Gisteren meldde ik het goede nieuws voor alle Gubbelianen (bewonderaars van de schilder Klaas Gubbels): hij heeft decors beschilderd in Sesamstraat.
En mijn bron was goed: hier is het bewijs.

Alleen: ik kreeg een dringend verzoek van de hoofdPino van Sesamstraat: of de afbeeldingen van het nieuwe decor van de site af mochten, want volgend jaar september (2005!) komen ze pas op de televisie.
En als ze al op mijn site staan is de verrassing er natuurlijk af!
Ik ben geen echte anarchist, dus ik haal ze er bij deze, gehoorzaam, af.
Ik heb namelijk natuurlijk weer begrip voor het argument.
Silly stupid me!!!

Wie overigens een grote tentoonstelling van Klaas Gubbels wil zien, moet vanaf 10 oktober a.s. in het Gemeentemuseum in Arnhem zijn.
Tot dan!

Tja.
Ik wou het niet, maar ik maakte me toch weer kwaad op die v.p.n. (om met Patty B. te spreken) die vol venijn en zelfvertedering zijn eikel zit op te poetsen in zijn column in de NRC.
Albertje Verlinde.
Veegt zijn valse reet af met iedereen die kanttekeningen zet bij de uitreiking van een literaire prijs (AKO) in RTL Boulevard.
Daar mogen we niks van vinden, dat moeten we alleen maar toejuichen, omdat er nou eindelijk eens wat meer dan "twee kijkertjes" iets over boeken zullen vernemen.
En dat mág zeker niet van de Grachtengordel, hoor je de RTL-heren tegen elkaar grappen.

Ik heb al eerder gezegd dat ik het volkomen bij de opzet en de bedoeling van deze gesponsorde literaire prijs vind passen dat hij naar een groot publieksprogramma gaat.
Die prijsuitreiking wordt meer en meer het Songfestival van de schrijvers.

Verlinde deelt en passant een aantal fikse katten uit.
Aan Sonja, aan Matthijs van Nieuwkerk en Hadassah de Boer, aan Jan Mulder.
Per ongeluk ontspring ik de dans.
Maar de grootste kat krijgt Lidewijde Paris, uitgever van Querido.'
Eén van de leukste en slimste mensen in de uitgeverswereld.
En heel goed in haar (moeilijke) vak.
Maar dat weet Verlinde natuurlijk helemaal niet.

Hij vindt het verbazingwekkend dat Lidewijde niet weet wie er naar RTL Boulevard kijken.
"Nee, dan ben je als uitgever lekker bezig," stelt Verlinde.

Nou zal Lidewijde Paris nog nooit iets met RTL Boulevard te maken hebben gehad, want ik maak me sterk dat schrijvers van Querido (noch van enige andere uitgeverij) ooit door Snip en Snap behandeld op niveau behandeld zijn.
Behalve misschien als ze een verhouding hebben aangeknoopt met een soapie of in een ontwenningskliniek zijn opgenomen.

De Boekenclub van Oprah wordt ook nog als argument vóór Boulevard in Boeken gebruikt.
"Daar mag het wel en bij ons niet. Merkwaardig."
Alsof de aandacht die Oprah consequent aan (door haar geliefde) boeken wordt besteed en de manier waarop zij het Amerikaanse volk aan het lezen krijgt ook maar IETS met het gezellige geroddel en gebep van de heren Beau en Albert te maken heeft!

Enfin, Verlinde eindigt zijn column met de intelligente grap over Lidewijde Paris: "...ze wordt door mij nu al liefkozend Kleredoos van Querido genoemd."

hahahaha, die Albert!

Uit Zeer Betrouwbare Bron (ooggetuige!) vernam ik dat bij Sesamstraat nieuwe decors worden gemaakt.
De kunstenaar (waar ik zeer van houd) KLAAS GUBBELS schijnt ze beschilderd te hebben.
Dat zou fantastisch zijn.
Eén van onze mooiste kunstenaars in Sesamstraat!

