Mijn vriendin Bobbie (van Bob's dagboek) mag op 26 november hulppiet zijn (haar bazinnetje is echt Piet) en heeft daartoe al een pak gekocht (Hema, € 1,99).

Licht in donkere tijden: ik kreeg weer een tip voor een fijne site: boze poezen.

Message from Alida:

En wie of wat is dan wel Hanneke Groenteman, die mag zeggen, dat Nova best mag blijven...

Ook weer waar!
HG

een tegengeluid voor Anil van Suzanne:

Dat vind ik altijd een beetje moeilijk hoor: 'Wie is X wel niet om te zeggen dat...'
Hoeveel keer moet je op televisie geweest zijn om iets mogen te beweren?
En bij iedereen met een stellige mening kun je je altijd afvragen wie die meneer of mevrouw wel niet is.
Ik ben zelf een enorme fan van Anil Ramdas en ik kan je vertellen dat zijn reportages uit India zinniger waren dan die van de meeste journalisten. Terwijl zijn collegae in meutes achter de nieuwste vliegenplaag aangingen wroette hij dieper en worstelde met zijn eigen positie als kijker, wat ik in het Blauwe licht ook enorm waardeerde.
Hoewel ik moet toegeven dat ik het Blauwe licht ook best wel eens hyperdiepzinnig gelul vond.
Maar nadenken kan-ie, mijn Anil!

In NRC/Handelsblad las ik een genadeloze column van Anil Ramdas over Nova. "Nova mag best verdwijnen" stond erboven. Het ging over een gesprek over Rita Verdonk en hij fileerde het gesprek van Jeroen Pauw en Clairy Polak genadeloos. Geen spaan bleef ervan heel.
Toen ik dat las dacht ik, los van de kwaliteit van het gesprek: wie is Anil Ramdas eigenlijk dat hij zich zo'n vlijmscherp oordeel in een belangrijke krant kan permitteren?
Hij presenteerde ooit samen met Stephan Sanders Het Blauwe Licht, een aardig programma over televisie (VPRO).
Het ging aan één ding mank: de pedanterie van de twee presentatoren, waardoor het een programma-ver-van-de-kijkers bleef.
Hij was correspondent in India voor de NRC, kan ik niet over oordelen omdat ik die stukken niet vaak las.
En: hij was de afgelopen twee jaar directeur van politiek en cultureel centrum De Balie in Amsterdam, dat hij door persoonlijk niet-functioneren wist te reduceren tot een nauwelijks florerend, onbelangrijk instituut, dat aan armoede (subsidie kwijt) en mismanagement ten onder dreigde te gaan. Grote woorden toen hij aantrad, weg met politiek-correct gelul, hij wou de woorden integratie, achterstelling, discriminatie niet meer horen, die "bovendiscussie hebben we nu wel gehad."
Het was iedereen om hem heen een raadsel waarom hij niet al na een half jaar werd weggestuurd (naar het dichtstbijzijnde café bijvoorbeeld). Maar ja, the old boys' netwerk floreerde ook in de Balie. Nu is hij ontslagen (of hoe ze dat ook noemen) en heeft Felix Rottenberg, de oprichter en oud-directeur, zich er weer over ontfermd.
Ik bedoel maar: wie is Anil Ramdas om te zeggen dat Nova best mag verdwijnen???

veel reacties op het mogelijke verdwijnen van De Avonden en het "opschudden" van de zender 747AM, richting lichte muziek.
Deze, van Annechien Braak, vond ik heel mooi:
Dag Hanneke,
Nog niet eens bekomen van schrik over de toekomst van de NPS (mijn oude
werkgever) komt daar nu alweer de volgende schok. Waarom moet alles toch voor
jong en urban worden terwijl de kijkende en luisterende doelgroep die tijd
heeft en iets mindeer computert nou net niet jong en urban is.
Dus ook 747 opheffen.........
Mijn vader van 77 is vorig jaar half verlamd geraakt en opgenomen in een
verpleeghuis. Lezen kost hem te vaak te veel energie, tv kijken is vooral
zappen tussen de ellende door naar een paar juweeltjes, maar het liefst ligt
hij vanaf een uur of 7 's avonds naar 747 te luisteren.
Ik herinner mij nog mijn oude tante die op sterven lag Ze was 84, blind, en
ook totaal immobiel en ze lag ook in een verpleeghuis. We hadden 's avonds
afscheid van haar genomen, maar ze werd de volgende ochtend toch weer wakker
Haar eerste vraag was, welke dag is het vandaag. vrijdag zei ik.
Ha fijn VPRO dag, daar heb ik zin in.
Voor haar en voor zo veel mensen is de radio zo\'n feest. OP de tv is zo
vaak nergens tijd voor en wordt alles overgeproduceerd en getimed. Bij de
radio kom je verder en dieper.
Ja ik doe graag mee met een actie!

Dag MUS

Dik rondbuikig bruin
vliegbeestje
Lieve kraaloogjes
guitig kijkend
verdwaald een raampje
ingeduikeld
Paniekerig een steentje
aangetikt
Frrrrrttt, gaan de steentjes
Frrrrrttt, de vleugeltjes
KNAL !!
Levenloos pluizebolletje
ineens
Opgeofferd voor
commercie
en TV belangen
Dag musje,
had je alle
steentjes maar omgegooid!!
het zou de hufters
leren!

Astrid

De paniek sloeg me om het hart toen ik vandaag (woensdag 16.11) het volgende mailtje binnen kreeg:

de kans is groot dat De Avonden per 1 september 2006 van de zender verdwijnt. Een plan met die strekking wordt volgende week donderdag door de Raad van bestuur van de publieke omroep besproken. In dat plan staat dan ook dat lichte muziek een prominente rol gaat spelen op 747. Dit land laat zich zo langzamerhand nog maar lastig beschrijven, vr.gr. Wim Brands.

Het zal toch niet waar zijn? 747 AM, vroeger Radio 5, de enige plek waar je als toegewijd radioluisteraar nog terecht kan voor documentaires, kunst- en cultuurprogramma's, De Avonden, Radio Bergeyk, teveel om op te noemen!
Ik wist wel dat ze in Hilversum totaal verstoken zijn van verstand van en gevoel voor kwaliteit, maar dat deze mooie zender op de middengolf eigenlijk een sterfhuisconstructie was, heb ik nooit willen geloven. Zó cynisch kan en wil ik niet zijn. Natuurlijk, op die middengolf, zeker 's avonds, met programma's voor geïnteresseerden, scoor je geen hoge luistercijfers. Maar wat zou dat?
Nou, dat zal wel: waarschijnlijk hebben ze allang zitten rekenen: weinig luisteraars, dus relatief dure programma's, weg ermee!!! Die rekensommen worden overal in onze samenleving gemaakt tegenwoordig, en dat leidt tot gevaarlijke intellectuele verarming. GEVAARLIJK dus.
Ik luister veel naar 747AM, met name naar de Avonden (al is het meestal online, maar toch!) en ik voel een niet te onderdrukken drang om iets tegen/aan deze dreiging te doen!
Als ik iets weet, meld ik het.
Ik hoop dat onze loglezers ook slimme geïnteresseerde radioluisteraars zijn.

