen en bedreigingen naar de buren schreeuwend die de politie hadden gebeld holden ze het huis uit: "we komen je vermoorden, we vermoorden je moeder..."
Toen mijn vriendin thuis kwam en vroeg of de politie de ravage kwam opnemen en eventueel vingerafdrukken, kreeg ze 0 op het request: er waren zoveel aangiftes en het was zo druk, dat de politie hier niet aan toe kwam. Na Nieuwjaar misschien. Nooit gekomen. O, hadden ze gezegd dat ze zouden komen en dat niet gedaan? Dat is niet netjes (zei de aardige mevrouw aan de telefoon toen mijn vriendin belde), maar gaat u maar stofzuigen hoor, want ze hebben toch geen tijd.
Aangifte op het politiebureau gedaan, anderhalf uur alles uitleggen, en toen de boel maar opruimen en de ingetrapte deur laten repareren.
Onbevredigendst van dit alles: het is al jaren onveilig in deze buurt (en hier niet alleen), maar de politie ziet geen kans om de burgers ook maar enigszins te beschermen hiertegen. En zelfs de opsporing verloopt onbevredigend. Als je toch zeker weet dat er vingerafdrukken zijn, moet je die toch komen opnemen? Dat is het minste, het moet met inspanning te doen zijn om die gastjes te kunnen vinden, toch?
Dit was even een nieuwjaarsoprisping.

deze avond. Met, natuurlijk, toch weer, als altijd, business as usual: de VPRO.
Leve Ali in da USA. Herhaling van twee jaar geleden, maar onontkoombaar brutaal en geestig. Op onderstaand plaatje als Oostenrijkse nicht Bruno in gesprek met christelijke dominee in VS.
Ga, of blijf kijken. Voorlopig avond aan avond!!!!
Ga ook naar Borat the movie!

eigenlijk concurreer ik nu wel heel oneigenlijk met De TV van Willemijn (zie link, kijk ALTIJD eventjes voor een mooi moment), die vast in één zin gaat raken waar ik honderd woorden voor nodig heb. Maar ik móet jullie even deelgenoot maken van mijn blik in de diepste krochten van Tien v/h Talpa.
Ik dacht: ik ga nu niet eens alleen maar politiek en cultureel correct zitten kijken naar Premtime, of De Keuringsdienst van Waarde, of Llinke Soep, naar hoe de verrot de wereld is en hoe we die moeten verbeteren, dat weet ik nou wel.
Nee, ik ga onbevooroordeeld, tot een gulle lach bereid, eens kijken naar de nieuwste Drol van John de Mol: HET GLAS IS HALF VOL. Bon en Viool (Bonnie St. Clair en Viola Holt) schuimen met een limo en aan een alcoholinfuus feesten en partijen af waar schuim schuim treft.
Wat ik moest doorstaan was: 2 vieze oude uitgerangeerde ver- en bezopen humorloze radeloze wijven die met de moed der wanhoop (en vergeefs) probeerden Geer en Goor (ik ga jullie niet uitleggen wie dat zijn!) na te doen ("ik heb er de kracht niet voor..." broekpissend geschater).
Niet één enkel moment in dat hele lange halve uur dat dit programma duurde was ook maar een beetje, heel klein beetje, het aanzien waard.
Het was vies.
"Beschamend voor vrouwen!" zei mijn (mannelijk) gezelschap.
Hoezo? Moet ik, moeten vrouwen zich schamen voor die twee dwergvormige sexegenoten?
Moeten joden zich schamen voor Israël, moeten Marokkanen zich schamen voor Mohammed B.?
Ik dacht van niet.
De drol van de Mol stinkt en ik hoop dat het kijkcijfer onmeetbaar laag zal zijn.
Help mee en ga er voor alle zekerheid nooit naar kijken. Je krijgt er heel veel maagzuur van.

Lieve lezers en lezeressen van mijn blog.
Ik zit nog zo vol van het Nieuwjaarsconcert (Nederlands Blazers Ensemble/VARA) van 1 januari 2007, dat 's middags in het Concertgebouw plaats vond en 's avonds is uitgezonden, dat ik iedereen die het in het Concertgebouw meemaakte en/of het op de televisie heeft gevolgd (proberen te volgen, want het was een schaduw van Het Echte Concert...) wil laten mee-nagenieten, via Internet http://www.cultuurpodium.nl/pivot/entry.php?id=782
Je hoort er de muziek niet bij, wat natuurlijk nogal heel erg jammer is, want uiteindelijk ging het daar voornamelijk om. Maar het is een mooie 'reminder'.
En op de site van het NBE vind je natuurlijk alle info, de mogelijkheid om cd of dvd te bestellen etc.

..houden zo!
Doodmoe van de gelukkig voorbije dagen/weken/maanden/jaren hing ik op Nieuwjaarsdag 's avonds na gedane arbeid op de bank, de afstandsbediening paraat, de DVD-recorder snorrend. Meestal loopt dat op een teleurstellende kater uit, maar vanavond, de eerste avond van het nieuwe jaar, was dat helemaal niet het geval. Op Nederland 1 de gekende en aan hun doel beantwoordende programma's die je af en toe wil zien voor de lekkere trek, maar die je niet mist als je ze overslaat. Goed voor de familiezender: hoe het de vrouwzoekende boeren verging, Spoorloos, AVRO-advocatenserie.
Op Nederland 2 een topavond voor de kijker die vlak onder de huid en in het denkdeel van de hersens geraakt wil worden: na Andere tijden (Nederland in de jaren voorafgaand aan de oorlog), het schitterende Nieuwjaarsconcert van het Nederlands Blazers Ensemble/VARA (kindercomponisten, vluchtelingenmuzikanten, prachtige muziek uit alle tijden, grandioos muzikaal variété), een prikkelende vooruitblik op de komende uitzendingen van Tegenlicht (Felix Rottenberg in gesprek met de makers van Tegenlicht) en een documentaire van Luc Boland over de eerste zes levensjaren van zijn blindgeboren zoontje Lou, ontroerend. Ik kon de hele avond zonder leeg en slap te raken kijken. Kom daar nog maar 'es om.
De kampioenenquiz van Holland Sport (M.v.N. en W.d.J.) moest ik laten lopen en de speelfilm de Dominee heb ik opgenomen. En naar de RTL-len en SBS-sen en TIEN-en taalde ik niet eens. Voor de buitenlanden had ik geen tijd. Wat een luxe wat een rijkdom.
Dat is de publieke omroep en daar betaal ik nou graag belasting voor!

Mijn wens voor 2007: meer van dit soort programma's.

Voor nu: lekker slapen en morgen...
de nieuwe realitysoap van Viola Holt en Bonnie St.Claire, Tien, 20.30 tot 21.00 uur: HET GLAS IS HALF VOL, waarbij voornoemd griezelkabinet feesten en partijen bezoekt met de camera achter zich aan. Volgens mij móet je dat minstens één keer hebben gezien, gewoon, om weer even te weten waar het allemaal om draait in het leven.

tekening boven dit stukje: uit de Volkskrant