Saskia las dit bericht.

De politie in Amsterdam introduceert een kaartspel om criminele veelplegers op te sporen.
Zij heeft het idee afgekeken van de Amerikanen in Irak, die zo'n spel uitbrachten om Saddam Hussein
en zijn kliek in de kraag te vatten.
Het Amsterdamse spel bestaat uit 52 kaarten van mensen die zich in de binnenstad schuldig maken aan zaken als winkeldiefstal, drugshandel of wapenbezit.

Dat verklaarde een woordvoerder van de politie vrijdag.
Ongeveer zeshonderd politieagenten krijgen het kaartspel.
Doel is dat de veelplegers zich constant in de gaten voelen gehouden door de politie.

De woordvoerder tekent daarbij aan dat het kaartspel maar een klein deel van de overlastgevers aanpakt.
In totaal lopen in de Amsterdamse binnenstad ongeveer vijfhonderd mensen rond die zich bijna dagelijks schuldig maken aan auto's openbreken, tasjes roven en de handel in drugs.
Het kaartspel is een onderdeel van de strategie om criminaliteit tegen te gaan: het criminelen onmogelijk maken misdrijven te plegen.
Het is nog niet bekend wanneer het spel wordt uitgedeeld.

Saskia tekent erbij aan:

Geweldig idee!
Agenten kunnen nu blijkbaar al klaverjassend de criminaliteit terugdringen.
Ik zie nog talloze mogelijkheden voor uitbreiding: Memory met foto’s van demente bejaarden die winkels bestelen, het spel Stap op met de afbeeldingen van fietsenstelende junks erop en Ticket to Ride met de afbeeldingen van politici die momenteel in het circus Duivesteijn optreden, voorzover ze al niet als dementen in het Memoryspel zijn opgenomen.

Saskia

Kan je zeeziek worden van teveel cultuurgenot?
Mijn laatste dagen als "werkloze" heb ik voornamend klappend in theaters doorgebracht.
Waarbij ik moet aantekenen dat één van de theaters eigenlijk een voetbalstadion is.
Daardoor heb ik even niet geschreven.

Ik zag: drie voorstellingen in het Theaterfestival.
"Geslacht", "Emilia Galotti", "Rouw past Electra".
Geen van drieën won de Grote Theaterprijs, maar ik had hem graag aan de Vlamingen van De Tijd, aan Lucas Vandervost (regisseur), aan Warre Borgmans (hoofdrol), aan Emilia Galotti gegund.

En toen: Mamma Mia.



Eén en al Abba (liedjes meesterlijk vertaald door Coot van Doesburgh!!), prachtig gespeeld en gezongen door Simone Kleinsma, een echte oppeppende avond-uit.





Madonna, in het Gelredome Stadion in Arnhem. Een dikke twee uur non-stop muziek, show, symbolen, licht, film, dans, Madonna. Ik was er kapot van, zó goed vond ik het.
De rotzooi achteraf was trouwens ook schilderachtig.



Persvoorstelling van de nieuwe film van Steven Spielberg (The Terminal), waar ik na een uur uit ben gelopen. Te flauw om nieuwsgierig te zijn naar de afloop.

Nu moet ik een interview voorbereiden met de Vlaamse kinderboekenschrijver Bart Moeyaert, zal wel weer klasse uit Vlaanderen zijn, zoals altijd bij hem.

En dan mag ik volgende week GODZIJDANK weer aan het werk.
Want dit leven, daar ben ik te oud voor.

De Ako Literatuurprijs zal dit jaar worden uitgereikt in het programma RTL-Boulevard.
Toen ik dat las dacht ik O ja, natuurlijk.
Verder niks.
Net werd ik gebeld door de Volkskrant, die mij vroeg wat ik ervan vond.
Toen moest ik er even dieper over nadenken.
Ik vond het eigenlijk volkomen logisch.
Het ligt volgens mij in de aard van de prijs.
Vergeet niet: het heet een literatuurprijs, en dat is het ook wel, maar het is in de eerste plaats een prijs met een commerciële drijfveer.
Van alle partijen die eraan meewerken.
Ten eerste: de schrijvers.
Nee, ten eerste de AKO, Libris, Generale Bank of wie ook de naamgever/sponsor is van de prijs. (lees meer)

Message van Merel:

Ik lees net op Teletekst (pag 192) dat Balkenende heel graag een normen- en waardenshow wil op televisie.
Hij heeft nog geen contract met een omroep gesloten, dus ik dacht meteen aan Wim T!