H.

ps: lees ook het weblog van Adriaan Jaeggi hierover.

Laatst liep ik te wandelen met mijn kleinkinderen in Almere, toen we op het fietspad bijna werden omgereden door een gigantisch glimmend motorisch monster op vier dikke wielen en met een hoog stuur. Een soort dubbele crossfiets en dan vierkant. Het viel allemaal wel mee, maar in onze beleving, daar op dat doodstille fietspad langs het water, leek het een soort alien of outer space. In feite was de bestuurder een dun bleek jongetje van 10, met een dreumes achterop, die dit ding, een "kwat" (quad) net voor zijn tiende verjaardag had gekregen!
Hoe moet dat verder?
Een Hummer op zijn achttiende?

Ik ween om musjes die worden doodgeschoten
Door dominosteentjes leggende idioten


foto: h. groenteman, schiermonnikoog

Bij de research voor een boek kwam ik dit weetje tegen.
Het doet er niks toe, maar wisten jullie dit?

Waar komt nou eigenlijk de attractie 'Kop van Jut' vandaan? In 1875 bekend Hendrik Jacobus Jut dat hij de dader was van een in december 1872 gepleegde roofmoord op een dame en haar dienstmeid. De kranten presenteerden Hendrik Jut als een koelboedige, vakkundige moordenaar en als de grootste boef van de eeuw. Een kermisman kwam op het idee om een slagmachine te ontwerpen en deze te vernoemen naar Hendrik Jut en noemde zijn attractie dan ook de 'Kop van Jut. Het publiek kon op die manier zijn afschuw over de dader kwijt. Hendrik Jacobus Jut werd veroordeeld tot levenslang en overgebracht naar de gevangenis in Leeuwarden. Het verhaal gaat dat hij vaak met zijn hoofd tegen de muur van zijn cel beukte. Hij stierf in 1878, twee jaar na zijn gevangenneming.

Beste bewonderaars van professor Van Dantzig (wie het nog niet was kan het alsnog worden):
Peter Fleur mailt me net dat de VPRO-radio, de Avonden, op dit moment, en dat is maandagavond 14 november vanaf 22.00 uur, deel 1 wordt herhaald van een marathoninterview met Andries van Dantzig. Arend-Jan Heerma van Voss heeft dat ooit gehouden en ik weet zeker dat er veel verhelderende uitspraken van hem in zitten. Het duurt in totaal drie uur, waarschijnlijk wordt het in drieën uitgezonden, alles is ook te beluisteren op Internet (www.omroep.nl/vpro en dan verder zoeken bij de marathoninterviews).
Bedankt Peter Fleur!

Wat is het jammer dat Gretta Duisenberg meer gevoel dan verstand heeft. Véél meer.
Zeggen dat "joden Amsterdam-Zuid hebben overgenomen" is wel zó oerstom en bot, dat ze de zaak waarvoor ze met zoveel hartstocht strijdt heel veel kwaad doet.
Ik vind die strijd voor de Palestijnse zaak dapper, ik begrijp precies wat ze doet en waarom. En juist voor die arme Palestijnen vind ik het zo stom wat ze uitkraamt.

even twee lekkere niks-aan-de-hand-foto's van Astrid...



nou ja, niks aan de hand, ga d'r maar aan staan!

Laatste aflevering van De meiden van Halal, de drie gehoofddoekte Marokkaanse moslimazusjes Alariachi verkennen de wereld. Dit was tevens de beste. Met een spetterende finale.
Nadat één voor de grap het journaal had gepresenteerd (zou nog niet met hoofddoek kunnen, aldus Hans Laroes), een ander model had gelopen met hoofddoek en de derde les had gegeven op een middelbare school over de Islam, gingen ze met de trein naar huis.
Eerste klas.
Een blonde vrouw roept Jullie hebben luizen, jullie hebben luizen onder die doek, doe die doek af, jullie horen niet in de eerste klas, zoiets.
Een van de drie roept iets terug over klasse en eerste klas en misschien heeft u wel luizen onder uw pruik. Het blijft even bij pittige woorden.
Dan komt dat mens op ze af en wil de hoofddoek van Esma aftrekken.
Het handgemeen dat volgt zien we niet omdat de camera omvalt en niet meer kan draaien.
Esma zegt achteraf dat ze het jammer vindt dat ze op die vrouw is ingegaan. "Maar wie aan mijn hoofddoek komt en die af wil trekken, komt aan mijn trots," zegt ze.
Ik schaam me, kijkend, plaatsvervangend voor de intimiderende grofheid en brutaliteit van dat blonde mens.
Jammer dat ze onherkenbaar was gemaakt (zal wel van haar gemoeten hebben).
Waarom mochten we niet zien wie ze was, zij vond vast niet dat ze iets deed om zich voor te schamen.

Wie kijkt wel eens naar Idols?
Ik nooit, maar bij Paul de Leeuw zag ik de herhaling van een fragment.
Meisje-met-mooie-stem staat in een te strak rood truitje voor de jury.
Je zingt mooi, zegt jurylid Henk-Jan Smits (Vet haar met zonnebril daarin!), maar je hebt je voorkomen niet mee. Hij bedoelt: Je bent te dik.
Hij zegt ook: Als je er zo uitziet als jij moet je véél beter zijn dan anderen. En dat ben je niet. Je bent gewoon goed en dat is in jouw geval niet goed genoeg. Je mag niet door.
Huuuuh?
Tegen al mijn zere dikke benen, natuurlijk.
Als je dik bent moet je meer kwaliteiten hebben, oftewel: als je slank bent heb je sowieso al bonuspunten in het leven verdiend. Vind je het gek, al die anorexiaatjes?
Hij zegt eigenlijk precies zoals het is en wat ik al jaren weet, maar als je het zo bot langs hoort komen, schrik je toch.
Gelukkig zit Paul de Leeuw op dat punt precies zo in elkaar als ik (en als DJ Giel Beelen die Paul erop attendeerde).
Het meisje was uitgenodigd in zijn show, flatteuzer aangekleed en mocht in Mooi, Weer de Leeuw de sterren van de hemel zingen. Een liedje ("afdankertje" volgend PdL) van Xander de Buisonjé. Laura heette het.
Ze deed dat zo goed, dat Xander haar aanbood om met orkest te komen optreden in de Heineken Music Hall op 3 december.
Gerechtigheid.

