begin augustus terug

Noem me een sentimentele dwaas, maar ik heb met tranen in de ogen gekeken naar de afscheidswedstrijd van Dennis Bergkamp in het nieuwe stadion van Arsenal. Eerst traden gisteravond de teams van Arsenal en Ajax tegen elkaar aan, in de tweede helft was het veld voor de "legends", de grote oude spelers van de teams.
Bergkamp speelde beide helften (grotendeels) mee, na de rust traden de broertjes De Boer, Edgar Davids, Glenn Helder, Giovanni van Bronckhorst, Stanley Menzo, Jaap Stam (beide helften, die is nieuw bij Ajax en oud bij Ajax), Marc Overmars, Thierry Henry, Wright, Vieira, Petterson, Seaman en ik vergeet er nog een stel. Hét ultieme kippenvelmoment was natuurlijk toen, het laatste kwartier, Marco van Basten (Bergkamp wist niet eens dat hij gekomen was) en Johan Cruijff, in de gelegenheidstenues als LEGENDS aantraden.
En zo zagen we een paar sublieme momenten van onze drie grootste voetballers van de laatste decennia, Cruijff, Van Basten en Dennis Bergkamp.
Van Basten vooral ontroerde me zeer. Want bij hem denk ik toch aldoor aan de hele verdrietige blessure-eind-topvoetbalcarrière door. En dan geeft hij een schitterend hakje, neemt de bal prachtig aan, geeft volmaakt af, HIJ KAN HET NOG!
Gisteren was voetbal weer even niet alleen een geweldig spelletje, maar ook pure emotie.
Zonder agressie, sportief, er stond niets anders op het spel dan lekker spelen en het publiek mooi voetbal laten zien.
Ik ga deze opname nog vaak bekijken.

Mensen, het is echt waar, vanavond at ik op een terras aan de Amstel (het lekkerste restaurant van Amsterdam Le Hollandais aan de Amsteldijk!!) en daar zat ik naast.... CHAR HET MEDIUM!
En ze zag er helemaal als Char uit.
Kennen jullie haar, de Amerikaanse spiritiste die bij RTL4 die gasten in contact brengt met overledenen, die volgens haar wel dood, maar niet weg. Ze verkeren "in een andere wereld". Char heeft de gave en de intuïtie om boodschappen van die anderewereldbewoners te kunnen doorgeven. Ze doet dat geweldig vind ik, het is, ondanks de geëxalteerde presentatrice Chazia Mourali, een heerlijk programma, met een lach en veel tranen. Nou, deze Char at vanavond gewoon op het terras van Le Hollandais, vertrok met een racefietsje en een helm op en ik heb haar een hand gegeven. "Marvellous!" zei ze tegen me. Maar dat zegt ze tegen iedereen, alhoewel ik er heel warm en vrolijk van werd.
Leve de zomeravonden op terrassen.

mild gestemd door een topgeslaagd verjaardagspartijtje (mijn eigen feestje dus) vond ik dit fotootje in mijn mail, gemaakt door Annelies. Er worden dus gewoon nog lammetjes geboren op aard!

(Novum) - De Kosovaarse Taïda Pasic mag in Nederland studeren. Ze begint in september met een studie rechten aan de Universiteit Leiden. Dat meldt het ministerie van Justitie woensdag. De Immigratie- en Naturalisatiedienst heeft een verzoek van Pasic om in Nederland te studeren begin juli goedgekeurd.
Pasic voldeed volgens ministeriewoordvoerder Martin Bruinsma aan alle eisen die nodig zijn om als buitenlander toegelaten te worden tot een studie. "Ze heeft geen criminele achtergrond, er is een instelling waar ze kan studeren en ze heeft voldoende middelen van bestaan."
Een stichting ondersteunt Pasic financieel zodat ze met de studie kan beginnen.