Het zal even moeilijk worden en de uitkomst van de normen- en waardenshow zal misschien niet helemaal zijn zoals PJ het zich had voorgesteld, maar hier móet Wim T op reageren!

message van Astrid:

Ach wat een verdriet en een ellende waait er weer over de wereld.
Maar ook ontroering.
Om een lerares uit Bologna die met één sms'je heel Italië een kaars voor het raam doet zetten om de gebeurtenissen in Beslan te herdenken.
Om Freek gisteravond, die moeite had zijn aandacht er bij te houden en er af en toe enigszins verward héél even uit stapte.
Om een filmpje van Bram op de pagina van de omroep waarin hij het heeft over reïncarnatie (zíjn reïncarnatie!)
Om mijn zoontje van vijf die bij het naar bed brengen zijn armpjes om me heen slaat en zegt: "Jij bent zo lekker zacht mama!"

Ach, het klinkt zó cliché maar het is zó waar..... pluk de dag, geniet van elk moment, kijk elkaar eens vaker in de ogen en zeg dat je van elkaar houdt, kijk om je heen naar je grote kleine geluk of je kleine grote geluk zo je wilt en tel uit je winst!

'We doen alles voor de laatste keer.' (Godfried Bomans)

Al vaker heb ik een column geplaatst van Anne Boermans, media-analist die wekelijks in het Financiëele Dagblad op pagina 2 zijn visie geeft over wat in de media passeert.
Gisteren, zaterdag, deed hij dat over de commissie die de gang van zaken rond grote infrastructurele projecten onderzoekt, de commissie-Duivesteijn. Met name een gesprek van de gelijknamige Duivesteijn met oud-minister Van Kemenade nam hij kritisch en precies onder de loep.
De verademing vond ik, dat ik al menigmaal tevergeefs had geprobeerd flarden van de gesprekken te volgen.
Lukte nooit.
Het is moeilijke materie, natuurlijk.
Maar als de vragensteller het nog moeilijker maakt, zij wij, het publiek, natuurlijk al helemaal verloren.
Anne Boermans' rubriek heet VISI.
Hier volgt hij:


Openbare borrelpraat

Sinds afgelopen maandag, een paar weken lang op iedere werkdag, behalve dinsdag: hoorzittingen, live op televisie, van negen tot vijf, met pauzes. Op Nederland 2.
Een Tweede Kamercommissie onderzoekt de kostenontwikkelingen rond de Betuwelijn en de HSL.
Adri Duivesteijn, PvdA, zit voor.
Afgelopen woensdag ondervroeg hij Van Kemenade, voorzitter van de RPC, de Rijks Planologische Commissie.
Duivesteijn: ’Ik probeer mij te verplaatsen in uw rol, en in de rol van de RPC.
En ik kan me nauwelijks voorstellen dat er een afweging plaatsvindt, als het gaat om ruimtelijke ordening, laten we zeggen tussen verschillende interventies die de Rijksoverheid zou kunnen plegen om die ruimte te ontwikkelen.
Bijvoorbeeld in het geval van de Betuweroute zou een afweging kunnen zijn: het upgraden van de bestaande lijn, dan wel het maken van een nieuwe lijn.
Dat zijn natuurlijk hele wezenlijke verschillen,…’

Zeer boeiend. Duivesteijn maakt een reeks beginnersfouten als het gaat om interviewtechniek.