Een paar dagen geleden schreef ik al over de dood van professor Andries van Dantzig, psychiater.
Mijn relatie met hem was professioneel (ik heb hem meerdere malen mogen interviewen), ik was erg onder de indruk van hem, altijd weer.
Ik was daar niet de enige in: gisteren was de afscheidsbijeenkomst waar vele honderden mensen waren. Bijzonder voor iemand van 84.
Het afscheid was helemaal in zijn geest: warm, behartenswaardig, ontroerend.
We zullen hem, als samenleving, node missen. Zelfs als we hem niet gekend hebben.
Zijn strijd voor zorg voor het mishandelde kind, de verwaarloosde mens, de noodzaak van meevoelendheid en warmte in de samenleving.
Hij heeft veel geschreven (boeken, artikelen), hij is heel veel geïnterviewd (denk aan het prachtige interview dat Wim Kayzer ooit met hem had), er zijn heel veel parels uit zijn geest gekomen en die wilde hij dolgraag delen met iedereen. Dat was zijn missie en gelukkig was hij ijdel genoeg om zich graag te manifesteren in de openbaarheid.
Ik zag een paar citaten van hem, die ik hieronder zet.

Citaten van Andries van Dantzig

- Je keuzes zijn de uiting, de verwezenlijking van wie je daarvoor was. Als je anders had gekozen, was je iemand anders geweest.

- In een democratie is het noodzakelijk om grenzen te stellen en maatregelen te nemen wanneer die grenzen overschreden worden, maar veroordelen moet je niemand. Op het moment dat je veroordeelt, geef je het begrijpen op. Xerxes geselde de zee omdat die stormde. Tegenwoordig bestuderen we een stormende zee, gaan we op zoek naar de oorzaken.

- Als mensen geen geweten hebben opgebouwd, dan zijn ze of anders behandeld, of niet goed dresseerbaar ter wereld gekomen.

- Het leren van empathie is belangrijker dan het leren van de zijrivieren van de Rijn.

In interview "10 geboden", "Trouw", 29 augustus 1998:

- Je moet bij een geloof de waarheidsvraag niet stellen, dan kun je er beter mee leven.

- Ik ben er in principe voor dat alles mag waaronder niemand lijdt. Dat betekent dat we moeten nadenken over wat mag en wat niet mag.

- Natuurlijk heeft de mensheid die een God aanstelt om over haar te waken reden om er de pest over in te hebben dat Hij het zo slecht doet dat ze voortdurend door de vreselijkste rampen wordt getroffen.

- God is een God van liefde, maar wat de mensen ervan gemaakt hebben is een strenge God van wraak, met een groot gebrek aan liefde. Zo zou ik mijn kinderen niet graag behandelen. Eeuwige straffen! Welke ouder bedenkt dat nou?

- Het is een eeuwenoude vraag: is iemand goed die zijn slechte aandriften overwint of is iemand goed die geen slechte aandriften heeft?

Ellen Frima mailt me:

Ik sluit me bij jouw woorden aan, Hanneke.
Maar ook erger ik mij aan de media die hem continu weer aan ons presenteren.
Gratis reclame voor zijn boek, gratis zendtijd om zichzelf goed te verkopen aan de kiezer. De man heeft zo`n enorm ego en geniet zo van zijn eigen optreden.
Doet hij mee met de komende gemeenteraadsverkiezingen??
Wel, hij heeft zichzelf op een handige manier in de schijnwerpers gezet. Slim om met een boek vol pittige anekdotes en vuilspuiterij te komen op dit tijdstip. Dat vreten de mensen graag.

Ik ben het hiermee eens en trek het mezelf aan: even geen kapitein Rob meer (tenzij....)
h.

Nog even over Rob Oudkerk.
Bij Uitzending Gemist heb ik Barend & Van Dorp van donderdagavond nog even gezien.
gesprek met Rob Oudkerk.
Mijn hekel aan hem wordt steeds groter.
Met een enorm aplomb haalt hij vals uit naar allerlei collega’s en betrokkenen.
Ruud Koole, Ad Melkert, Heleen van Royen, Folkert Jensma, niemand deugt. Behalve Rob Oudkerk.
Hij liegt over de prostituees op de Theemsweg (er zouden geen heroïneverslaafden werken daar, haha!).
In het boek onthult hij ook dat Ad Melkert het met hem op een akkoordje wilde gooien over de parlementaire enquête over de Bijlmerramp. Commissielid Oudkerk weet daardoor dat de enquêtecommissie voor de “kat z’n kut” heeft gewerkt, omdat er geen politieke consequenties uit zullen voortvloeien. De coalitie moet overleven.
Oudkerk hangt deze konkelpartij niet onmiddellijk aan de grote klok, maar blijft ermee rondlopen en... blijft in de Kamer zitten. Hij haalt ook nog uit naar de VVD-ers: die wisten welke vragen gesteld zouden gaan worden, door partijgenoot en commissielid Van den Doel. Jorritsma, Augustijn, allemaal zaten ze in dat complot.
Dat lezen we NU, mosterd na de vieze maaltijd. Wat hebben we daar nou aan?
Machinaties, manipulaties, kapitein Rob doet er niet meer aan mee. Weg met de parlementaire politiek.
Hij gaat het systeem onderuit halen via Internet. Revolutie. Buitenparlementaire actie!
Dat hoor ik allemaal van deze ambitieuze, ooit zo partijgetrouwe sociaal-democraat.
Hij heeft dit allemaal bedacht NADAT hij zelf onderuitgehaald is.
In interviews (ook bij NOVA) gebruikt hij om de haverklap het woord kut.
Ik heb maar één woord voor hem.
Lul!

ps:
er komen veel reacties bij me binnen over Oudkerk.
Ik post er drie.
Als er verdedigingsmeningen komen, post ik ze ook.