Vorig maand slaagde de 19-jarige Pasic voor haar vwo-eindexamen. Pasic heeft het examen afgelegd op de Nederlandse ambassade in de Bosnische hoofdstad Sarajevo, nadat zij in april Nederland werd uitgezet. De zaak-Pasic werd landelijk nieuws, nadat de scholiere een juridische strijd aanging met minister voor Vreemdelingenzaken Rita Verdonk (VVD) om haar eindexamen in Nederland af te kunnen leggen.
In april verwierp de Amsterdamse rechtbank het bezwaar van de scholiere tegen haar uitzetting.
Verdonk had Pasic volgens de rechter terecht geen verblijfsvergunning verleend, omdat zij onrechtmatig in Nederland verbleef. De scholiere had vanuit Kosovo een vergunning moeten aanvragen en in afwachting daarvan niet naar Nederland mogen reizen.
Ook zou zij met valse mededelingen een Frans visum hebben verkregen.

foto Han Nefkens

Gisteravond om 19 uur zond de KRO de eerste van een aantal specials uit over de Vierdaagse.
Wandelen is een katholieke hobby geworden, want de KRO zet, met slijmbal Fons de Poel en wandelbabe Hella v.d. Wijst, breed in op dit festijn.
LIVE, grotendeels.
Gisteren rond zeven uur werd nog geen alarm geslagen over de doden die al gevallen waren.
Ja, er waren mensen die door de hitte bevangen waren, er waren uitvallers geweest, er waren ambulances te zien, maar verder stond de uitzending toch in het teken van emotie en jolijt, van flauwe non-humorreportages. Vanochtend werd deze uitzending herhaald. Ik hoor muziek, ik zie echte Fons de Poel-tearjerkers ("Carolien loopt met een ruilhart") en geen woord over de echte drama's.
Hella informeert bij het Corps Mariniers naar hun borsthaar en "Op naar de Via Gladiola!" hoor ik een montere dame roepen.
Morgen gaan we er tegenaan, en morgen zijn wij er weer, zegt Fons.
Ik ben benieuwd.

Het wordt onveilig in Amsterdam.
Niet door de vele culturen die hier samenleven, zoals steeds wordt beweerd, maar door het amateurisme waarmee deze stad bestuurd wordt. Door de overspannen manier waarop gigaprojecten worden aangegaan, zonder de benodigde kennis om de bijbehorende kosten te beheersen.
Worden we al steeds gebombardeerd door steeds verder uit de hand lopende kosten voor de Noord-Zuidlijn, waar elke huisvrouw haar wenkbrauwen torenhoog over optilt ("waar is dat miljoenenproject precies voor nodig? Zijn er geen goedkopere en hanteerbaarder oplossingen denkbaar voor het bereikbaarheidsprobleem van noord en zuid in deze stad??"), nu komt daar als teken aan de wand het prachtige Bos en Lommerplein bij.
Het stadsdeel was - natuurlijk - niet toegerust om enig zicht te houden op de bedrieglijke bouwwereld, denk aan de bouwfraude... En dus ging iedereen zo'n beetje zijn uitgekookte gang, was er geen onderlinge afstemming, was het toezicht volstrekt onvoldoende, had het stadsdeel al helemaal geen greep op dit enorme project, en bleek uiteindelijk dat het dak van de parkeergarage ondeugdelijk was, zodanig dat een vrachtwagen er zelfs al doorheen gezakt is, en dat bewoners huis en haard moesten verlaten omdat het plein eigenlijk niet veilig bewoonbaar geacht kan worden.
Het is een SCHANDE. En hoe vaak zal dit, met al die staatjes in de staat, met al die amateurs bij de stadsdelen, wel niet gebeuren?
Dat geeft een onveilig gevoel. Amsterdam komt voor steeds grotere miljoenenstroppen te staan (NZ-lijn), het rijk hoeft niet bij te springen en wij, de burgers, zien ons belastinggeld in bodemloze putten verdwijnen.