1. Hij ‘probeert zich te verplaatsen’ in de ander, en diens werk.
Bijna iedere beginnende journalist doet dat.
Het motief is positief: je wilt begrip tonen voor de belevingswereld van je gesprekspartner.
Het effect, als het gaat om het verkrijgen van informatie, is dodelijk: zo lang je probeert te begrijpen wat de ander denkt en doet, ben je vooral bezig met je eigen vermoedens, en niet met de gedachten van de ondervraagde.
Die moet je horen, niet je eigen opvattingen. De oplossing is eenvoudig.
In dit geval past bijvoorbeeld de vraag: ‘Noemt u eens een afweging, die uw commissie heeft gemaakt, rond de keuze van het tracé van de Betuweroute, als het gaat om upgraden of nieuwe lijn.’ (lees meer)

Ik werd, zoals altijd, wakker met de wekkerradio, vanochtend op radio 2.
In plaats van het geschiedenisprogramma OVT van de VPRO.
Ik hoopte namelijk dat Jacques Klöters in zijn prettige muziekprogramma De Sandwich aandacht zou besteden aan het overlijden van Bram Vermeulen.
Het eerste half uur: niks.
Zeker niet live, dacht ik, eerder opgenomen dus, voor Brams plotselinge dood.
Dus overgeschakeld naar OVT op radio 1, waar de historische context van de oorlog met Tsjetsjenië werd besproken. Dateert al uit de Middeleeuwen overigens, komen we nooit meer vanaf!
Toen weer even terug naar de Sandwich voor je-kan-niet-weten.
Ik wil, als een dierbaar en/of bewonderd iemand dood is, minstens één dag me voldrinken met zijn nagedachtenis. Zeker als die bestaat uit de mooiste liedjes.
En ja hoor, Bram en Freek (Bello de hond), Een doodgewone jongen (..en het hart bonkt hevig en het hart bonkt hevig...) en, natuurlijk, TESTAMENT.
..en als ik dood ga/huil maar niet/ik ben niet echt dood moet je weten/'t is maar een lichaam dat ik achterliet/dood ben ik pas/als jij me bent vergeten...
Ik zet zelf een Bram-cd heel hard op, als ik uitgedoucht ben en los kan van de radio.
ONVOLTOOID VERLEDEN TIJD heet de cd.
Vanavond om zes uur op radio 2 een uur Bram Vermeulen bij Kick van der Veer in Andermans Veren.
En op de site van de omroep, bij de RVU, staan alle bizondere programma's die hij voor die omroep gemaakt heeft on line.

Een wanhopige message kreeg ik van Julia: En nou genoeg gegriezeld!
Gedverderrie!
Iedere keer weer geconfronteerd worden met die gruwelijke haarman, terwijl ik juist hoop op iets nieuws.
Al zeur je maar over fitnussuh, de motivatie om erheen te gaan waar vele mee kampen [idem], of plaats je een foto van een kunstige vriend, of praat over het genot van namiddagzon ergens buiten op balkon of tuin, met krantje en kopje thee, en meld waar je je nu weer over verwondert.
Desnsoods je favoriete kleur.
ALLES BEHALVE DIE ENORME GRIEZEL! En hij is niet eens de enige!
Vertel een straatroddel. Je huidige bezigheden. Ontmoetingen in de supermarkt.
Die griezel moet weg.
Please.

En dat was nou precies wat ik even nodig had.
Door dat rotgijzelingsdrama in Beslan (al die plekken op de wereld waar ik voordat er brand uitbrak NOOIT van had gehoord...) en al het bedrog in de politiek (commissie Duivesteijn ontneemt je toch ook elke hoop en vertrouwen op en in de politiek?) wist ik even niet meer waarover ik moest schrijven.
Ik bedoel, je wordt toch misselijk van al dat verdriet dat door je scherm heendruipt?
En cynisch bovendien?