Odette schrijft:
Mijn verloskundige zei destijds dat endorfine een soort zelfgemaakte pijnstiller is waardoor je je niet helemaal realiseert dat je een kind op de wereld aan het zetten bent. Letterlijk zei ze: "Je wordt een beetje stoned en dat is nog best handig tijdens zo\'n onderneming." Ik hoop niet dat Rob Oudkerk probeert te zeggen dat de halve Tweede Kamer zo stoned als een garnaal beslist over ons wel & wee. Dat zou, qua liberaal softdrugsbeleid toch behoorlijk doorslaan zijn.

Beste Hanneke,
Ik deel je verontwaardiging over de heer Oudkerk. Op mijn werk (de medische dienst in een gevangenis) noemen ze zo'n heerschap een As tweetje- een wandelende persoonlijkheidsstoornis. Rob Oudkerk is blijkbaar niet in staat om gewoon te zeggen dat hij iets verachtelijks heeft gedaan dat niet bij zijn functie hoorde (zo'n actie hoort bij geen enkele man, in wat voor functie dan ook).
Ik heb trouwens liever dat hij weer de politiek in gaat dan dat hij verder praktiseert als huisarts.
Een huisarts die bij het zien van een uitgemergelde, doodzieke tandenloze heroinehoer denkt: ha, lekker in plaats van: die heeft een warm kopje soep nodig, is in mijn ogen zijn beroep niet waard.
Lieve groet, Esther

En Rob schrijft:
Log over Oudkerk slaat spijker op de kop!
Soms denk ik dat ik gek ben.
Zal wel een stofje zijn.
Groet Rob

Het moet niet gekker worden met Rob Oudkerk.
Nu zou hij weer lijden aan een stofje dat in de hersens wordt aangemaakt als je lang in de politiek zit!
Megalomanie en tunnelvisie, dat zijn de stofjes die ronddwarrelen in de politiek.
Wat is toch het geheim van het succes van Oudkerk?
Hij zou een goed politicus zijn. Maar waar blijkt dat eigenlijk uit? Niet uit zijn optreden naar buiten, misschien heeft hij binnenshuis grootse daden verricht, dat weet ik niet.
Hij heeft een grote muil en kleunt keer op keer naast de pot, als ik zo een paar uitdrukkingen mag samenvatten.
Hij heeft het nooit met een heroïnehoer gedaan ("Gebruikt u heroïne? Ja? Dan kijk even verder..."), meldde hij op de persconferentie waar hij zijn boek "Geen weg terug" presenteerde. "Het is een kutboek," zei hij, "maar het is wel mijn kutboek!" Ook al zo'n loze, stoere kreet. Hij bood het boek aan aan zijn vrouw Marieke (psychiater), de gotspe-à-deux houdt nooit op.
Hij deed zijn dokterspet even op en zei gewichtig dat je in de politiek een stofje ("dat heet endorfine") aanmaakt waardoor je de werkelijkheid niet scherp meer ziet. Dat stofje maakt volgens mij een bord-voor-je-kop aan en een vorm-van-onbeschaamdheid.
Neemt niet weg dat hij dat stofje wel weer wil aanmaken, niet in de stads-, maar in de landelijke politiek!
Hij wil wel weer naar de Kamer.
Wouter Bos wil wel met hem praten over een adviseursschap voor de Partij van de Arbeid.
Dan heet hij consultant. Dat betaalt ook beter dan politicus, trouwens.
Nou ja, als Oudkerk nou een beetje kloten zou geven aan Wouter Bos, kunnen we spreken van een goede deal.

message: Hoi Hanneke,
ik heb die robots gisteren ook gezien.
Blijkbaar wennen mensen hieraan, want waar blijft de massale verontwaardiging over de uitkomst van dit debat. Een kamermeerderheid is het met Verdonk eens, dat de slachtoffers van de brand zo snel mogelijk het land uit moeten.
Ik ben er de hele dag al mee bezig en struin kranten etc. af, we vinden het blijkbaar allemaal goed.
Je zou toch met z'n allen in opstand moeten komen, je ging al te ver, Verdonk, maar dit slaat alles!
Walging is alles wat rest.
Anna

een dagboek van mijn vriendin Bobby (een foxje) en haar moeder Karin van Elderen!!!

..en Claudy Jongstra, de textiele kunstenares die vilt maakt van de wol van haar eigen schapenkudde in Friesland, is ook heel fantastisch!

ik ga mooie verhalen over werksters sparen.
wie heeft er nog één?

Nog even over Paul de Leeuw.
Nee, over zijn Parenavond van vanavond.
Nee, over Nel.
Even opnieuw beginnen.
Jan Smit (v/h Jantje Smit) was vanavond Pauls medepresentator.
Dat betekende dat de uitzending een hoog Volendamgehalte had.
Groter plezier kan je mij niet doen.
Ik heb een grote warme plek voor Volendam in mijn hart, en die dateert al van heel lang, zeker veertig jaar. Het is een bijzonder dorp en dat is het.



Twintig jaar geleden viel mij het geluk ten deel dat Nel op mijn pad kwam.
Nel is werkster.
Niet zomaar een werkster, een Volendamse werkster. Een VAKVROUW.
Ze neemt haar werk bloedserieus, en ze likt mijn huis van boven tot onder elke week brandschoon.
Ze doet dat ook bij 3 vriendinnen en een vriend van mij.
En voor ons allemaal is zij de basis van ons bestaan.
Als ze bij mij is geweest ben ik de hele dag in een zacht zingend humeur, omdat ik me zo verwend voel als ik thuiskom in dat heerlijke schone huis.
Nel zat niet in de uitzending met Jan Smit.
Ze gaat altijd vroeg naar bed, omdat ze om 5 uur 's ochtends opstaat.
Voor ze aan het werk gaat in Amsterdam (uur reizen) maakt ze brood klaar voor man en zoon, maakt het huis nog meer aan kant dan het de vorige avond al was en gaat dan op de bus. En thuis gaat ze, voor het eten, nog even het hele huis door. Of lapt de ramen. Of maakt schoon bij haar moeder. Of sopt de zolder uit. Altijd wel iets te doen.
Televisie kijken doet ze niet of nauwelijk, ze vindt televisie allemaal flauwekul, behalve dat ze Paul wel een leuke gek vindt. Verder is er nooit iets op, vindt ze.
Leve Nel!

Vandaag kreeg ik (door haar eigen toedoen) een leuke weblog onder ogen: heksenteksten.
Marlies Klooster observeert dingen die me aanspreken. Vandaar dit postje.

Deze foto (Fidel Castro en Maradonna) stond in de Volkskrant, in de heerlijke rubriek De Aarsman Collectie, observaties n.a.v. foto's door de fotograaf Hans Aarsman.
Het stuk ging, naar aanleiding van de achtergrond, over de dode schildergoeroe Bob Ross, maar ik krijg het niet leesbaar gekopieerd.
Maar de foto is op zich al mooi genoeg.