De Nijmeegse Vierdaagse is afgelast. Logisch, als dag één al twee doden heeft geëist, wat moet dat dan de verdere drie dagen worden?
Kunnen ze in Libanon die gekmakende escalatie van geweld ook niet gewoon afgelasten?
Wat mensen organiseren kunnen mensen ook stoppen.
Israël wil Hezbollah uitschakelen wat ze natuurlijk helemaal nooit gaat lukken. Wel bombarderen ze Libanon in de kortste keren 50 jaar terug in de tijd, maar zo'n guerillabeweging krijg je nooit weg, denk aan Vietnam.
Aan de andere kant wil Hezbollah ten koste van alles Israël vernietigen.
Wat ze misschien, met hulp van hun sterke buurbroers, wel gaat lukken.
Wat een onwaarschijnlijke ramp!
Vanavond is een documentaire op Nederland 1 die heet: Israël en de Arabische wereld, bedrieglijke vrede.
Die kunnen ze ook wel afgelasten.

Ik had al een keer geschreven over de familie Youcef, de ouders, broertjes, zusje van Kaouther, die van de IND terug moeten naar Algerije. Het argument dat ze zo goed ingeburgerd zijn vond de IND hun eigen verantwoordelijkheid, daar hadden ze zelf voor gekozen en dat was geen argument om hier een verblijfsvergunning te krijgen. Ze spreken Nederlands (Kaouther was 3 toen ze hier kwam!!) en willen absoluut niet terug naar het politieke klimaat van Algerije!
Ik post een stukje uit de Volkskrant van vanochtend.
Commentaar overbodig.
De Youcefs hebben een goede advocate, ik hoop dat ze dit stukje ook gelezen heeft.

Ik heb altijd mijn bedenkingen gehad bij het instituut deelraden.
We hadden er in Amsterdam eerst zestien, verscheidene zijn al samengevoegd, maar er zijn er nog teveel.
Niet dat het niet handig is dat veel diensten gedecentraliseerd zijn, maar moet je daarvoor ook burgemeestertjes, wethoudertjes, dure deelraadskantoren, verkiezingen hebben?
Het probleem is dat teveel krukken (baantjesjagers, omhooggevallen ambtenaren, ander ongeregeld) door de decentralisatie van de macht veel te veel te zeggen hebben.
En dat er te weinig bestuurlijke kwaliteit is in een stad als Amsterdam (of Rotterdam) om al die deelraadsbesturen fatsoenlijk te bezetten. Gevolg: rare ruzies, willekeur, bureaucratie ten top, amateurisme en nare politieke ambities op madurodamniveau. (Gonnie van Oudenallen is zo'n deelraadswanproduct, die doldwaze autolobbyiste c.q. oplichtster, die nu twee jaar wachtgeld krijgt voor niks kunnen).
In Bos en Lommer is het gevaarlijke gekruk van een deelraad weer duidelijk geworden.
zie onderstaand bericht.

Het is te hopen dat de commissie klaar is voor de "kinderen" wier erfdeel (gelden van vermoorde familieleden) door na-oorlogse joodse organisaties is gebruikt voor hun eigen organisaties te oud zijn om er nog enige genoegdoening van te krijgen.

De woordvoerder van het "betonschandaal" op het Bos en Lommerplein in Amsterdam is Kaj van der Linden. Ik hoorde hem op de radio allerlei wijsneuzigheden verkondigen over beton, gewapend beton, ijzeren staven in beton, scheurtjes in beton en onderzoek naar constructiefouten in beton. Hij legde het goed uit. Weet Kaj van der Linden ineens alles van beton?
Natuurlijk.
Hij was immers de woordvoerder van Rita Verdonk?