Maar na Julia's message ga ik het maar weer gewoon hebben over een prachtige voorstelling die ik vanavond, zaterdag, heb gezien deze week, in het Theaterfestival
Emilia Galotti, door de Vlaamse toneelgroep De Tijd, waarvan je ALTIJD ALLES moet zien, als je in de gelegenheid bent.
Het was weer geweldig, de niet na te vertellen glasheldere en oergeestige interpretatie van een salonkomedie, of melodrama uit 1772.
Een onnavolgbare soap, door een topcast (Warre Borgmans!!!) wat een genot.
Neem van mij aan dat je eigenlijk alles wat Lucas Vandervost (de ziel van De Tijd) bedenkt en/of speelt moet zien.
De Tijd uit Antwerpen moet je volgen, uniek gezelschap.
Ze komen altijd naar Nederland, binnenkort met de trilogie Weerzien, waarin o.a. Husband & Wives van Woody Allen.

Emilia Galotti mag van mij met de theaterprijs gaan strijken, al heb ik maar weinig gezien van de selectie.

En hebben jullie het onroerende filmpje (van Dirk-Jan Roeleven!) over Jan Mulder in Prinsjesdag (leuk!) gezien?
Mulder een dagje terug bij een uitzinnig enthousiast Anderlecht, waar hij, tot zijn eigen ontroering, nog altijd op handen wordt gedragen.
Gejuich in het stadion, handtekeningen op straat, hij had bijna tranen in de ogen.
Ik werd helemaal week van binnen, ik vond die commercial van de Postbank met Jan Mulder ook al zo geestig. Zo spelend met zijn eigen clichés (geil op vrouwen en op geld).
Als Barend & Van Dorp terug zijn kan ik me ook weer aan hem ergeren, nu nog even niet.

Het is raar om te genieten van allerlei moois, terwijl ik tegelijk ik zo misselijk ben van afschuw over het gijzelingsdrama in Beslan.
Het lijkt wel of ik gretiger geniet naarmate ik angstiger en machtelozer word van het overal oplaaiende wrede geweld.
Er zijn nieuwe Hitlers ontstaan (alhoewel dat natuurlijk niet kan, maar het lijkt wel zo), alleen zijn het er meer en ze zijn nog onvoorspelbaarder dan die ene.
Nee, de moordenaars van nu zijn bezeten van wraak, en Hitler was gewoon bezeten.

Enfin.



Vanavond zat ik op het terras bij De Brakke Grond in Amsterdam, toen een vriend me terloops zei ...”en Bram Vermeulen ook al dood...”
Waaaat?
Bram Vermeulen dood?
Dat kan niet!
Ik hoorde hem vanmiddag nog op de radio!
Ik heb net al zijn liedjes in mijn iPod geladen.
Bram, die mooie zanger/schrijver/componist/muzikant/denker.
Bram, de aardigste artiest die ik kende.
Bram, gulle en ontroerende man.
Ik zei vanmiddag nog dat ik Freek voor het eerst iets aardigs en bescheidens over hem heb horen zeggen in de serie Allemaal Theater.
En dat je zo goed zag hoe waanzinnig energiek ze waren, Bram en Freek.
Neerlands Hoop.
Freek de intellectueel, Bram vrolijk en lachend om Freek en loyaal als een jonge hond.
Wat een mooie avonden we met die twee beleefden.
En hoe fantastisch Bram zich op zijn eigen manier ontwikkeld heeft.
Met zijn eigen muziek, zijn televisieprogramma’s, zijn wilde schilderavonturen die heel erg Bram en nogal lelijk waren, vond ik.

Bram kan gewoon niet dood zijn.
Hij is pas 57!
Bram is een levend iemand.
Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde, schreef en zong hij.
Dat zal heel vaak gezegd worden deze dagen.

Wat zal hij betreurd worden, door Shireen, zijn grote liefde. Door zijn dochters, de grote kring van familie en vrienden om hem heen.
En door, op grotere afstand, ons, zijn fans.
Dag Bram.