Groot artikel in de Volkskrant vanochtend over Connie van Breukhoven en haar nieuwste zelf gehypte hype: de anti-verouderingsdrank. Er klopt niet veel van, maar de firma kan de aanvragen niet aan. Duizenden Chinezen (hele jonge waarschijnlijk) zijn momenteel flesjes aan het vullen met een middeltje waardoor de veroudering zou worden tegengegaan. En, by the way, waardoor je kanker kon voorkomen, o nee, dat is niet waar, dat heeft ze nooit gezegd, waardoor je de chemokuren beter kan doorstaan. Enfin, totale begripsverwarring en leugentjes om Vanessa's bestwil, en alle gekrakeel leidde in elk geval tot een verkoophype.
Voor het artikel in de Volkskrant kon geen nieuwe foto gemaakt worden, want, zei Connie, dan moest ze twee uur uittrekken om zich op te maken en daar had ze geen tijd voor. Bovendien zochten ze dan altijd die ene foto uit waarop ze niet iets in haar mond stak. Dus dan maar liever een foto die ze zelf in stock had. "Die zijn altijd mooier."
Oordeel zelf.

Hero mailt me:
Ik lees altijd met genoegen je column, maar de laatste dagen lijkt het alsof je alleen nog maar kritiek op bepaalde bewindslieden kunt leveren, en dat allemaal omdat jij het niet met hun beleid eens bent. Ik vind dit allemaal wel erg kort door de bocht gezien. Want wat levert je kritiek op hen uberhaupt op? Ik hoop dat je weer tot bezinning komt en gaat richten op de realiteit. Alle goeds, Hero

Antwoord:
Beste Hero,
Het is waar, ik raak helemaal geobsedeerd door de schaamteloosheid en de hardheid van deze twee bewindslieden. Ik ben het niet met hun beleid eens en ook niet met de zielloze manier waarop ze dat beleid verdedigen. Ik vind ze griezelig. En uit die angst en boosheid reageer ik.
Wat mijn kritiek oplevert vraag ik me helemaal niet af.
Dit blog is mijn persoonlijke uitlaatklep, ik doe het helemaal niet om iets te bereiken.
Ik vind dat ik allang tot bezinning gekomen ben, ik vind dat ik gelijk heb en ik vind dat ik me richt op de realiteit.
Ik hoop dat mijn boosheid snel mag zakken en dat we snel weer door MENSEN geregeerd worden, ook als die moeilijke boodschappen moeten brengen.

Hanneke

PS: ik schrijf dit terwijl ik naar één van de lichtpunten in mijn bestaan (als televisiekijker en als mens) zit te kijken: Paul de Leeuw!
Vlak na Nova, top-programmering.

hebben jullie ooit twee bewindslieden voor je ogen zien transformeren tot supersonische robots, met volle batterijen?
Het is ongelooflijk om de ministers Donner en Verdonk te zien opereren in het debat over de overlevenden van de cellenbrand.
De adem stokt me in de keel van dit afgrondelijke schouwspel.
De uitzettingen gaan gewoon door!

Geen mooiere situatie om te denken aan de net overleden psychiater prof. dr. Andries van Dantzig (84), dan bij de opera Tamerlano (G.F. Händel, door de Nederlandse Opera, regie Pierre Audi).
Hemelse muziek, hemels gezongen en georkestreerd, schitterend geregisseerd. Meer dan drie uur genot.
En verdriet.
Op deze klanken dacht ik aan professor Van Dantzig.
Eén van de meest innemende, aantrekkelijke, charismatische mannen die ik gekend heb.
Hij was een onvermoeibaar pleitbezorger voor de geestelijke gezondheidszorg, vond het onbegrijpelijk dat psychisch lijden niet net zo hoog op de maatschappelijke en politieke agenda stond als lichamelijk lijden.
Hij heeft prachtige dingen gezegd over rouwverwerking, depressies, en heeft de laatste jaren gestreden voor aandacht van o.a. de politiek voor het feit dat elk jaar 50 tot 80 kinderen sterven door mishandeling binnen het gezin en vele honderden zwaar letsel oplopen.
Enfin, Tamerlano zong door en ik dacht aan Dries van Dantzig.
Hij was niet bang voor de dood, zei hij, als je bang bent voor de dood was je je hele leven al angstig.

De hoofdredacteur van het Russische dagblad Izvestija is ontslagen.
Het was een goede hoofdredacteur van een onafhankelijke, kritische krant die veel aan onderzoeksjournalistiek deed.
Intellectuelen in Rusland lezen de krant graag, ook al omdat op de opiniepagina's het Kremlin vaak fel bekritiseerd wordt.
Maar de krant is overgenomen door het aan het Kremlin gebonden energiebedrijf Gazprom en die heeft er een populistische (Telegraafachtige) hoofdredacteur op gezet.
De aandeelhouders willen een populairdere, commerciëlere krant.
En het Kremlin wil voor de verkiezingen in 2008 af van de kritische geluiden op het beleid.
Ik bedoel maar: de oude sovjettijden komen sluipenderwijs terug.
En wij maar knipmessen naar Poetin.

Het kan verfrissend zijn als een geëxpatrieerde landgenoot af en toe terug is in dit gekkenhuis en de boel met gepaste verbazing aanziet.
Rob Korfage, die ik overigens alleen maar ken van mails/reacties op mijn weblog, woont in Kazakhstan. Wat hij daar doet weet ik eigenlijk niet, maar hij schrijft me af en toe zulke interessante brieven, dat ik er vandaag twee, met zijn toestemming, post.