Tja, ik was natuurlijk heel boos toen de geweldige lyrische sopraan Deborah Voigt (VS) twee jaar geleden werd ontslagen door de Royal Opera House omdat ze te dik werd gevonden door de casting director. Die vond dat ze "er niet uitzag" in een zwarte cocktailjurk. Geen Ariadne auf Naxos voor Deborah. Een slankere collega moest het doen.
Maar ik ben erg blij met de afloop: na een maagverkleining is Voigt 61 kilo afgevallen. Ze heeft dat, laat ze weten, niet gedaan vanwege het zwarte jurkje, maar om gezondheidsredenen.
Ze is nu met rode loper teruggehaald naar Covent Garden, gaat in het seizoen 2007 - 2008 zeker schitteren in Ariadne auf Naxos ik weet zeker dat Deborah zich veel lekkerder voelt met al die kilo's minder.
En ik kan erover meepraten: ik haat de slankheidshype, vind het discriminerend en oneerlijk.
Maar ik ben ook een tegenstander van de ideologie Hoe dikker hoe mooier.
Als je last hebt van je overgewicht (JIJ, niet de anderen!), moet je iets doen.
En als diëten niet helpen, als ten einde raad de correcte uitdrukking is voor je gemoedstoestand, overweeg je een maagverkleining. En na goede research en lang nadenken, kan je dat eventueel doen.
En ook daar kan ik over meepraten, ik heb dat gedaan.
En geloof me, 23 kilo minder (in mijn geval) voelt tonnen lichter.
Laat staan de 61 kilo van Deborah Voigt.
Ze gaat er vast nog mooier van zingen.

bijdrage van Ellen

De zon schijnt deze maandag, Ca heeft afscheid genomen, Mu zal dat ook wel gaan doen, Blo is al weg, blijven Cornald Maas, Sylvia Witteman, Kees Beekman, Wim de Jong als ankers in mijn ochtendkrant, maar dit terzijde.
Gisteren mocht ik een openingspraatje houden bij een buitengewoon leuke tentoonstelling in het Rottrdams Historisch Museum (kende ik helemaal niet!).
Achter Gesloten Deuren, Van Keurslijf tot String heet de tentoonstelling en het is een spannende, prikkelende, geestige en inspirerende combinatie van sloten, sleutels en deuren van alle tijden en corsetten, bh's en andere lingerie van alle tijden. Van toentertijd tot en met vandaag de dag. Echt een aanrader voor iedereen die wil zien hoe wespentailles van toen werden ingeregen, Twiggy-sprietjes em Joan Collins er als etalagepoppen uitzagen, naar de lingerie van Marlies Dekkers. En talloze vondsten daar tussenin. Geweldig vormgegeven door Ton of Holland en ingericht door de mooie dames van het museum. Rotterdam en deze tentoonstelling zijn een omweg waard. Trouwens, de installatie van speelgoed ("Beschuit met spruitjes") uit de collectie is ook prachtig.

Ik post mijn praatje hierbij voor de bovenmatig geïnteresseerden (lees meer)

In de categorie Verbijsterende Berichten:



Wuppie-fabrikant Interall B.V. spant een kort geding aan tegen de Eindhovense entertainer Johan Vlemmix. De eigenaar van het merk wuppie eist dat Vlemmix onmiddellijk stopt met het ten gehore brengen van zijn wuppie-lied. De Interall Group heeft dat maandag meegedeeld.
Interall vindt dat de zanger met zijn liedje 'Allemaal wuppies' associaties met drankmisbruik en carnavalsstemming oproept, waarmee afbreuk wordt gedaan aan de reputatie van de wuppie.
Bovendien maakt de zanger met zijn liedje de wuppies belachelijk, stelt de wuppie-fabrikant. Vlemmix zingt onder meer de tekst: "Weet je wat ik zie als ik gedronken heb? Allemaal wuppies".
Interall heeft Vlemmix gevraagd te stoppen met het gebruik van het wuppie-merk, maar de zanger heeft daar geen gehoor aan gegeven. Niet iedereen kan echter zomaar met de pluizige wuppies aan de haal gaan, meent de fabrikant. "Met de wuppie kan niet worden gesold."
Vlemmix reageerde verbaasd op de gerechtelijke stappen van de wuppie-eigenaar. "De tekst is niet aanstootgevend. Ik zie de zaak met vertrouwen tegemoet. "Het kort geding dient vrijdag voor de rechtbank in Den Bosch.