Het is een prachtige dag, de zon schijnt.
Maar in Den Haag lopen nog wat griezels los rond.
Kijk maar:



Annelies v.d. V. schrijft:

message: Ja, hij heeft zijn uiterlijk niet mee en ook zijn 'inhoud' niet zo.
Maar Ayaan Hirsi Ali is mijn heldin.
AHA en Van Gogh trekken aan de bel, "zij waarschuwen ons - en laat niemand het lichtvaardig nemen - tegen de extremistische MINDERHEID in de islamitische gemeenschap die het aan de kaak stellen van vrouwenmishandeling een belediging van de islam noemt.
Wie beledigt eigenlijk wie?" Aldus Elsbeth Etty in de NRC van 31 augustus.

Ik heb erg genoten van de 3 uur durende uitzending met AHA. Prachtige televisie

pom
message: Ik meld mij! Ik wil ook Wim T. op TV.

Message Merel:

Wim T. Schippers is fijn gekkig!
Bovendien ken ik alleen maar mensen die de Wetenschapsquiz gaan missen.
Maar alleen onder zijn leiding, want de Wetenschapsquiz staat gelijk aan Wim T.
Kunnen we niet de Fred Hache show in reprise nemen?
Of nog beter: nieuwe afleveringen We Zijn Weer Thuis !

Alleen als Wim zelf geen zin heeft om iets nieuws te bedenken, want dat zou natuurlijk het allerleukste zijn.
Maar misschien wil hij wel zelf helemaal niet meer op de buis!
Dat kan natuurlijk ook.
Met pensioen.

Merel

Message Max:
Mijn zoontje Daan is gek van Ernie! Vindt hij veel beter dan de wetenschaspquiz!

Ernie: Bert, Bert zullen we een spelletje doen Bert?
Bert: Oohhh, ik hou niet van spelletjes Ernie.

message Job: Ik ben het met de reacties eens: Wim T. moet gewoon weer terug.
Desnoods met nieuwe Ronflonflon afleveringen.
En ik kan me eerlijk gezegd niet voorstellen dat de wetenschapsquiz afgeschaft is.
Dat is altijd een van de leukste programma's van het jaar geweest.

message van Astrid:
Over TV gesproken....
Er is nu bijna elke dag(!)op het achterlijke tijdstip van 23.05 op Ned.3 de prachtige serie "Allemaal Theater".
Voor de theaterliefhebber om bij te watertanden, echt waar!
Hebben we toch maar weer te danken aan die rare Joop vd Ende.
En dan te bedenken dat geen van de drie netten het programma wilde hebben.
Nu mag het dan op Nederland 3 maar dan wel heel snel achter elkaar want anders beginnen de reguliere programma's weer.
Tsjonge, en dan ook nog eens geen Wim T. op TV?
Waar moet dat heen jongens??!!

Reactie Hanneke:

Karin schrijft:

Wim T. is mijn held!Zoveel mogelijk Wim T. op de buis,(en op de radio!) zodat we niet meer hoeven te smachten naar de stem van Ernie (en andere stemmetjes, we horen het heus wel!) en de radioreclames!
Voor de liefhebbers: De nationale wetenschapsquiz Junior is ook de moeite waard,let vooral op de vraag: "hoe komt het dat een kat altijd op zijn pootjes terechtkomt?"

Annelies schrijft:

Over Wim T. Schippers.
Ja, ik wil hem ook graag terug op de t.v.
Behalve de Wetenschapsquiz heeft hij ook nog een tijdje een ander wetenschappelijk programma geprensenteerd.
Als hij met een nieuw wetenschappelijk programma kan komen, zou geweldig zijn.

P.S. Mijn vriend, die de wetenschapsbijlage op zaterdag van de NRC spelt, wil ook graag dat Wim T. Schippers terugkomt op de radio of de televise.

En Merel, trouwe Wim T.-fan, mailt op 4 september:

Ik lees net op Teletekst (pag 192) dat Balkenende heel graag een normen- en waardenshow wil op televisie. Hij heeft nog geen contract met een omroep gesloten, dus ik dacht meteen aan Wim T!