Mail 1, dinsdag 8 november 2005

Lieve Hanneke,
Je was, lees ik, de wanhoop nabij. En je bent niet de enige, geloof ik.
Tijdens mijn drie weken Nederland heb ik de hele, bij tijd en wijle erg
potsierlijke politieke kermiskraam voorbij zien komen. De kilte, de
leegte, en de bizarre holle frasen...verschrikkelijk! Vooral dat
laatste ging mij erg irriteren, omdat ik steeds minder interviewers zie
die daar doorheen prikken, of willen prikken.
De dag na de Schiphol-ramp vloog ik terug naar Kazakhstan, en had dus
nog even tijd om verbijstered te zijn. Wist iemand dat er ZOVEEL mensen
VASTZATEN, dat er een dergelijk groot cellencomplex bestond op Schiphol?
De vogelpest, de aardbeving in Pakistan, en Frankrijk in vlammen. Geen
wonder dat mijn vader van 85 aarzelend zegt dat het wel eens het einde
van de wereld kan zijn. Geen wonder dat een vriendin in Nederland, als
jij de wanhoop nabij, vraagt of het misschien bij mij nog wel rustig is.
Het enige antwoord van de 'autoriteiten' is veel gepraat, en waar nodig
zeer stoere, Bush-achtige taal, in zo kort mogelijke zinnen. Soundbites
mogen niet te lang zijn, en moeten worden uitgesproken met een
krachtige oogoplsag, en een strakke mond.
Ik heb altijd gezegd, dat ik, zolang ik niet in Nederland woon, niet
zal stemmen, omdat ik niet mee kan beslissen voor een land waarin ik niet woon.
Daar stap ik nu vanaf. Ik sta ingeschreven alhier, en zal stemmen.
Je kan niet anders dan, temidden van al deze akeligheid, je zegeningen
eens tellen, en oog houden voor de details, die soms verzachten of
hoopgeven.
Vanaf de aanplakborden langs de wegen in Almaty knikt de President van
de Republiek mij bemoedigend toe. Binnenkort komen ook hier
verkiezingen. Onze Leider, staat er onder. "Het is een aardige,
energieke man," zei mijn Kazakse vriendin onlangs, "en hij heeft het beste met ons voor."
We wachten het af. Voorlopig is het hier nog rustig.
Veel liefs, en sterkte,
Rob

Mail 2, dinsdag 8 november 2005

Ik zat vanavond in de kroeg hier in KZ (een ruim begrip, maar ik moet het ermee doen) nog even na te denken over wat jij schreef en wat ik schreef.
Ik krabbelde op mijn blok: "Ik heb geleerd in de afgelopen tig jaar dat het soms de afstandelijkheid is, die de wortel is van alle kwaad in de wereld.
Wie zijn gevoel uitschakelt en teksten uit Heilige Boeken als de enige waarheid ziet, kan tot het punt komen dat hij/zij zichzelf opblaast temidden van nietsvermoedende marktbezoekers."

Ik ga denken dat het inderdaad schort aan echte betrokkenheid.
Dat aloude, zo verkwanselde idee van socialisme.
De achterwijken in Frankrijk geven dat aan. Het welvarende westen ervaart weer eens dat welvaart nog steeds geldt voor een kleine groep, zoals dat is in China en hier in Kazakhstan.
En, ondanks alles, ook in Nederland, waar welvaart voor veel mensen ook erg betrekkelijk is.
Dat we regeringen kiezen die kapitalistisch denken is erg wrang, maar te danken, nu vooral, aan angst die is opgeroepen sinds 9/11.
Veel mensen willen sterkpraters.
Ik dacht ook, vanavond in die kleine neonverlichte kroeg: we hebben de Dorknopers van Nederland het pluche gegeven, maar hun ambtelijke en aandoenlijke taal past niet meer in onze wereld.
We willen een hart, in gedachten, in gevoel en in taal. Dat alleen kan het tij keren.

O , wat heb ik me woest gemaakt vandaag op die rouwdienst door Donner en Verdonk!
In beeld, behalve rouwenden, enorm veel hotemetogen met gouden tressen en pakken en plechtige hoofden..
Zorgvuldig gestileerd ritueel met palen en linten en namen.
Donner en Verdonk hadden hun hypocrietste stemmen opgezet om verdriet te suggereren.
"Onderzoek, tot op de bodem uitzoeken" was de mantra, waar de nabestaanden en overlevenden het mee moeten doen.
Maar de overlevenden van de ramp zitten onder miserabele omstandigheden in containercellen op een bajesboot in Rotterdam, krijgen geen schone kleren, geen begeleiding, geen hulp, voelen zich belazerd, zijn ook belazerd. Lees en beluister de verslagen hierover.
Ze mochten de cellen niet uit voor de herdenkingsdienst, dat werd niet gepast geacht (??????).

Donderen jullie toch op met zijn allen.
Ik ben niet maar één minuutje stil geweest vandaag, ik ben met stomheid geslagen.

soms komt troost als je het heel hard nodig hebt.

Ik had net dat zinloze stukje-op-niks-af getikt en het Wanhoop genoemd, toen ik in mijn mailbox het volgende mailtje vond.

Beste Hanneke,
Waarschijnlijk ken je deze site allang, maar zo niet, dan wil ik je hem niet onthouden. Iedere kattenliefhebber wordt er diepgelukkig van:
Let vooral op de geweldige knop 'show me another cat in a sink'.



Nee Janna, deze site kende ik niet!
Inderdaad Janna, hier word ik diepgelukkig van!
Ik hoop alle kattenliefhebbers die dit lezen.

Ik had een foto van een oude poes in een gootsteen, maar die kan ik nergens vinden!
En de poes is nu dood, dus ik kan hem niet overmaken.

Wat moeten we in godsnaam doen om de wereld te redden?
Wat kunnen wij, hier, doen?
Frankrijk wordt in brand gestoken, een boze onderklasse die te lang als een "zak stront" is behandeld neemt wraak. Affikken de hele boel, dat lijkt hun enige expressiemogelijkheid nog te zijn.
Dichterbij: arme sloebers die uit Nederland gezet dreigen te worden en tot die tijd in armoedige cellen waren opgesloten, worden in brand gestoken, de brand is waarschijnlijk door één van hen gesticht.
Alleen de regeringen houden hun harde hoofden koud en koel.
In Frankrijk calculeren ze net zolang voor hun eigen verkiezingskansen tot het vuur overal woedt.
In Nederland hebben we een niet-betrokken, niet-medemenselijk, niet-charismatisch stuntelkabinet, met op justitie de starre Donner en de keiharde Verdonk. Volkomen niet-op-deze-tijd-toegesneden figuren.
Ook zij zijn niet van zins met wijsheid en souplesse te geven en te nemen.
Vanavond zag ik tot mijn verbazing mgr. Simonis zijn grote bezorgdheid over het gebrek aan medemenselijkheid van dit kabinet uitspreken. In Nova. Zijn eigen CDA kreeg tussen de regels door billenkoek.
Hij pleitte met klem voor een generaal pardon voor de asielzoekers die in de wandeling de "26.000" zijn gaan heten. Hij verzette zich tegen de typering "gelukszoekers" voor mensen die hierheen zijn gekomen om, met en voor hun kinderen een beter bestaan te zoeken.
Enfin, als zelfs kerkvaders zich zorgen maken over deze regering, wie zijn wij dan om dat niet te doen.
Ik had ook het gevoel dat Simonis wou dat we met zijn allen iets déden. Voor Volendam waren stille tochten, zei hij, waarom nu dan niet?
Moeten we de straat op?
Stil zijn?
Of staken.
Ik zou het niet weten.
Ik weet niet beter dan héél goed na te denken over de afgelopen jaren als ik weer ga stemmen.