Ook ik bereid me voor op een rechtszaak: mijn geweldige poes Rebbe (zaliger) heette Rabbijn Wuppiedorp, omdat hij a. op een wuppie leek toen hij klein was (elf jaar geleden) en b. orthodox joods was, een rabbijn/rebbe zelfs. Wij hebben in zijn naamgeving zowel de Wuppie als rabbijn Avram Soetendorp willen eren.
Dit wil ik erg graag voor de rechter beargumenteren.

Cees Chamuleau is één van die geweldige werkers aan de weg in Cambodja.
Ik heb al eens eerder over hem geschreven.
Hij schreef me:

Beste Hanneke, om jouw verhaal te onderstrepen, lees het laatste bericht op mijn weblog als je wilt:
http://www.20six.nl/ceeschamuleauincambodja

Surf svp even naar zijn site, hij zegt het beter dan ik het zou kunnen.

Ik ga niet vaak (te weinig) naar de bioscoop. Vanavond kwam het ervan. We gingen naar L'Ivresse du pouvoir.

Aanbeveling op de cinema.nl-site: Isabelle Huppert als onderzoeksrechter (bijnaam: de piranha) die het opneemt tegen corruptie op het allerhoogste niveau. Om kantelende machtsverhoudingen gaat het in dit stijlvolle drama van Nouvelle Vague-veteraan Claude Chabrol. Gebaseerd op het corruptieschandaal rond het Franse oliestaatsbedrijf Elf, dat tussen 1989 en 1993 miljarden francs uitgaf aan smeergelden, zwarte kassen en wapenhandel.
Ondanks de lovende woorden in sommige recensies geef ik hier mijn mening: een dodelijk saaie, slecht gespeelde, clichématig uitgewerkte film met als enige hoogtepunt Isabelle Huppert. Tot ze halverwege de film om onnaspeurlijke redenen een monsterlijke pruik op haar prachtige haar ging dragen, maar goed.
De slechteriken rookten zonder uitzondering dikke dampsigaren en de gesprekken tussen iedereen en allemaal bestonden uit niet-te-volgen uitleggen. En de Vlaming die het vertaald had moet een cabaretprogramma gaan schrijven.
Beoordeling: 1 ster voor de moeite en Isabelle Huppert.

Af en toe werk ik mee aan een programma voor de Wereldomroep, Hollands Diep geheten.
Ik mag daar dan een column doen en meepraten, twee uur lang, met altijd interessante gasten. Sommigen BN, anderen interessant.
Morgenochtend doe ik de volgende column.
Het zal tevens de laatste zijn, want het programma houdt op. Niet bijzonder genoeg, er wordt nooit op gereageerd en de medewerkers zoeken nieuwe uitdagingen. Kan en mag allemaal. Voor mij jammer, want het is daar erg gezellig op zaterdagochtend (heerlijke krouassantjes) en niemand die ik ken luistert er naar, ook geruststellen.
Ik post mijn column van zaterdag 8 juli, mijn zwanencolumn.

Wist u wat dat was, spookhulp?
Ik eigenlijk niet.
Tot ik een stukje las in de krant, eergisteren.
Spookhulp is een begrip in de ontwikkelingshulp. Het is ontwikkelingsgeld dat nooit komt bij de mensen voor wie het bedoeld is, namelijk de armen van deze wereld.
Ik schrok van de getallen die erbij genoemd werden. Maar ik ben een beetje huiverig om ze te noemen, want dit is een gevaarlijk onderwerp.
Voor je het weet word je in een kamp getrokken waar je van zijn lang-zal-ze-leven niet wilt worden aangetroffen.
Het kamp van de anti-ontwikkelingshulpers, van de “laat ze d’r eigen boontjes doppen”, van de “laten we meer geld in onze verzorgingshuizen stoppen in plaats van in die bodemloze put van de arme landen.” Enzovoorts enzoverder.
Dit is een gevaarlijk onderwerp, maar ik wil het er toch even over hebben.
Wat las ik? (lees meer)