Het zal even moeilijk worden en de uitkomst van de normen- en waardenshow zal misschien niet helemaal zijn zoals PJ het zich had voorgesteld, maar hier móet Wim T op reageren! (lees meer)

Het is lang geleden dat ik zoveel cultuur gedronken heb op één (lange) dag.
Ik begon met Freek, eindigde met Klaas Bruinsma.

Het begon vanochtend met het nieuwste boek van Freek, dat ik zomaar kado kreeg!
Door de Knieën. Zo heet het boek.
Ik kreeg het van de schrijver zelf.
Zonder dat ik erom vroeg, maar gewoon, omdat ik de eerste was die hij tegen het lijf liep op de Net 3-presentatie.
Dat is geluk hebben!

Toen, na de perspresentatie van het derde net, naar huis, om te lezen in het boek van Martin Schouten, Een jaar in het Duister, waarin hij - in dagboekvorm - verslag doet van een jaar intensief toneel kijken, als "curator" (selecteur) van het Theaterfestival 2004, dat dezer dagen in België en Nederland van start is gegaan.
Hij heeft 139 voorstellingen gezien en ook nog eens per week op zijn kleindochter Roosje gepast.
En dat heeft geresulteerd in een keuze van een achttal voorstellingen, waaruit de beste gekozen wordt door een "erejury".
Natuurlijk is er veel rumoer over de beslissing om één man de belangrijke selectie te laten doen, maar het levert voor toneelliefhebbers een buitengewoon aardig boek op.
Goed, in dat kader las ik dat boek en zag ik vanavond één van die voorstellingen, "Geslacht", van de groep Dood Paard. (lees meer)

Vandaag was de presentatie van de nieuwe televisieprogramma's van Net 3.
VARA, VPRO, NPS en RVU gaven een wervelende uitstalling van het nieuwe tv-seizoen.
Jack Spijkerman "kluste bij" als presentator, grapte hij (cabaretteketet) en deed dat heel vaardig.
Van moderne moraalridder Freek tot en met de ADHD-kok Pierre Wind, ze waren er allemaal.
Als je alle programma's in 30 secondes ziet langszwiepen denk je Dat wordt een GEWELDIG seizoen.
Nu nog even kijken als het, zoals in werkelijkheid, uren duurt!

Ik miste bij de VPRO een geheid succesnummer van de afgelopen tien jaar: de Wetenschapsquiz.



Wim T. Schippers ontwikkelde met Rob van Hattem dit unieke concept, waar de raarste en meest voor de hand liggende vragen elkaar in een onnavolgbare spelshow afwisselden.
Door een onhandigheid vorig jaar van de VPRO-gids (voortijdige bekendmaking van de vragen) is Wim eigenlijk weggevaagd.
Hij baalde van de fout, de spanning van de quiz was er uit voor hij begon en Wim had er voor dat jaar geen zin meer in. Logisch, lijkt me.
Maar kijk nou eens: alsof hij nooit bestaan heeft wordt er met geen woord meer gerefereerd aan de Wetenschapsquiz.
Niet aan die voor kinderen en niet aan die voor grote mensen.
En het lijkt trouwens sowieso of Wim T. (zoals hij her en der liefkozend genoemd wordt) nooit bestaan heeft bij de VPRO.

Ik weet natuurlijk het fijne van niks, maar ik vind het raar dat een groot talent als Wim T. Schippers, die unieke dingen voor de VPRO heeft gedaan, eigenlijk niet meer op de één of andere manier terug te vinden is bij radio of televisie.
Er moet toch nog iets in dat malle hoofd van die man zitten?
We kunnen het toch niet alleen met Ernie doen?
Komop VPRO, timmer een podiumpje, nodig Wim T. uit en laat hem een kunstje bedenken.

Wie dat ook vindt, melde zich.
Ik zou het leuk vinden als Schippers zich als meer dan als Ernie zou kunnen manifesteren.
Laten we zuinig zijn op wie iets kan wat niemand anders kan!

Bovendien: de Wetenschapsquiz moet gewoon weer terug.
Met Wim T., zoals het hoort!