Freek mailt:

Een brand in Volendam heet een ramp.
Een brand op Schiphol heet een incident.

Frans de Waal zegt dat wij zeker afstammen van de apen (sterker nog, wij lijken genetisch sprekend op ze, alleen het taalvermogen missen zij; big deal!). Vanavond heb ik een opera van Händel mogen bijwonen, Alcine, waarbij ik toch ging twijfelen: hier moet God de hand in gehad hebben, zulke prachtige muziek vertolkt door zulke prachtige stemmen, daar schiet de evolutieleer toch echt tekort.

De viering van het Suikerfeest in de Baarsjes met als attractie voor de kinderen een optreden van Bassie was een groot succes.

Ik had ooit beloofd te melden hoe het verder ging met Gerard Reves plotselinge obsessie voor het hondje van Godelieve Smelt, Lintje, dat hij plotseling aanzag voor Sint Michael (op een foto dan) en waar hij zijn zinnen op had gezet. Nou, sinds kort spreekt Gerard helemaal niet meer, waardoor ook Lintjes kansen om als Sint Michael door Reve vereerd te worden hevig zijn gedaald.
Zodra hij weer belangstelling kenbaar maakt voor dit rare hondje, zal ik het julliemelden.

Sybrand schrijft:
na die vreselijke brand op Schiphol kunnen geen zeven dokters Phil mij meer in mijn vel krijgen. Ik ben er uit gesprongen. Die flapdrollerigheid van Den Haag maakt me werkelijk wild van agressie. Een beetje interessant wauwelen over dat gaatje in het venster van Verdonk. En dan ook nog zeggen (Balkenende) : "Wij leven mee met haar." Het ìs dat ik niet mag vloeken, anders wist ik zo een woordenboek vol.
We leven mee met haar... terwijl onder haar verantwoordelijkheid elf mensen zijn verbrand. (vloekvloek).
Wat doen asielzoekers in een gevangeniscel?

En ik roer maar rond in mijn eigen machteloosheid.
Hoe doen die hordes Nederlanders dat toch die vandaag heerlijk in het tuincentrum gingen kijken wat de kleur van de kerstbal dit jaar wordt?

In TV Magazine, het blad dat ik nog altijd de VARA-gids noem, staat elke week een heerlijke rubriek: Buis & Haard.
Waar kijken bekende Nederlanders met hun partners en/of huisdieren graag naar en waar hebben ze een hekel aan. Deze week: de ex-jongensmuzes van Gerard Reve (die nu helemaal niet meer spreekt, heb ik vernomen), Woelrat en Teigetje. En dat was weer zo'n voltreffer, dat ik jullie een paar citaten wil meegeven.

Teigetje: "Als je naar Paul de Leeuw kijkt, vraag je je af waarom er zoveel moeite gedaan is voor algemeen kiesrecht."
Woelrat: "Veel mensen die tv kijken hebben geen zin meer om zich aan te kleden, zelfs wassen schiet er bij in, denk ik."

Woelrat: "Wie ook heel goed is, is Andries Knevel van de EO."
Teigetje: "Maar je moet wel oppassen, want mocht de EO aan de macht komen dan laten ze ons wel allemaal ophangen. Levensgevaarlijk. Maar ik zou mij toch liever laten interviewen door Andries dan door bijvoorbeeld Hanneke Groenteman."
Woelrat: "Ik heb een gêne tegenover vrouwen. De meeste vrouwen begrijpen niets van me. Ik ken geen vrouw, die mij niet direct tegenspreekt. Ik zou me dus nooit door Sonja Barend, Hanneke Groenteman of Clairy Polak laten interviewen. Ze zijn mij volledig wezensvreemd. Ze nodigen mannen enkel en alleen uit om e direct tegen te kunnen spreken."

Woelrat: (..) "Ik zou mij ook wel willen laten interviewen door Ruud Gullit."
Teigetje: "Gullit is een echte sprookjesprins, die niet naar anderen luistert en zijn gang gaat. Dat spreekt ons aan."
Woelrat: "Vrouwen kunnen geen kunst en ook geen televisie maken. Kunst is inherent aan de mannelijke ziel: de man jaagt, vist, krast voorstellingen in de rots en maakt beeldjes; de vrouw roert in de pannen en doet al het overige."

Gisteren anderhalf uur in de file gestaan, tussen Delft en Rotterdam.
Ongeveer net zo lang als Desmet Live op de radio duurde, 747 AM.
Theodor Holman, heerlijk programma. In gesprek met Frans de Waal, wetenschapper, etholoog. Onderzoekt gedrag van chimpansees en bonobo's. Al jaren, eerst in Burgers Dierenpark, nu in Californië. Een paar honderd medewerkers, vele malen meer apen.
Hij schrijft daar belangrijke boeken over (nu net: De aap in ons), waaruit we veel leren over ons en onze soort en onze gedragingen.

AT5 herhaalt tegenwoordig allerlei programma's van en met Theo van Gogh. Helaas kondigen ze dat nergens aan, dus geheel toevallig val ik er steeds in. Het is ongelooflijk hoe groot zijn uitstraling als interviewer was en hoe aandachtig, kritisch, slim hij dat deed. Benijdenswaardig, als je de afloop niet zou weten.
Op dit moment, vrijdagavond 23 uur 15, kijk ik naar Hans Dorrestijn, ook toen al gedeprimeerd, geïnterviewd door een jeugdige, dunne (!!), goed geklede en grappig gekapte Theo van Gogh.
In HP/De Tijd heb ik me vorige week laten verleiden tot de uitspraak: "Ik mis Theo van Gogh de columnist niet."
Daar sta ik nog achter.
Maar wat mis ik Theo van Gogh de interviewer. En programmamaker!

Zie ik net in de aankondiging van Nova Paul Witteman zeggen dat we na de STER alle nieuws krijgen over de onthulling dat Zamir A. een aanslag wilde plegen op Schiphol door een El-Al-vliegtuig uit de lucht te halen door een zelfmoordactie!
En ik zat nog wel zo lekker in dr. Phil Voel je goed in je lijf te lezen. Om te ontdekken met welke zeven sleutels dr. Phil mij een totaal nieuw leven bezorgt.
Maar het mag niet zo zijn: meteen weer dat misselijke gevoel in mijn maag, zodat ik me helemaal niet goed meer voel in mijn lijf. Ik zou de televisie uit moeten zetten. En morgen de kranten niet uit de bus moeten halen. De radio uitlaten. Me goed voelen...
Nee, dat gaat voorlopig niet meer lukken.

Het wetsvoorstel om roken in openbare ruimtes te verbieden heeft het in het Franse parlement niet gehaald.
Eenderde van de Fransen rookt.
En mag dat blijven doen, waar ze maar willen.

En daar ben ik het HELEMAAL mee eens.
Anders zouden dit soort foto's (waarvan ik een poster voor mijn raam heb hangen) niet meer gemaakt kunnen worden! (overigens zitten ze op die poster actief te roken, nog gezelliger).

Misschien ligt het aan mij, maar ik vind die Pechtold een steeds grotesker uiterlijk krijgen.
Die ogen worden groter en groter, die mond staat in een eeuwig-bevroren glimlach, hij lijkt meer ontworpen dan langs natuurlijke weg ontstaan.
Wat word je toch snel een karikatuur in Den Haag.

Astrid (van Groningse Grabbels) schreef:

Mijn hemel dat kán niet waar zijn, hier móet de hand Gods een tikkie hebben geholpen.
De Bijbel uitgeroepen tot hét boek van 2005!!!
Ik ben zéér achterdochtig en geloof er geen barst van dat hier de gemiddelde Nederlander zijn stem op heeft uitgebracht.
Berend Jan ( uit 'Lieve meneer God') misschien wel want die schreef:
Lieve God,
Dat verhaal van Samson vind ik het allermooiste.
U hebt echt een paar goede verzonnen!

Astrid stuurde me nog een bladzij uit 'Lieve meneer God', een boekje met brieven van kinderen aan God:

Geweldig zoveel reacties als ik krijg op de kleinste opmerkinkjes.
Bijvoorbeeld naar aanleiding van een tussenvraagje (in verband met de criminelenpest die heerst in Nederland): Zou Cor van Hout eigenlijk nog leven?
Meteen een mailtje: kijk op deze site en je vindt wat je zoekt.
Dat is meer dan waar!
Ik vond zelfs een crimineel die ik via via kende!
(Nog) niet vermoord, maar dat komt doordat hij in het gevang zit.
Overigens is de site de laatste drie dagen niet bijgewerkt, dan zou hij aanmerkelijk langer zijn.

Het is bijna wreed van Kees van Kooten & Wim de Bie om nog één maal samen op de televisie te verschijnen, in Nova, in een klein interview. Ze waren bij elkaar omdat een cd uitkomt met audio-materiaal van vroeger.
Maar als je ze een paar minuten ziet en hoort weet je waarom je ze zo mist.
Hun summiere commentaar op Balkenende, de brand op Schiphol, Theo van Gogh smaakte al meteen naar heel veel meer. Ze zijn onvervangbaar en onopvolgbaar gebleken. En, zoals ik Kees net weer even zag als vieze man met Balkenende, werd ik bijna kwaad op ze. Als je dít kunt is het bijna een maatschappelijke verplichting om terug te komen!
Om de boel bij elkaar te houden...

Wat een dag, 2 november 2005.
Ik heb tot 11 uur vanavond geen radio en/of televisie gehoord.
Maar in de auto, zoals het hoort, werd ik helemaal bijgepraat door Met het oog op morgen.
De hele dag is er op alle niveaus lucht verplaatst over vrijheid van meningsuiting, veranderend klimaat in Nederland, haatzaaien en moslimfundamentalisten.
Iedereen haalde zijn gelijk en ik raakte, ook na het zien van de herhaling van Barend & Van Dorp, alleen onder de indruk van Ahmed Aboutaleb, de wethouder in Amsterdam. Hij zaait hoop in plaats van angst. En daar moeten we het echt van hebben.
Maar dat mag helemaal niet van Ayaan Hirsi Ali en Theodor Holman c.s. Die doen niets anders dan ten strijde trekken tegen Job Cohen en Aboutaleb, die ze verdenken van verkiezingspraatjes en showgedrag, als die zeggen dat we hoop moeten koesteren in plaats van angst.
En de uitdrukking “de boel bij elkaar houden” wordt door hen ongeveer bestempeld als “fout in de oorlog” (dat zijn mijn woorden).
Het zal pas goed gaan met dit land, en met Theodor Holman, als hij weer gaat zeurschrijven over meisjes die hij zo hopeloos graag wil hebben maar niet kan krijgen.
Dát zijn nog eens troostrijke problemen!

PS: even vond ik het opwekkend dat de onderwereld zichzelf uitroeit (met hulp van huurmoordenaars).
Toch is het eng, die onderwereld die schietend de kop opsteekt in de bovenwereld.
De gewetenlozen die met hun zwarte geld de witte wereld bezitten, in de vorm van vastgoed en horeca-ondernemingen. Hingst, Mieremet, Houtman. Leeft Cor van Houts eigenlijk nog?

Deze tip kreeg ik net doorgestuurd :


1. ga naar WWW.GOOGLE.NL
2. tik als zoekwoord failure (mislukking)
3. klik niet op zoeken maar op ik doe een gok

Peter R de politicus (zonder die R is hij ineens een nobody, wie is Peter de Vries?) is gelanceerd.
Alhoewel hij een hekel heeft aan de mediageilheid van de Haagse kliek, was zijn tewaterlating uitgesproken mediageil te noemen: met stellingen die hij natuurlijk niet aan glazen deuren mocht spijkeren kreeg hij het hele Binnenhof vol met camera's en microfoons. Meest indringende uitspraak: Jegeltjes Jegeltjes Jegeltjes.
Hij kan namellijk de R (zijn handelsmerk) niet goed zeggen, dat is een Amsterdamse kwaal.
Ik kan geen hekel aan hem hebben, al zijn de stellingen een zak vol gemengde drop: sommige vind je lekker, andere helemaal niet. En al vind ik de dribbelende Jan Nagel (die tot zijn taille reikt) onheilspellend.
Gelukkig heeft Peter zijn lat hoog gelegd: voor minder dan 41% van de kiezers doet 'ie het niet. En dat is helder.
Eén aanhanger heeft hij: de cynische realo Kees Sorgdrager, die na Pim Fortuyns dood weer een sprankje hoop lijkt te hebben.